ချစ်သူ့ဝိဉာည်
ချစ်သူ့ဝိဉာည်
သက်ဆိုင်သူများအားလုံး#crd
ချစ်သူရဲ့ အုတ်ဂူလေးကို နောက်ဆုံးအနေနဲ့ လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။
ကျွန်တော့်ချစ်သူက ကျွန်တော့်ကို သိပ်ချစ်တာ။
သူကျွန်တော့်ကို သိပ်ချစ်မှန်းသိလို့ သူမက နို့သေး ဖင်သေးပေမယ့် ကျွန်တော်သူမကလွဲလို့ မဖောက်ပြန်ခဲ့ဘူး။
ခုတော့ သူမ ကျွန်တော့်ကို တကယ်ခွဲသွားပြီ။
“အား”
တောင်နေတဲ့ ကျွန်တော့်လီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသလိုခံစားလိုက်ရတယ်။
ထကြည့်တော့ ဘယ်သူမှမရှိဘူး။
ကျွန်တော့်ချစ်သူပဲဖြစ်မှာပါ။ အစထဲက အစွဲလန်းကြီးပြီး အစိမ်းသေဆိုတော့ ကျွတ်လွတ်ရှာမယ် မထင်ဘူး။
အကောင်အထည်မပြဘဲ ကျွန်တော့်ကို ဂွင်းလာလာထုပေးနေတာ ၁၀ရက်လောက်ရှိပြီ။
ဒီနေ့ညတော့ ရောက်မလား။
ကျွတ်သွားပြီလို ထင်ခဲ့မိသည်။
ကျွန်တော်ရုံးရောက်တော့ မန်နေဂျာမရဲ့အကြည့်တွေက တစ်မျိုးဖြစ်နေသည်။
အလုပ်ကိုသာ အာရုံစိုက်တက်သော မန်နေဂျာမက ကျွန်တော့်ကို တချိန်လုံး ကြည့်နေသည်။
ဘာအပြစ်မှလုပ်မထားဘဲ စိုက်ကြည့်ခံနေရတော့ ဖင်ကြားခဲညှပ်သလို နေရထိုင်ရခက်လှသည်။
“ရဲထက်ဇာနည်”
“ဗျာ အမ”
“ရုံးဆင်းရင် ကျွန်မနဲ့ လာတွေ့ပါအုံး”
“ဟုတ် အမ”
အဲ့လိုပြောပြီး အခန်းထဲက ထွက်သွားမှ နေသာထိုင်သာရှိတော့သည်။
“ဟျောင့် မင်းကို ကျွေးမလို့ထင်တယ်
ငါ့လီး ကျွေး”
ကျော်အောင့်ကိုဆဲပြီး အလုပ်ဆက်လုပ်နေလိုက်သည်။
အလုပ်ဆင်းချိန်ရောက်လို့ အားလုံးပြန်သွားတော့ မန်နေဂျာမရဲ့ အခန်းထဲဝင်သွားလိုက်သည်။
“ကိုကို”
“ဟင်”
“ယမင်းပါ ကိုကို”
“ယမင်း”
“ကြောက်နေတာလား ကိုကို”
“ယမင်းရယ်”
ယမင်းကို ပွေ့ဖက်ပေမယ့် ကျွန်တော်တကယ်ဖက်မိတာက မန်နေဂျာမကိုဖြစ်သည်။
ယမင်းက ပိန်ပိန်သေးသေးဖြစ်ပေမယ့် မန်နေဂျာမက အပျိုကြီး အကိတ်ကြီး။
တင်းနေအောင်ဖက်ထားတော့ နို့ထွားထွားကြီးတွေက ကျွန်တော့်ကိုထောက်နေသည်။
“ကိုကို ယမင်းကို ချစ်လားဟင်”
“ချစ်တာပေါ့ ယမင်းရယ်”
ယမင်းကကျွန်တော့်လည်ပင်းကိုသိုင်းဖက်ပြီး ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းကို နမ်းလာတော့ ကျွန်တော်လည်းတုံ့ပြန်နမ်းသည်။
ကျွန်တော့်ရဲ့ ပါးရိုးတလျောက်ပြီးတော့ လည်ပင်း ပခုံးကနေ ကျွန်တော့်ရင်ဘက်ကိုပါနမ်းတော့ ကျွန်တော့်အဝတ်အစားတွေ ချွတ်ပစ်လိုက်သည်။
ယမင်းတဖြစ်လဲ မန်နေဂျာမရဲ့ အင်္ကျီကိုလည်း ကျွန်တော်ချွတ်ပေးလိုက်သည်။
ဘော်လီပေါ်လျံထွက်တဲ့ထိ ကြီးတဲ့ နို့ကြီးတွေထဲကို နှာခေါင်းမြုတ်အောင် နမ်းလိုက်သည်။
