အသွေးအသား
အသွေးအသား (စ/ဆုံး)
သက်ဆိုင်သူများအားလုံး#crd
အိမ်ခြေ ၅၀ခန့်ရှိသော သူတို့ရွာကလေးသည်။ ရိုးမတောင်တန်းနံဘေးတွင်တည်ရှိလေသည်။ အများအားဖြင့် သစ်ခုတ်ဝါးခုတ်မီးသွေးဖုတ်တောင်ယာ
မွေးမြူရေးအလုပ်တို့ဖြင့် အသက်မွေးကြသည်။
ဆယ်တန်းစာမေးပွဲဖြေပြီးမြို့မှပြန်လာသော သူရအား
သူ့အမေ မစန်းပုက အပြေးဆီးကြိုသည်။ သူရသည် တစ်ရွာလုံးတွင်စာအတော်ဆုံး ဖခင်လုပ်သူ ဦးထွန်းခိုင်က သစ်ပွဲစားမို့ မြို့မှာကျောင်းထားပေးနိုင် သူရကလည်း ညဏ်ကောင်းသည် ကြိုးစားသည်။
ဖြေနိုင်လားဟု ဝတ္ထရားအရသာ မစန်းပုကမေးပေမဲ့ သူ့သား ဆယ်တန်းအောင်မည်ဆိုတာ ယုံကြည်သည်။ သို့သော် မိဘတို့အချစ်စိတ်ကား စိုးရိမ်စိတ်ကတော့ ပါစမြဲမဟုတ်လား။ မစန်းပုအား သူရအားရပါးရ နမ်းရှုပ်ပြီး
“”အမေ ထမင်းဆာတယ်””
“”သားရယ် ရေချိုးပြီးအေးဆေးနားပါအုံးလား ပြီးမှစား
အစောကြီးရှိသေး””
မစန်းပုက အိမ့်နောက်ဖေးဘက်လှမ်းအော်သည်။
“” အမာရေ ညဉ်းတူပြန်ရောက်တယ်ဟေ့ မိဆုရောလာကြ ညစာ ကောင်းကောင်းချက်ရအောင်ဟေ့””
အမာဆိုသည်မှာ သူ့အဖေညီမ မိဆုကတော့ သူနှင့်တစ်ဝမ်းကွဲ ၈တန်းနဲ့ကျောင်းထွက်သည်။ အပျိုပင်ဖြစ်နေသည်။ အသားညိုညို အရပ်အမောင်းက သူ့အမေဒေါ်အမာလို သေးသေးပုပုမဟုတ်။ ရေမိုးချိုး ညစာစားရင်းညဘက်စကားဝိုင်းဖွဲ့သည်။ သူရက
“”ဒေါ်လေးတို့များ သူ့ယောကျာ်းတောတက်တာ အကြောင်းပြပြီး စားရိတ်သက်သာအောင် အိမ်မှာလာနေတာမလား””
ဟုစသည်။ မိဆုကမခံခြင်
“”ဟဲ့နင့်စိတ်နဲ့မနှိုင်းနဲ့ ငါတို့အိမ်နားမှာအရက်ဆိုင်နဲ့ မူးမူးရူးရူးတွေနဲ့ အဖေမရှိလို့လာနေတာ ဘာဖြစ်လဲ ငါ့ဦးလေးလုပ်စာစားတာ””
ဒေါ်အမာက
“”နင်တို့နှစ်ယောက်ကတော့ ငယ်ငယ်ကတည်းက အတိုင်းပဲ””
ညဘက်ဒေါ်စန်းပုက အိမ်အောက်ထပ် သူတို့လင်မယားအခန်းမှာအိပ်သည်။ ဒေါ်အမာ မိဆု သူရတို့က အိမ့်အပေါ်ထပ်တံခါးတွေဖွင့်ကာ
ခြင်ထောင်မထောင်ဘဲ အိပ်ကြသည်။ လေတဖြူးဖြူးနဲ့
