အင်းစက် အောစာအုပ်များ သီးသန့်
ချစ်လို့မဝနိုင် မောင့်သက်ပိုင် ရေးသားသူ – အမည်မသိ မိုးတွင်းကြီးမှာ ထူးထူးဆန်းဆန်း နေတွေများ သာလို့၊ ပွင့်လို့…။ ဈေးခြင်းကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်ရင်း နဖူး၌ သီးနေသော ချွေးစက်များကို သုတ်လိုက်သည်..။ ပြီး.. အခန်းထဲဝင်ကာ ချွေးစိုအဝတ်များကို…
ကျွန်မ စိတ်ကသိကအောင့်ဖြင့် အခန်းထဲရောက်နေသည် မွေ့ယာထူထူဖြူဖြူတွေက သဘောကျစရာဖြစ်ပေမဲ့ စိတ်ထဲမတင်မကျ အကိုနဲ့စပြောလာတုန်းက နောက်ပြောင်နေသည်ဟု ထင်ခဲ့မိသည် အခုတော့ အေးဆေးတိတ်ဆိတ်တဲ့ ဘန်ဂလိုထဲ ရောက်နေရပြီ။ ခေါင်းက ခပ်ကိုက်ကိုက်။ မငြင်းရက်တာ မငြင်းခြင်တာ မငြင်းရဲတာလည်းပါသည်။ အိမ်ထောင်စကျကတည်းက အကိုဟုသာနှုတ်ကျိုးလာခဲ့သောလင်တော်မောင်ကတော့…
ကျနော် နာမည်က ကျော်မင်း …အသက်က ၁၆နှစ်…တောသားတယောက်မို့ လူကောင်ထွားတယ်…ကျောင်းက ခုမှ ၈တန်းတက်နေတုန်း…ကျောင်းပိတ်ရက် တောင်ယာ လယ်လုပ်ငန်းမှာလုပ်ကိုင်ကူရင်း စီနီယာနွားကျောင်းသားများရဲ့အတင်းဝိုင်းဝန်ထုပေးမှုကြောင့် ဂွင်းကောင်းကောင်းတိုက်တတ်နေပြီ… ပြီးတဲ့အရသာကိုသိပ်မသိသေး လရည်ထွက်ရင် ကျင်တယ်ဆိုတာပဲသိထားတော့ ဂွင်းလဲမထုလိုဘူး…. ဂွင်းမထုပဲလရည်ထွက်ရတဲ့အရသာက အိပ်မက်ထဲမှာ…ကျနော်တို့အိမ်ဘေးက အမက အသက်၃၀လောက်ရှိပြီး…
ကျမနာမည်ကမေနှင်းမို့ပါ။ကျမကအိမ်ထောင်သည်မိန်းမတယောက်ပါ။ယောက်ျားကနယ်မှာအလုပ်လုပ်နေတော့ အတူသိပ်မနေဖြစ်ဘူးလေ။ အိမ်မှာနေရင်းပျင်းလာတော့အင်တာနက်သုံးရင်းအပျင်းဖြေတာပေါ့။တနေ့လိုင်းသုံးရင်းမက်ဆင်ဂျာမှာလာပြောတဲ့သူတယောက်နဲ့ပြောဖြစ်တယ်လေ။ သူကတခြားသူမဟုတ်ပါဘူး။ကျမတို့မြို့ကကိုမိုက်ကယ်ပေါ့။ လိုင်းသုံးဖြစ်တိုင်းပြောဖြစ်တော့ ကျမစိတ်ထဲမှာတမျိုးပဲလေ။ သူကလည်းသာကြောင်းမာကြောင်းပြောရင်း တဖြေးဖြေးသာယာလာမိတယ်။ ကျမကအိအ်ထောင်သည်ဆိုပေမယ့်ဘော်ဒီကိုထိန်းပါတယ်။၃၄ ၂၇ ၃၉ ကနေ မကျအောင်လေ။ ဒီလိုနဲ့ ကိုမိုက်ကယ်နဲ့ကျမ လိုင်းပေါ်ကနေ ပြောရတာကိုသာယာမိလာပါတယ်။ သူကလည်းကျမပုံလေးတွေကို သိမ်းထားတယ်လေကျမမသိအောင်ပေါ့။ ဒီလိုနဲ့တနေ့မှာကိုမိုက်ကယ်က…
