အကန့်အသတ်မဲ့ အိပ်မက်များ (LGBT, Pansexual, Romance)

Title: အကန့်အသတ်မဲ့ အိပ်မက်များ (LGBT, Pansexual, Romance)
မမျှော်လင့်တဲ့ ချိန်းဆိုမှု
အခန်း (၁)
ကွန်ဒိုခန်းထဲက လေအေးစက်က နေ့လည်ခင်း ပူပြင်းလာတဲ့ အပူကို တားဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။ နိုရာက ဆိုဖာပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး ဖုန်းကို လှိမ့်ကြည့်နေတယ်။ တိတ်ဆိတ်မှုဟာ သူ့ကို ပိုလို့ ပူလောင်စေပြီး ခုချိန်မှာ တတ်နိုင်တဲ့ တခုတည်းသော အလုပ်က သူ့အဖေ ဦးဝေလင်း ပြန်လာတာကို စောင့်နေရုံပါပဲ။
နိုရာက နံရံပေါ်က နာရီကို ကြည့်လိုက်တယ်။ နေ့လည် ၄ နာရီနီးပါးနေပေမယ့် နေက ပူနေတုန်း ရှိသေးတယ်။ ကွန်ဒိုအောက်က မြို့ကြီးရဲ့ လှုပ်ရှားသံတွေဟာ သူ့နားထဲမှာတော့ ညည်းသံလိုပဲ ကြားနေရတယ်။ သက်ပြင်းချရင်းနဲ့ ဖုန်းကို ဘေးကို ချလိုက်တယ်။ သူ့မျက်လုံးတွေက ပြတင်းပေါက်တွေဆီ ပျံ့လွင့်သွားပြီး ဟိုးအောက်က မြို့ပြကြီးကို ငေးကြည့်နေမိတော့တယ်။ နေရောင်ဟပ်နေတဲ့ ဖန်ခွက်တွေထဲမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မြင်လိုက်ရတယ်။ ဆံပင်ရှည်တွေက ပခုံးပေါ်ကို ဝဲကျနေပြီး သူ့မျက်ဝန်းနက်နက်တွေကို သူပြန်မြင်လိုက်ရတယ်။ သူ့အကြည့်တွေ လွှဲလိုက်တဲ့ အခါ ဆိုဖာ စားပွဲပေါ် တင်ထားတဲ့ အလှဆင် မီးအိမ်လေးကို မြင်လိုက်ရတယ်။ ဒါဟာ ဖေဖေ ဦးဝေလင်းရဲ့ လက်ဆောင် တခု ဖြစ်ပြီး နို့ရာ အပေါ်ထားတဲ့ သူ့ရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနဲ့ ဂရုစိုက်မှု သင်္ကေတလို့လဲ ပြောနိုင်ပါတယ်။
သူမရဲ့ စိတ်ကူးတွေကို ဖုန်းရဲ့ တုန်ခါမှုက ဖြတ်တောက်လိုက်တယ်။ သူမ ဖုန်းကို ကိုင်ပြီး စာတွေကို ဖတ်လိုက်တယ်။ သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေက အသေးစိတ်ကို စစ်ဆေးနေတယ်။
ဖုန်း Vibration ကြောင့် နိုရာ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့တယ်။ ဖုန်းထဲ ဝင်လာတဲ့ Message ကို ဖတ်ကြည့်တဲ့အခါ သူ တခါမှ မတွေ့ဖူးသေးတဲ့ သူတယောက် ဆီက ဒီည အတွက် ဒိတ်လုပ်ဖို့ တောင်းဆိုတဲ့ Message ဖြစ်နေတယ်။ Transgender Girl တယောက်ဖြစ်တဲ့ နိုရာဟာ Sex Date အလုပ်ကို အချိန်ပိုင်း လုပ်နေတာကြောင့် ဒိတ်လုပ်ဖို့ ယောက်ျားတယောက်လာပြောတာမျိုးက သူ့အတွက် အထူးအဆန်း မဟုတ်ပါဖူး။ ဒါပေမယ့် ဒီလူက လိင်မပြောင်းရသေးတာ သေချာလားလို့ အကြိမ်ကြိမ်မေးနေခဲ့တယ်။ နိုရာရဲ့ အလုပ်အတွက် သုံးတဲ့ တယ်လီဂရမ် ပရိုဖိုင်မှာ Transgender လို့ ရေးထားပြီးသား ဆိုတော့ အရင်တုန်းက ဘယ် customer ကမှ ဒီလို မေးတာမျိုး မရှိခဲ့ဖူး။ အဲလူက ဘာသဘောလဲ။ Transgender လို့ ရေးထားပြီးသား တယောက်ကို လိင်မပြောင်းရသေးတာ သေချာလား အကြိမ်ကြိမ် ထပ်မေးနေတာ ဘာသဘောလဲ။ နိုရာက စိတ်ကို ထိန်းလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။