သူရက ဒေါ်အမာနဲ့ မိဆုကြားနေရာလုသည်။ ထုံးစံအတိုင်း အနိုင်ရသည် ဒေါ်အမာကို ခွကာ အိပ်သည်။ မိဆုကား နုတ်ခမ်းဆူစိတ်ကောက်သည်။ နွေရက်တွေကား တဖြည်းဖြည်းအပူရှိန်မြင့်လာသည်။ ညဘက်ဆို ရေချိုးပြီးမှအိပ်လို့ပျော်သည်။
ဦးထွန်းခိုင် အိမ်ပြန်ရောက်သောည မြို့မှ သစ်ပွဲစားများနှင့် သောက်လာပုံရသည်။ ရေမိုးချိုးပြီး အရက်သောက်သည်။ သစ်မြတ်လာပုံရသည်။ သူ့ညီမအမာ တူမမိဆု နှင့်သူရတို့ကို မုန့်ဖိုးပေးသည်။ ခေါက်ဆွဲကြော်နဲ့စားဖွယ်ကလည်း အစုံ တပျော်တပါး တောရွာတို့ထုံးစံအတိုင်း ည၈နာရီကျော်လျှင် အိပ်မောကျကုန်သည်။
သူရ တရေးနိုးလာသည်။ ချွေးတွေကရွှဲလို့ မိဆုကတော့ ထမိန်လန်ကာ အိပ်မောကျနေသည်။ ဒီကနေ့ည ထူးဆန်းနေသည်။ သူ့လိင်တံ မာကြောတောင့်တင်းကာ လိင်စိတ်ကနိုးကြွနေသည်။ မိဆုကို ကြည့်မိတာနဲ့ ပိုမာလာသည်။ ပေါင်တံကြီးများကြား ထမိန်အုပ်ထားသော အမှောင်ထုဆီ ခနခနကြည့်မိသည်။ သက်ပြင်းလည်း ချမိသည်။
ဒေါ်လေးအမာကတော့ ကျောပေးကာ တင်သားများ စွင့်ကားလျက်။ မဖြစ်ဘူး မဖြစ်ဘူး။ သူရ ခပ်ဖွဖွထကာ အိမ်အောက်ဆင်းဖို့ပြင်သည်။ ဒီကိစ္စကို အိမ်သာမှာ ရှင်းရမည် သူထတော့ ဒေါ်လေးအမာနိုးလာသည်။
“”သား အိမ်သာလား ဒေါ်လေးလည်း လိုက်မယ်”‘
အိမ်အောက်လှေကားအတိုင်း အလင်းရောင်ဝိုးတဝါး သူရပုခုံးကို ဒေါ်လေးအမာကကိုင်ကာလိုက်သည်။ လှေကားထစ်အဆုံးအမှောင်ထဲ ဖိနပ်ကိုစမ်းရှာရသည်။ ဒေါ်လေးဖင်နှင့် သူ့လိင်တံထိုးမိသည်။ ဒေါ်လေးကလည်း သူရလိင်တံကို ကိုင်မိပြန်သည်။ ဒီအခိုက်မှာပင် သူတို့၂ဦးစလုံး ပို၍တိတ်ဆိတ်သွားစေတာကတော့
“”ဗျစ် ဗျစ် ဒုန်း ဒုန်း အား အ အကို အား ဖွတ်ဗတ်ဗတ် ဒုန်း ကျွီ “”
ဦးထွန်းခိုင် အရက်မူးမူးနှင့် တအိမ်လုံးအိပ်ပြီထင်ခါ မစန်းပု နဲ့ ဆော်နေကြသည်။ အိမ်သိပ်ကပ်လေ့ မရှိသော ဦးထွန်းခိုင်နှင့် ကာမဆန္ဒငတ်မွတ်နေသော မစန်းပုတို့ကား တလောကလုံးကိုမေ့နေခြေပြီ။ သူရနှင့် ဒေါ်အမာကားအသက်ပါမရှူရဲ။ အတော်ကြာ ငြိမ်ရပ်နေမိသည်။ ဒေါ်အမာ သူရနားကပ်ပြီး
“”ဖြည်းဖြည်းခြင်းသွားကြမယ်””