ကြေးစားမလေး ခင်သက်ထား ခင်သက်ထားသည် စိတ်စောနေသဖြင့် ဖာသည်မဆန်ဆန် ဦးဘ၏ ပျော့ခွေနေသောလီးကြီးကို သူ၏ လက်ချောင်းသွယ်သွယ်လေးများဖြင့် ဆွပေးနေရာ မကြာမှီ မာကြောတောင့်တင်းလာ၏။ မတောင်မှီက ကြက်တက်လေးလောက် ရှိသော်လည်း တောင်လာသောအခါ ခရမ်းသီးအလတ်စားနီးနီး ကြီးထွားလာပြီးလျှင် အရှည်ငါးလက်မခွဲခန့် ရှိလေသည်။…
🏵️အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်ကို မကြိုက်မနှစ်သက်ပါက မဖဝ်ရှုပဲ ကျော်သွားပါ။🏵️ ကျွန်တော့်နာမည်က တာရာ။ အသက်က 22 ။ ကျွန်တော့်မှာ သိပ်ချစ်ရတဲ့ ညီမလေးတစ်ယောက်ရှိတယ်။ သူ့နာမည်က လမင်း။ ကျွန်တော့်ထက် သုံးနှစ်ငယ်တယ် ဆိုတော့ သူ့အသက်က…
ပလက်ဖေါင်းပေါ်က အချစ်များ “လာပြီ….လာပြီ…ပြေး…ပြေး…” ပလက်ဖေါင်း ဈေးတန်းကလေး တစ်ခုလုံး အမှိုက်ပုံ လေး လေဝှေ့ခံလိုက်ရသည့်အလား ဖယိုဖရဲ ပြေးလွှားကြသည်။ အလကားနေရင်းလည်း လာပြီ.. လာပြီ… ပြေး… ပြေး…. အော်တတ်သော နာရီအဟောင်း ရောင်းဝယ်သည့် အာရောဂျံဆီသို့…
( ၁ ) ပြန်လည်ဆုံစည်းကြမယ် အချစ်ရယ် ကျွန်တော် ကိုမောင်မောင်ကို အတော်မကျေမနပ်ဖြစ်မိတယ်။ ဟုတ်တယ်လေ…. ကျွန်တော့်ပိုင်နက်ထဲက အစာကို လက်ရဲဇက်ရဲနဲ့ မခန့်လေးစား လုယူခဲ့တာကိုး။ ဒါကတော့…. မဖြစ်သင့်ဘူး….။ သူဘယ်လောက် ချမ်းသာချမ်းသာ… ကျွန်တော့်ထက် ဘယ်လောက်ဘဲ…
ကျေးဇူးရှင်လေး – ဒေါ်တင့်တင့်တယောက် ခင်ပွန်းသည်တာဝန်ကျရာ တောင်ကြီးကို လိုက်မသွားမိတာ အမှားကြီးမှားသွားပလား စိတ်နဲ့ တညလုံးအိပ်မပျော်ခဲ့ဘူး။ အိမ်ထောင်သက် ၁၀နှစ်သက်တမ်းမှာ တခါမှအယိုးမပျက်ခဲ့တဲ့ အရာရှိဦးမောင်မောင်ဟာ မနေ့ကပဲ တောင်ကြီးကို ယာယီပြောင်းရွှေ့သွားရတယ်။ တကယ်တော့ ဦးမောင်မောင်ဟာ ဒေါ်တင့်တင့်ထက် ၁၀နှစ်အသက်ကြီးတယ်။ဒေါ်တင့်တင့်ဆိုပေမယ့်…
ငယ်ကချစ် နှစ်တစ်ရာ – လူတိုင်းမှာ နှလုံးသားတခုစီ ရှိကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျမဆီမှာ ရှိတဲ့ နှလုံးသားကိုတော့ ဖောက်ထုတ်ပစ်လိုက်ချင်သည်။ နှလုံးသားမရှိရင် အသက်ဆက်မရှင်နိုင်ဘူး ဆိုတာသိပေမဲ့ ကျမ ဆက်ပြီး မခံစားနိုင်တော့လို့ပါ။ ဒီလို ဆောင်းလေမြူးတဲ့ ညချမ်းအခါမျိုးဆို…
