ငယ်စဉ်တုန်းက
ကောင်မလေးတစ်ယောက် ဖြူဖြူစင်စင်နဲ့ဖြတ်သန်းနေကျနေ့ရက်တွေကို ရောင်စုံဆေးတွေဖိတ်ကျလာလေသောအခါ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဆယ့်တစ်နှစ်အရွယ်သာရှိသေးသော “ချောချောငယ်” ဆိုတဲ့ ကိုယ်ဟာ ရပ်ကွက်ထဲမှာတော့ ကလေးတွေနဲ့ဆော့လိုက်…မိဘကူလိုက်နဲ့ ဖြတ်သန်းနေကျဆိုတော့ ငယ်ငယ်တုန်းကသင်ရတဲ့ကဗျာစာလေးလိုပေါ့.. လမ်းထဲကလူတွေအကုန်လုံးဟာ အိမ်နီးနားချင်းတွေဆိုတာထပ်ပိုပီး မိတ်ဆွေအပေါင်းသင်းတွေလို ညီအစ်ကိုနောင်နှမတွေလိုမျိုးပါပဲ..လမ်းထဲအလှူရှိရင် အနည်းဆုံးတစ်အိမ် တစ်ယောက်လောက် ထွက်ကာကူလုပ်လိုက်ကြ …တစ်ယောက်အိမ်…