အသံကတုန်နေသည်။
“”အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှာစိုးလို့””
ခပ်တိုးတိုးပြောလိုက်သေးသည်။ ဒေါ်အမာက ရှေ့က ဦးဆောင်နောက်ဖေးတံခါးဆီ။ အခန်းထဲက အသံကတော့ သူတို့ကိုသတိမပြုမိ။ အပေါ်တံခါး မင်းတုန်းကို အရပ်မြင့်သောသူရက အသာဖြုတ်သည်။ ထိုသို့အသံမကြားအောင်ဖြုတ်နေရင်းမှပင် သူရလိင်တံက ဒေါ်အမာတင်ပါးနှစ်ခုကြား ထောက်မိနေသည်။ သူရအနေဖြင့် ကြာကြာလေး ထောက်ခြင်နေတာအားနဲ့ ဖိတွန်းမိတာ သူ့ကိုယ်သူသိသည်။
ဒေါ်လေးအမာကား ယောကျာ်းနဲ့မအိပ်ရတာ ၅လကျော်ပြီ။ အသက်ကလည်း ၄၀ နွားမှာစာဥ မယားမှာဂျပုဆိုသည့်အတိုင်း လုံးကျစ်နေသည်။ ဒေါ်လေးလည်း ရင်တုန်နေတာလား ခုန်နေတာလားမသိ၊ တံခါးအသာဖွင့်ကာ ဒေါ်လေးလက်ကို ဆွဲတံခါးပြန်စေ့သည်။
“”ဒေါ်လေးအိမ်သာအရင်တက်လေ””
ဒေါ်အမာ အိမ်သာထဲ သေးတဗြန်းဗြန်းပေါက်သည်။ ထိုအသံကသူရကို ဆွဲဆောင်နေသည်။ ပြီးတော့ ရေဖြင့်ဆေးသည်။ သူရကတော့ သေးပေါက်ခြင်လို့ရယ် မဟုတ် သူ့လိင်တံကို ပျော့သွားအောင်ရေဆေးနေမိသည်။ နောက်ဖေးတံခါးဆီ ၂ယောက်သားရပ်ရင်း အထဲက အခြေအနေကိုနားစွင့်သည်။
“”ဘယ်လိုလုပ်မလဲ””
ဒေါ်အမာကခပ်တိုးတိုးမေးသည်။
“”သူတို့၂ယောက်လုပ်ရင် ၃ ၄ချီကြာတယ် တော်တော်နဲ့မပြီးဘူး ဒေါ်လေး””
“”ဟင်း အာ့ဒါတွေ သိနေပြီလား လမွှေးတောင် မပေါက်သေးဘဲနဲ့ “”
“”ပေါက်ပ ”
ပြောပြောဆိုဆိုသူရက ပုဆိုးလှန်ပြီး ဒေါ်အမာလက်ထဲ သူ့လီးကို ထည့်ကိုင်စေသည်။ ဒေါ်အမာကား အရွယ်နှင့်မလိုက် အမွှေးထူလပြစ်သန်မာသော တုတ်ခိုင်သော တူတော်မောင်လီးကို ကိုင်မိတော့ စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်။ သူရက ဒေါ်အမာလက်ကို ကိုင်ကာ ရှေ့တိုးနောက်ငင်ဆွခိုင်းသည်။ ဒေါ်အမာပါးကို နမ်းရင်း နုတ်ခမ်းကိုပါဖိစုပ်မိသည်။