“ဘော်လီရောချွတ်ပေးလေ ကိုကို”
မနိုင်ဝန်ထမ်းသလိုဖြစ်နေတဲ့ ဘော်လီအနက်လေးကို ချိတ်ဖြုတ်ပေးလိုက်ပြီး နို့သီးခေါင်းလေးကို စို့ပေးလိုက်သည်။
“အားးးကိုကိုရယ်းးးဟင့်းးးဟင့်းးး”
စောက်ဖုတ်ကိုယက်မလို့လုပ်တော့ ယမင်းက တားတယ်။
“နေအုံးကိုကို ကိုကို့ကိုအရင် လီးစုပ်ပေးမယ်”
ကျွန်တော်က ရုံးစားပွဲပေါ်မှာ ပေါက်ကားပြီးထိုင်လိုက်တော့ ယမင်းက လီးကိုငုံ့စုပ်သည်။
လီးတစ်ချောင်းလုံးကို မငုံသေးဘဲ လျာဖျားလေးနဲ့ လီးထိပ်ကိုပွတ်သည်။
လီးထိပ်မှာ အရည်လေးတွေရွဲလာတော့ နုတ်ခမ်းနီဆိုးသလို သူ့မနှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ ဖိပွတ်သည်။
ပြီးတော့မှ လီးကို နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့စုပ် သွားလေးနဲ့ကိုက် လျှာလေးနဲ့လိပ်ပြီး ပါးစပ်ထဲသွင်းလိုက်သည်။
လီးကို ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်ပြီး ပါးစပ်ကို လိုးခိုင်းသည်။
လီးထစ်ပတ်လည်ကို လျှာနဲ့ ပတ်ချာလည်ယက်သည်။
ဆိတ်ရိုးစုပ်သလို ပြွတ်ခနဲ ပြွတ်ခနဲ မြည်အောင် လီးတစ်ချောင်းလုံးကို စုပ်သည်။
ကျွန်တော့်လီးကိုကုန်းစုပ်နေတော့ တင်ပါးကြီးတွေက ကားထွက်နေသည်။
တင်ပါးကြီးနှလုံးကို ရဲရဲထအောင် မှီသလောက် တဖြန်းဖြန်းလှမ်းရိုက်လိုက်သည်။
ယမင်းလည်း ထန်လာပြီးကျွန်တော့်လီးကိုအားကုန်စုပ်လိုက်တော့ ကျွန်တော်လည်း ပြီးသွားသည်။
မန်နေဂျာမရဲ့ ကိုယ်လုံးလေးကို စားပွဲပေါ်ပက်လက်လှန်အိပ်ခိုင်းလိုက်သည်။
သူမနဲ့ နို့တစ်လုံးက ယမင်းန်ို့နှစ်လုံးစာလောက်ရှိသည်။
ခါးလေးက သေးကျဉ်းနေတော့ တင်ပါးကားကားပြီးက ပေါ်လွင်လှသည်။
နို့ကြီးတွေကိုပဲ စို့လိုက်ကိုင်ညှစ်လိုက်လုပ်နေလိုက်သည်။
တအားနာအောင်ညှစ်ကြီး နို့စို့ရင်းလည်း နို့အုံကြီးကို နာအောင် ကိုက်သည်။
“အ့ းးးကွမျးလိုကျတာ ကိုကိုရယျ”
တခါမှအစို့မခံရသေးတဲ့ နို့ဆိုတော့ နို့သီးခေါင်းလေးက သေးလှသည်။
နို့အုံကလည်းကျစ်ပြီး အထဲမှာအခဲလေးတွေလိုစမ်းမိသည်။
နို့သီးဖျားလေးတွေကို အားကုန်ညှစ်ချေ နို့အုံက အခဲကြီးလဲ ညှစ်ညှစ်ချေသည်။
ယမင်းအော်သံက ငယ်သံပင်ပါနေပြီ။
တစ်ယောက်ယောက်ကြားလျှင် ကမ္ဘာပျက်နေတယ်ထင်တော့မည်။
“ရှီးးးးရှီးးး
ဟင့့်းးးး ဟင့်းးးးးး
အ့ းးးး ကိုကိုရယှးးးးး”
တခါမှမယက်ဖူးတဲ့ စောက်ဖုတ်သားထူထူကြီးကို အငမ်းမရ ဖိယက်မိသည်။
ယမင်းက ပိန်ပိန်လေးမို့ စောက်ဖုတ်ကသေးသည်။