“ကျမ လိင်မပြောင်းရသေးပါဖူး။ လိင်မပြောင်းရသေးတာ ရှင့်အတွက် အဆင်မပြေဖူး ဆိုရင်လဲ ရပါတယ်”
နိုရာက စာပြန်ပို့လိုက်တယ်။ တဖက်က စာပြန်ရိုက်နေတဲ့ အစက်သုံးစက် ဖုန်းစခရင်မှာ ပေါ်လာတယ်။ တဖက်က လိင်မပြောင်းရသေးတဲ့ trans ဆိုတာ သိလို့ အလုပ် မခေါ်ရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ ဆိုတာ စိတ်ပူနေ မိတယ်။ နေဖို့ စားဖို့ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ သွားဖို့လောက်က ဖေဖေ ပေးတဲ့ ပိုက်ဆံနဲ့ အဆင်ပြေပေမယ့် ကိုယ် ဝယ်ခြင်တာ ဝယ်ဖို့က ဒိတ်က ပိုက်ဆံရမှ ဖြစ်တာလေ။
“မဟုတ်ပါဖူး၊ ဘာ ပြဿနာမှ မရှိပါဖူးဗျာ။ တကယ်တော့ ကျနော်က လိင်မပြောင်းရသေးတဲ့ transgender နဲ့မှ တွေ့ခြင်တာပါ။ ကျနော့်နာမည် မြတ်သူ လို့ ခေါ်ပါတယ်။”
နိုရာက သက်ပြင်းတချက် ချရင်း စိတ်တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားလိုက်တယ်။ ပြီးတော့
“ဟုတ် ကိုမြတ်သူ၊ ရှင်က ဘယ်တော့ တွေ့ခြင်တာလဲ”
မြတ်သူနဲ့ အပြန်အလှန် message ပို့နေရတာဟာ အရင် customer တွေနဲ့ မတူသလိုပါပဲ။ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ တခုခု ကြုံရတော့မှာလို ခံစားလိုက်ရတယ်။
“ကျနော်လည်း ဒီည တွေ့ခြင်ပါတယ်။ ကျနော် Lotte မှာ အခန်းတခန်း ဘိုကင် လုပ်လိုက်ပါမယ်။ အခန်း နံပါတ်လဲ ပြီးရင် ပို့ပေးပါမယ်။ ငွေလွှဲဖို့ နံပါတ်လေး ပို့ပေးလိုက်ပါ။ ည ၉ နာရီ Lotte မှာ ဆုံကြရအောင်”
နိုရာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ KPay နံပါတ် ပို့ပေးလိုက်တယ်။ နည်းနည်းလည်း ရင်ခုန်သွားတယ်။ Lotte မှာ သူတခါမှ မတည်းဖူးသေးဖူးလေ။ ချက်ခြင်းဆိုသလို KPay က Cash Received Noti တက်လာတယ်။ စစ်ကြည့်လိုက်တော့ ကားခ အပြင် တညတာ ကျသင့်ငွေပါ တခါထဲ လွှဲပေးထားတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။ လွှဲတဲ့သူ နာမည်က မြတ်သူသူအောင် တဲ့။

Post by: XIII on 30-12-2024, 20:36:13
မမျှော်လင့်တဲ့ ချိန်းဆိုမှု
အခန်း (၂)