ဦးထွန်းခိုင်နှင့်ဒေါ်စန်းပုတို့၏ အခန်းထဲက လိုးသံတွေက ဒေါ်အမာနှင့်သူရ၏ တူရီးအရင်းဆိုသော အသိအားမှေးမှိန်ကွယ်ပျောက်စေခဲ့ပြီ။ ဒေါ်အမာခမျာ သူ့ယောကျာ်းကနုတ်ခမ်းစုပ်သော အလေ့အထ လုပ်ပေးခဲ့ဖူးပုံမပေါ် ပါးစပ်ဟလျက် ငြိမ်ခံနေသည်။ သူမလက်ထဲ တဖြည်းဖြည်းကြီးထွားလာနေသော တူတော်မောင်၏ လီးကြီးကို ပွတ်ဆွဲနေမိသည်။
နုတ်ခမ်းစုပ်ရင်းမှ နောက်ဖေးခန်းတံခါးကို သူရအသာဂျက်ထိုးပိတ်လိုက်သည်။ ဦးထွန်းခိုင်နှင့် ဒေါ်စန်းပုလှုပ်ရှားသံရပ်သွားပြီး စကားတီးတိုးပြောသံ ကြားရသည်။ ဒေါ်အမာ ရုတ်တရက်သူရလီးကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး ကြက်သေသေသေနေသည်။ မတော်လို့အခန်းထဲက ဝုန်းဒိုင်းဆိုထွက်လာမှဖြင့်
သူရက လျင်သည်။ ဒေါ်အမာလက်ကို အသာဆွဲဖိနပ်ချွတ်ခါ ခြေဖျားထောက် လှေကားဆီအမြန် သွားသည်။
အခန်းထဲက အသံနားစွင့်ပြီး အပေါ်ထပ် အမြန်တက်သည်။ အပေါ်ထပ်တံခါးပါ ချက်ချပိတ်လိုက်သည်။ အိမ်အပေါ်ကြမ်းပြင်တွင် ဘေးခြင်းကပ်ထိုင်ခါ ဆင့်ပေါ်ခြေချ အောက်ဘက်က တံခါးဖွင့်သံကြားသည်။ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးက သူတို့အပေါ်ထပ်တံခါးဆီ ဝေ့ထိုးသည်။ သောက်ရေအိုးလှန်သံ ရေသောက်သံ ရေခပ်သံ ကြားရသည်။ ဒေါ်စန်းပုအတွက် ရေခပ်ပေးတာဖြစ်နိုင်သည်။
တံခါးပြန်ပိတ်သံကြားရသည်။ မိဆု လူးလိမ့်သံကြောင့် သူတို့မမြင်ကွယ်ရာဘက်တိုးထိုင်မိသည်။ သိပ်မကြာပါ အောက်ထပ်မှအခန်းထဲက အသံပြန်ထွက်လာသည်။ ဒေါ်အမာလက်ကို သူရဆွဲယူပြီး လီးပေါ် တင်ပေးလိုက်သည်။ မျက်နှာကိုဆွဲယူပြီး ကစ်ဆင်ဆွဲသည်။ ထမိန်စကိုအသာလှန်ပြီး ပေါင်သားတွေကို စပွတ်သည်။
ပီမိုးနှင်း စာအုပ်ဖတ်ထား ဖူးကားကြည့်ထား သူများပြောစကားများနှင့် ပထမဆုံးအတွေ့အကြုံကို ရင်ခုန်စွာ စိုးတထင့်ထင့် အမွှေးများကို အရင်စမ်းမိသည်။ စောက်ဖုတ်ကို မနည်းရှာစမ်းနေရသည်။ စောက်ဖုတ်က သေးနေသည်။ သူ့ကို ဆရာ့ဆရာများ ပြောကြားဖူးတာ သတိရပြီး ဒေါ်လေးအမာကို အသာတွန်းလှဲရင်း အောက်ဆင့်တွင် ဒူးထောက်ခါ မိဆုအိပ်နေသော ကြမ်းတပြေးတည်းပေါ်တွင် ပေါင်ကားစေသည်။