မန်နေဂျာမစောက်ဖုတ်သားက ထူတော့ အိစက်ပြီး စောက်စိလေးတောင်မြုပ်နေသည်။
စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးကိုဖြဲပြီး မြုပ်နေတဲ့အစိလေးကို ဖိဖိယက်ပေးလိုက်သည်။
စောက်ခေါင်းထဲကို လျှာကိုဝင်သလောက်ထိုးလျက်ရင်း စောက်စိလေးကို လက်နဲ့ပွတ်ချေသည်။
အားးအားးအီးးအီးးအော်ပြီး ယမင်းက ကျွန်တော့်ခေါင်းကို ပေါင်နဲ့ဖိညှက်သည်။
စောက်စိကို နာနာမိယက်ပေးရင်း စောက်ခေါင်းထဲကို လက်၂ချောင်းနဲ့ ထိုးထည့်လိုးပေးလိုက်သည်။
“လီးနဲ့ လုပ်တော့ကွာ ကိုကို ”
“ကုန်းပေး ယမင်း”
စားပွဲပေါ်ကို ကုန်းလိုက်တော တင်ပါးပြီးနှစ်ဖင်ကဖွေးလို့။
မနက်ထိ ဒဏ်ရာကျန်နေစေချင်တဲ့စိတ်ရော မန်နေဂျာမရဲ့ တင်ပါးကြီးတွေရဲ့အလှကြောင့်ထန်လာတာရောနဲ့ပေါင်းပြီး အချက်၂၀လောက် ဆက်တိုက်ရိုက်ပစ်လိုက်သည်။
“အိုး ကိုကိုရယ် ”
လည်တိုင် ရင်ဘက်နဲ့ ကျောတွေကိုလည်း အရာထင်အောင်စုပ်နမ်းမေးလိုက်သည်။
နို့ကြီးတွေကို အနောက်ကနေချေရတာ ပိုအားရသည်။
“အမလေးး အမလေးးး တော်ပါတော့ းးး”
နို့ရဲ့အလယ်တည့်တည့်ကို လက်ညှိုးနဲ့ ထိုးလိုက်တော့ ထွန့်ထွန့်လူးအောင်အော်သည်။
ကျွန်တော်တို့အပေါ် အမြဲစည်းကမ်းတင်းကြပ်သော မန်နေဂျာမကို မနက်ဖြန် ဘယ်သူလိုးလို့ နာနေမှန်းမသိအောင် ပညာပေးချင်တာဖြစ်သည်။
ယမင်းစိတ်သာဖြစ်နေပေမယ့် မန်နေဂျာမရဲ့ အသစ်စက်စက်စောက်ဖုတ်ဖြစ်နေတော့ ကြပ်စီးနေသည်။
“နာတယ် ကိုကို”
ယမင်းကနာတယ်ပြောတော့ ကျွန်တော့်လိုးချက်တွေကြောင့် မနက်ဖြန်ကျရင် နေမကောင်းထိုင်မသာဖြစ်နေမဲ့ မန်နေဂျာမရဲ့ပုံစံကိုတွေးမိပြီး ထန်လာသည်။
နို့ကြီးကိုချေရင်း လီးကို တရစ်ချင်းထိုးသွင်းလိုက်သည်။
“ဆောင့်တော့ ကိုကို တအားဆောင့်လိုးပေး”
ကြပ်စီးနေတဲ့ စောက်ဖုတ်အသစ်လေးထဲကိုလီးဝင်တော့ တစ်ကိုယ်လုံး ပူရှိန်းကျင်တက်နေသည်။
အကြောထဲစိမ့်အောင်ကောင်းလာတာမို့ တလစက်မီးပွင့်အောင့် ဆောင့်လိုးပစ်လိုက်သည်။
ယမင်းကလည်းထန်လှသည်။
ကျွန်တော်ဆောင့်သလို သူကလည်းအောက်က ပင့်ဆောင့်သည်။
ကျွန်တော်လည်း နို့ကြီးတွေကို နာနေအောင်ညှစ်ကိုင်ပြီး လိုးဆောင့်သည်။
“အ့းးးအ့းးအ့းးး အမလေးးးးကောင်းတယ်
အားးးအားးးးကှိုကိုးးးကိုကို
ဆောင့်းးးဆောင့် းးးအ့းးအ့းး”
ယမင်းက ပြီးသွားတာနဲ့ မေ့မြောသွားသည်။
ပြန်နိုးလာလျှင် ဘယ်သူအဖြစ်နိုးလာမယ်မှန်းမသိတာမို့ ဆယ့်လေးငါးဆက်ဆောင့်လိုးပြီး မန်နေဂျာကိယ်လုံးကြီးကို ကိုယ်တုံးလုံးအတိုင်း အလုပ်စားပွဲပေါ်ပစ်ထားခဲ့လိုက်တော့သည်။
#Credit