မြတ်သူနဲ့ တွေ့ဖို့ ၅ နာရီလောက် လိုသေးပေမယ့် နိုရာ က စိတ်လှုပ်ရှားပြီးတော့ သွားဖို့ စပြင်ဆင်ဖို့ လုပ်ပါတယ်။ ဆိုဖာပေါ်က ထပြီး အညောင်းဆန့်လိုက်တယ်။ အကြာကြီး ထိုင် ဖုန်းသုံးနေတာကြောင့် သူ့ကြွက်သားတွေက တင်းနေတာပဲ။ ပြီးတော့ သူ့ အခန်းထဲ ဝင်လိုက်တယ်။ သူ့စိတ်တိုင်းကျ ဖေဖေ လုပ်ပေးထားတဲ့ ဒီအခန်းလေးဟာ နိုရာ့ အတွက်တော့ လွတ်မြောက်နယ်မြေ တခုပါပဲ။ နံရံတွေကို ပန်းနုရောင် ဖျော့ဖျော့ သုတ်ထားပြီး အိပ်ရာခင်းနဲ့ မွေ့ရာက လာဗင်ဒါ ရောင်တွေနဲ့။ ကုတင်ဘေးက စားပွဲပေါ်မှာ စာအုပ်လေးတွေ ညီညီညာညာ စီထားတယ်။ နိုရာ့က စာအုပ်တအုပ် ကောက်ကိုင် လိုက်တယ်။ ဒါ သူ ဖတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး မဖတ်ဖြစ်သေးတဲ့ အချစ် ဝတ္ထု တအုပ်ပါ။ ပြီးတော့ အဲ စာအုပ်ကို ပြန်ချလိုက်တယ်။ သူ ပြင်ဆင်ရဦးမယ်။ စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာထဲ အချိန် ကုန်မနေသင့်ဖူး။ မှန်ရှေ့မှာ ရပ်ရင်း အိမ်နေရင်း ဂါဝန်ကို ချွတ်လိုက်တယ်။ မှန်ထဲမှာတော့ ကမ္ဘာဦး အလှတရားတွေနဲ့ မိန်းမပျိုလေး တယောက်က နိုရာ့ကို ပြုံးပြီး ကြည့်နေလေရဲ့။ အဲကောင်မလေးမှာ လိင်တံလေး တခု ပါနေတာက လွဲလို့ပေါ့။
ရေပန်းအောက်မှာ ဇိမ်ယူရေချိုးရင်း မြတ်သူ ဘယ်လို ပုံစံလဲ ဆိုတာ စဉ်းစားမိတယ်။ နိုရာ အနေနဲ့ customer အများကြီးနဲ့ တွေ့ခဲ့ဖူးပါတယ်။ တခါမှ အဲလို မတွေးဖူးဘူး။ ခု သူဘာကြောင့်များ မတွေ့ဖူးသေးတဲ့ customer တယောက်အကြောင်း စဉ်းစား မိနေပါလိမ့်။ အချစ်သီချင်းလေး တပုဒ်ကိုလည်း တိုးတိုးလေး ညည်းရင်းပေါ့။
တဘက်ဖြူဖြူကို ပတ်ပီး အခန်းထဲ ပြန်ဝင်လာတဲ့အခါ ဆံပင်က ရေစက်တွေက ကြမ်းပြင်တလျှောက် ကျခဲ့တယ်။ မှန်တင်ခုံရှေ့မှာ ထိုင်ရင်း မှန်ထဲက မိန်းမပျိုလေးကို ပြုံးပြလိုက်တယ်။ နိုရာဟာ ယောက်ျားလေး ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပိတ်မိနေတဲ့ မိန်းကလေး တယောက်ပါပဲ။ သူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားတဲ့ အဲ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ အမြဲ ကြိုးစားနေတဲ့ မိန်းမပျိုလေး တယောက် ပါပဲ။ ခုတောင် သူဟာ ယောက်ျားလေး တယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ် ဆိုရင် တော်ရုံလူက မယုံကြည်ကြပါဖူး။ မှန်ထဲမှာ ပြန်ကြည့်လိုက်တယ်။ သာမန် မိန်းကလေးတွေထက်တောင် ပိုလှနေသလို သူ့ကိုယ်သူ ခံစားရတယ်။ ဆံပင် ရေစိုတွေကို သုတ်ပြီး အလှပြင်ဖို့ စပြီး ပြင်ဆင်လိုက်တော့တယ်။
မိတ်ကပ် ပြင်နေရင်း မြတ်သူ အကြောင်း စဉ်းစားမိလိုက်သေးတယ်။ အဲ မြတ်သူဆိုတာ ဘယ်လို လူလဲ။ ဘယ်လို ပုံစံ ရှိမလဲ။ ဘာကြောင့်များ သူ့အကြောင်းကို တွေးနေရမိတာလဲ။ သူဟာ customer တယောက်ပဲ မလား။ ဒီတည ပြီးသွားရင် နောက်မတွေ့ရတော့မယ့် လူတယောက် အကြောင်း ဘာလို့များ တွေးနေမိပါလိမ့်။ ဘာဖြစ်ဖြစ် customer အသစ်တယောက်နဲ့ တွေ့ရမယ့် အချိန်မှာ သူ အလှဆုံး ဖြစ်နေရမယ်လေ။