ဒေါ်အမာခမျာ အသံလည်းမထွက်ရဲ ဘာလုပ်မလဲ စိုးရွံနေပုံရသည်။ သူရကတော့ ပေါင်ကိုဖြဲရင်း ဒေါ်အမာ၏ အမွှေးထူထူကြားက စောက်ဖုတ်အသားကို လက်နှင့်ထိထားပြီး လျှာကိုတို့လိုက်သည်။ စောက်ဖုတ်နံ့ကြောင့် သူရစိတ်ကြွလာခါ ဖြည်းဖြည်းခြင်းစယက်သည်။ ဒေါ်အမာစောက်ဖုတ်အယက်ခံဖူးပုံမပေါ် ပေါင်နှစ်ဖက်ကို အတင်းစုသည်။
သူရခေါင်းကို တွန်းဖယ်ရင်း အတွေ့အကြုံအသစ်ကို ငြင်းဆန်နေသည်။ အောက်ထပ်မှသိမှာ မိဆု နိုးလာမှာစိုး၍တကြောင်း သူရ၏ အယက်ကောင်းမှုကြောင့်တကြောင်း ဒေါ်အမာ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။ ပေါင်လေးပါ ဖြဲပေးသေးသည်။ အစိကို လျှာဖြင့်ဖိထောက်လျှင် ကော့တက်လာသည်။ သူရခေါင်းကို မြတ်နိုးစွာ ပွတ်ပေးသည်။ အတွေ့ကြုံထူး အရသာထူးသည်ကား။
သူရလက်ညိုးပါ စောက်ဖုတ်ထဲ ထိုးသွင်းထုတ် လက်နဲ့လိုးပေးနေသည်။ ရွရွကလေး စောက်စေ့ကိုလည်း အသာအယာ ကြမ်းလိုက်နုလိုက် နှေးလိုက်မြန်လိုက် နာရီဝက်လောက်လုပ်ပေးပြီးတော့ သူ့လီးကိုဆွခါ ဒေါ်အမာအဖုတ်နဲ့ ပွတ်သည်။ အဝတွင် ကစားသည် နောက်တော့ သေးကွေးလှသော ဒေါ်အမာ ကိုယ်ပေါ်အုပ်မိုးကာ သူ့လီးကို ထိုးသွင်းလိုက်တော့သည်။ နုတ်ခမ်းစုပ်မည်ပြင်တော့
“”တူလေး ဗိုက်ကြီးကုန်မယ် နင့်ဦးလေးက မိုးကျမှပြန်လာမှာ ဒုက္ခဖြစ်ကုန်မယ်နော်””
“”မကြီးစေရဘူး အရည်ကိုအပြင်ထုတ်ပစ်မှာပေါ့””
“”တကယ်လည်း ထုတ်အုံးနော်သား””
“”စိတ်ချ””
သူတို့အဖြစ်က မိဆုကိုလည်းသတိထားရ အောက်ထပ်ကိုလည်း နားစွင့်ရမို့ အသံထွက်လို့မရ၊ နောက်ဆုံးတော့ သူရက သူ့ဒေါ်လေးကို မတ်တပ်ရပ် ခွချီခါ လိုးရတော့သည်။ ဒေါ်အမာအဖုတ်ထဲမှ အရည်များ သူ့လအုမှတဆင့် စီးကျလာနေသည်။ အရည်များကား များသထပ်များလာသည်။ ဒေါ်အမာကား သူ့ပုခုံးကိုဖက်ခါ တိုးတိုးလေးညီးသည်။ သူရကို သူမကစပြီး နုတ်ခမ်းဖိစုပ်လာတော့သည်။ ဆောင့်ချက်ကို တဖြည်းဖြည်းလျော့ပေးလိုက်သည်။ သူပြီးခြင်နေပြီလေ။
“”ဒေါ်လေး လေးဘက်ထောက်ပေး ဒါပြီးရင်တော်ပြီ””
ဒေါ်အမာကား အိမ်နံရံကိုလက်ထောက် ဖင်နောက်ကော့ပေးသည်။ သူရလည်း သူ့လီးကို နောက်ကနေသွင်းရင်း ဒေါ်အမာပုခုံးကို လှမ်းကိုင်သည်။ ဗိုက်သားမပျော့မတွဲကို လက်ဖြင့် အောက်ကပင့်ပွတ်ရင်း ဖင်သားတွေကြည့်လိုးတော့ သူ့လရည်ထွက်တော့မည်။ ခပ်ဆပ်ဆပ် ဆယ်ချက်လောက်ဆောင့်ပြီး လီးကို အမြန်ထုပ်ခါ တင်ပါးနှစ်ခုကြားပန်းထည့်လိုက်တော့သည်။
မနက်စောစောရေထချိုးနေသော ဒေါ်အမာခမျာ သူ့လိုပဲ ညကပေထားသော အရည်များအတွက် ရေထချိုးဖို့ ထွက်လာသော ဒေါ်စန်းပုကို မလုံမလဲ ဖြစ်မိသေးသည်။ ဒေါ်စန်းပုလည်း မလုံမလဲ ဖြစ်နေပုံရသည်။ သူရအနေနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် လိင်ဆက်ဆံမှုကို အဒေါ်အရင်းနဲ့မှ ကြုံရသဖြင့် ဖီလင်တက်နေသည်။ ယုံကြည်မှုနဲ့ ပျော်ရွှင်ကျေနပ်မှုဟာ ရင်ထဲ တရိပ်ရိပ်တက်ကြွ၍နေသည်။ မိုးမြန်မြန်ချုပ်ပါစေဟုသာ ဆုတောင်း နေမိတော့သည်အထိ။
သို့သော် သူထင်ထားသလို ဒေါ်အမာနဲ့ လွတ်လပ်စွာ လိုးခွင့်ကားမရချေ။ မိဆုကလည်း ပူလို့အိပ်မပျော်
မိဆုကို ကျတော့ လိင်စိတ်မဖြစ်မိ။ မိဆုထမိန်လန်နေတောင် ပြန်ဖုံးပေးလိုက်ချေသေးသည်။
ဦးထွန်းခိုင် မြို့ပြန်တက်သွားသည်။ ဒေါ်စန်းပုကတော့ သူ့ဘက်က အမျိုးတွေအလှူဖိတ်၍ သူရကို ညအိပ်လိုက်ခဲ့ရန်ခေါ်သည်။ သူရက အကြံရှိသည်မို့ငြင်းသည်။ မိဆုကို ခေါ်သွားဖို့ပြောရသည်။ မိဆုကလည်း လိုလိုခြင်ခြင်
လိုက်မည်ဆိုသဖြင့် အိုကေလေပြီ။ ဒေါ်လေးအမာကတော့ မီးဖိုအလုပ်အိမ်အလုပ်နှင့် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။
ညနေဘက် ဒေါ်စန်းပုနဲ့မိဆု အထုပ်အပိုးနှင့် ထွက်သွားမှ သူရင်ထဲက ဆန္ဒကပြူထွက်လာသည်။ ရွာထဲအရက်တစ်လုံးလောက်သွားဝယ်ပြီး ပြန်လာတော့ ထမင်းဝိုင်းပြင်ထားတာ တွေ့ရသည်။ ဒေါ်အမာကား အိမ်ပေါ်တွင်လှဲနေသည် နေမကောင်းခြင်လို့ဟုဆိုသည်။ စိတ်သိပ်ပါပုံမရဟု သူရထင်မိသည်။