မိတ်ကပ်ပြင်ပြီးတော့ အဝတ်ဗီရိုကို ဖွင့်လိုက်တယ်။ အနီရောင် ဂါဝန်ရှည် တထည်ကို ယူလိုက်တယ်။ နာရီကို ကြည့်လိုက်တော့ ၇ နာရီခွဲနေပြီ။ ဖေဖေက ပြန်မလာသေးဖူး။ အဲအချိန် message တစောင် ဝင်လာတယ်။
” ည ၉ နာရီ အတိ Lotte Hotel အခန်း ၁၂၅၉ မှာ စောင့်နေမယ်”

Post by: XIII on 31-12-2024, 17:24:25
အိပ်မက်ဆန်တဲ့ တွေ့ဆုံခြင်း
အခန်း (၃)

နိုရာဟာ Grab ပေါ်က ဆင်းလာပြီး Lotte Hotel ရဲ့ Lobby ထဲ ဘုရင်မ တပါးလို ဝင်လာခဲ့တယ်။ အချိန်က ၈ နာရီ မိနစ် ၅၀။ ကြွေပြားပေါ်မှာ လျှောက်လာတဲ့ သူရဲ့ ခြေသံက တီးတိုးထွက်လို့ လာတယ်။ ဓာတ်လှေကား ထဲကို ဝင်ပြီး ဆယ့်နှစ်လွှာ ရဲ့ ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်တယ်။ ဓာတ်လှေကား တံခါး ပွင့်လာတဲ့ အခါ ကောဇောခင်းထားတဲ့ လမ်းတလျှောက် လျှောက်ရင်း အခန်း နံပါတ်တွေကို လိုက်ကြည့်ခဲ့တယ်။ လျှော်လမ်းရဲ့ အဆုံးမှာ အခန်း နံပါတ် ၁၂၅၉။ ရင်ခုန်သံတွေ တည်ငြိမ်အောင် အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းရင်း အခန်းတံခါးကို ဖွဖွလေး ခေါက်လိုက်တယ်။

တံခါး ပွင့်လာပြီးတော့ မြတ်သူ ပေါ်လာတယ်။ အရပ်မြင့်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ကျစ်ကျစ်လစ်လစ်နဲ့။ ဆံပင် တိုတိုနဲ့ သူ့မျက်လုံးတွေက အညိုရောင် သန်းနေတယ်။ ပါးသိုင်းမွှေးတွေက ရိပ်ပြီးခါစ ခပ်စိမ်းစိမ်း လေးနဲ့။ အကြည့်ခြင်း ဆုံသွားတဲ့ အချိန်လေးမှာ နိုရာ အသက်တောင် ရှူမိရဲ့လား မသိ။

“နိုရာ” မြတ်သူက ခပ်တိုးတိုးလေးပဲ ပြောလိုက်တယ်။ “မင်း သိပ်လှတာပဲ”
ဒီလို ပြောတာမျိုး ကြားဖူးနေကြ ဖြစ်ပေမယ့် နိုရာ့ ပါးပြင် ရဲတက်သွားတယ်။
“ကျေးဇူးပါ” ခပ်တိုးတိုးလေးပဲ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ “ရှင်လဲ အရမ်း ဆွဲဆောင်မှု ရှိပါတယ်”
မြတ်သူက ပြုံးပြီး တံခါးဝက လမ်းဖယ်ပေးရင်း “ဝင်တော့လေ”
နိုရာ အခန်းထဲ ရောက်တော့ မြတ်သူက တံခါး ပိတ်လိုက်နေပေမယ့် သူ့ မျက်လုံးက နိုရာ့ဆီက မခွာသေးဖူး။
“မင်းရောက်လာတာ အရမ်းဝမ်းသာပါတယ်” မြတ်သူရဲ့ အသံက တိုးပြီး နူးညံ့နေတယ်။ နိုရာကလည်း ရင်ခုန်နေတာ မရပ်သေးသလိုပဲ။ ဒါပေမယ့် ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်
“ကျမ လိမ်သွားမယ်လို့ ရှင် ထင်နေတာလား၊ ခု ကျမ ရောက်လာပါပြီ”
“ကိုယ်ကတော့ ကိုယ့်ဧည့်သည်တွေကို သက်တောင့်သက်သာ နဲ့ စိတ်ချမ်းသာတာလေး မြင်စေ ခြင်တယ်။ ခဏလောက်နားရင်း တခုခု သောက်ကြမလား”