စိတ်မပါတော့ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ အရက်ကိုသာ စိတ်ဓာတ်ကျကျဖြင့် သောက်ပလိုက်သည်။ အတော်လည်းမူးနေပြီ။ ဒေါ်အမာကိုအထာနဲ့ အချက်ပြတော့လည်း လိုလားတုန့်ပြန်မှု မတွေ့ရ။ အိပ်ယာကို ခေါင်းအုံးကို ခပ်ခွာခွာခင်းထားသည်။ သူလည်း ဘယ်လိုစရမည်မသိ။ အိမ်အောက် သေးပေါက်ခြင်ယောင်ဆောင်ပြီး ဆင်းတော့လည်း လိုက်မလာ။ လုပ်ခြင်စိတ်ကလည်း အရက်အရှိန်နဲ့အတူ တက်လာနေပြီ။ ဒေါ်လေး ပုခုံးပုတ်ခေါ်ကြည့်တော့
“”အိပ်ပျော်အောင်အိပ် “”တဲ့
“”အိပ်မပျော်လို့””
“”အိပ်ပျော်အောင်အိပ် အရက်နံ့မခံနိုင်ဘူး””
“”ဒေါ်လေးဘာဖြစ်နေတာလဲ “”
သူရကထိုင်ရက်။
“”မဖြစ်သင့်ဘူး တခါမှားပြီးတဲ့နေရာမှာပဲ ရပ်လိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ ငါ့သားလေး လိမ္မာပါတယ်””
သူရမျှော်လင့်ချက်များလွင့်ပြယ်သွားပြီ။
“ဒေါ်လေးကလည်း ဘယ်သူသိတာမှတ်လို့ “”
“”တော်ပြီကွာ””
သူရကဇွတ်တွန်းသည်။ ဒေါ်အမာက ငြင်းသည်။ ဒေါ်အမာအိမ်အောက်ဆင်းသွားပြီး ထိုင်ခုံမှာ ထိုင်နေသည်။ သူရခမျာ ငူငူကြီးကျန်ခဲ့သည်။ ဘာလုပ်ရမလဲ။ မထူးတော့ပြီ။ သူရ အိမ်အောက်ဆင်းသွားပြီး ထိုင်နေသော ဒေါ်အမာကို ဖက်လိုက်သည်။ နုတ်ခမ်းတွေ အတင်းစုပ်သည်။ ရုန်းသည်။ သူရကအတင်းချုပ်သည်။
ဒေါ်အမာ ရုန်းရင်းကန်ရင်း ဦးထွန်းခိုင်နှင့် ဒေါ်စန်းပု အခန်းဝရောက်လာသည်။ သူရအားသုံးပြီး အခန်းထဲကုတင်ပေါ် ဒေါ်အမာကိုတွန်းလှဲကာ ထမိန်အတင်းလှန်သည်။ အမာကလည်း ရုန်းသည်။
“”မလုပ်နဲ့လို့ ငါပြောနေတယ်နော် ငါအော်မှာ သူရ””
သူရ အမာရဲ့ပါးစပ်ကို အငမ်းမရဖိကပ်နမ်းသည်။ ပေါင်ကို အတင်းဖြဲကာ သူ့လီးကို အမာအဖုတ်ထဲ အရသွင်းတော့သည်။ အရည်မထွက်သဖြင့် ဒေါ်အမာ
“”အားအမလေးသေပါပြီ”
နာသွားသည်။ သူရကတော့ တရစပ် ဆောင့်လိုးပြစ်သည်။ သိပ်မကြာလိုက် ဒေါ်အမာမရုန်းတော့ပဲ အရှုံးပေးလိုက်ရသည်။ မျက်နှာတော့ ဘေးလွှဲထားသည်။ သူရ လီးကို အပြင်ထိဆွဲထုပ်ပြီး အဆုံးထိသွင်းလိုက် မထိခလုတ် လိုးသည်။ အင်္ကျီကို ဆွဲချွတ်ပြီး နို့စို့ကာလိုးပြန်သည်။
ဒေါ်အမာခြေနှစ်ချောင်းပုခုံးပေါ်တင်ကာ တချက်တချက် အားပါပါဆောင့်သည်။ အရည်များထွက်စ ပြုလာပြီ။ သူ့လက်ကို ဒေါ်အမာ လှမ်းကိုင်လာသည်။ ဒေါ်အမာကို သူ့အပေါ်ဆွဲတင်ခါ ဖက်လိုးသည်။ နောက်တော့ ပက်လက်လှန် လှဲလျလိုက်တော့ ဒေါ်အမာ သူ့ဘာသာသူ ဆောင့်ပေးလာသည်။
“”အား အင်း အင်း””
လီးတံကျွတ်ထွက်သွားတော့ အားမလိုအားမရဖြစ်ကာ သူရလီးကိုကိုင်ပြီး ထည့်သည်။ စကောဝိုင်း အပေါ်ကနေ ပွတ်နေသည်။ နောက်တော့ လှေကြီးထိုးရိုးရိုးပြန်လိုးပေးသည်။ ဒီတခါတော့ နုတ်ခမ်းကိုပြန်စုပ်သည်။ စိတ်ပါလက်ပါ သူတချီပြီးသွားသည်။ ဒေါ်အမာက
“ရေသွားဆေးအုံးမယ် အိမ်သာလိုက်ခဲ့အုံး” တဲ့
အိမ်ပေါ်တွင် ထပ်ဆွဲကြသည်။ ဒေါ်အမာကို အဖုတ်ယက်ပေးရင်း ဒေါ်အမာကို သူ့လီးကို အပြန်အလှန်စုပ်ခိုင်းသည်။ နေ့လည်ဘက်လည်း သူရက အခန်းထဲခေါ်တွယ်သည်။ ၂ညတိတိ လိင်ဆက်ဆံအပြီးမှာ ဒေါ်အမာနှင့်သူရတို့ကြား
လင်မယားသဖွယ်ဖြစ်သွားကြသည်။ ဒေါ်အမာလည်း သူရကိုတမ်းတမ်းစွဲသွားတော့သည်။
ဒေါ်စန်းပုနှင့်မိဆုပြန်ရောက်လာသည်။ ထိုညတွင် ဒေါ်အမာအိပ်မောကျ နှိုးမရ။ မိဆုကတော့ ထုံးစံအတိုင်း ထမိန်လန်နေသည်။ စပ်စုခြင်တာနဲ့ အသာလှန်စမ်းကြည့်မိသည်။ အမွှေးကျဲကျဲ မို့မို့မောက်မောက်အဖုတ် မိဆုသူ့ဘက်လှည့်လာတော့ အသာကလေးရှောင်တိမ်းရသည်။
သူ့လီးကို အသာထုတ်ဆွပြီး မိဆုလက်ထဲ ထည့်ကိုင်ခိုင်းထားရတာ ရင်တလှပ်လှပ်။ မိဆုနိုးသွားပြီး လက်ထဲမှာ သူရလီးကိုင်ထားမိတာ အံ့ဩနေသည်။ သူရကတော့ အိပ်ခြင်ယောင်ဆောင်နေရသည်။ မိဆုက သူရလီးကို အသာကိုင်ရင်းစူးစမ်းနေသည်။ သူရ လည်းခန္ဓာကိုယ်ကို မသိမသာတိုးသွားရင်း မိဆုကို ဖက်လိုက်သည်။
“”မိဆု အဲ့အတိုင်းလေးဆွပေး””
မိဆုနုတ်ခမ်းတွေကိုအသာအယာစုပ်ယူရင်း
မိဆုအဖုတ်လေးကို အသာပွတ်ပေးတော့
“”ယားတယ်””တဲ့
မိဆုကားအညှာလွယ်သူပါတကား။ မကြာခင် သူစားရတော့မည့်အဖုတ်အတွက် ဒီညတော့ ဆင်ခြင်မှဆိုကာ ပြန်ခွာလိုက်ကြပြီး မနက်ဖြန် အိပ်မက်အတွက် အားမွေးနေတော့သည်။
ပြီးပါပြီ
#Credit