“ဧည့်သည်” နိုရာက မျက်ခုံးပင့်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။ “ရှင်က စိတ်ဝင်စားလာအောင်တော့ ပြောတတ်တာပဲနော်”
“မင်းက ကိုယ့်ရဲ့ အထူး ဧည့်သည်ပဲလေ။ ဒီညမှာ မင်း စိတ်ချမ်းသာပြီး ပျော်နေတာမျိုး မြင်စေခြင်တာ၊ ဝိုင် သောက်တတ်တယ် မလား” မြတ်သူက Mini Bar ကို ဖွင့်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။
“သောက်မယ်လေ”

မြတ်သူက ဝိုင်နှစ်ခွက် ထည့်လာပြီး နို့ရာ့ကို တခွက် ပေးလိုက်တယ်။ သူတို့နှစ်ယောက် လက်တွေ ထိမိလိုက်တဲ့ ခဏလေးမှာ နိုရာတယောက် ကြက်သီးထသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ နိုရာက ဝိုင်ကို တငုံ စသောက်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ ဝိုင်ခွက် ကနေ တဆင့် မြတ်သူကို ခိုးကြည့်လိုက်သေး။
“ဒါဆိုရင်” နိုရာက တိတ်ဆိတ်မှုကို ချိုးဖျက်လိုက်တော့တယ်။ “ရှင်က …. ကျမ သက်တောင့်သက်သာ နဲ့ စိတ်ချမ်းသာဖို့ကို စိတ်ဝင်စားတယ်ပေါ့။ ဘယ်လိုများပါလိမ့်”

မြတ်သူက ဝိုင်တငုံ သောက်လိုက်ပြီး နိုရာ့ မျက်လုံးတွေကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း
“ကိုယ် ဝန်ခံရမယ် ဆိုရင်…နိုရာ….။ ကိုယ့် ပါတနာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ထူးထူး ဆန်းဆန်း စိတ်ဝင်စား မှု တခု ရှိတယ်”
နိုရာက မျက်ခုံး ပင့်လိုက်ပြီး စိတ်ဝင်စားတဲ့ လေသံနဲ့
“ဘာများပါလိမ့်၊ ပြောလို့တော့ ရမယ် ထင်ပါရဲ့”
“ကိုယ်က transgirl တွေ၊ Gay တွေကို သဘောကျတယ်။ သူတို့နဲ့ အတူတူအိပ်ဖို့ဆိုတာထက် ပိုတဲ့ သဘောကျတာမျိုးပေါ့”
“အရမ်းတော့ မထူးဆန်းလှပါဖူး။ မိန်းကလေးတွေကို သဘောမကျပဲ transgirl တွေ Gay တွေကိုပဲ ကြိုက်တဲ့ ယောက်ျားတွေ ရှိပါတယ်။ ဒါဆို ရှင် အရင်ကလည်း သူတို့နဲ့ အတူအိပ်ဖူးမှာပေါ့”
“ဟင့်အင်း…။ ကိုယ် အရင်က မိန်းကလေးတွေနဲ့ အိပ်ဖူးတာကိုတော့ ဝန်ခံပါတယ်။ transgirl တွေ gay တွေနဲ့ တခါမှ မအိပ်ဖူးသေးဖူး။ မင်းနဲ့ တွေ့တာ ကိုယ့်အတွက် ပထမ ဆုံး အတွေ့အကြုံပဲ”
“အင်းလေ…ယုံရမှာပေါ့။ ယောက်ျားလေးတွေက ကျမတို့နဲ့ ပထမဆုံး အကြိမ်တွေ့ရင် အဲလိုပဲ ပြောကြတာပဲ”
“မဟုတ်ဖူး နိုရာ…” မြတ်သူက အသံ နည်းနည်း တုန်လာတယ်။ ” မင်းနဲ့ တွေ့ဖို့ကို ကိုယ် တော်တော် သတ္တိ မွေးခဲ့ရတယ်။”
“ကျသင့်ငွေ ပေးရင် ခေါ်လို့ရနေတဲ့ ကျမ ကို တွေ့ဖို့တောင် သတ္တိ တော်တော် မွေးရတယ် ဆိုတော့ ရှင့် စကားက တော်တော် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာပြီ” နိုရာက ခပ်ရွဲ့ရွဲ့ လေသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
“အင်းပါ…ထင်ခြင်သလို ထင်ပါ” မြတ်သူက အားတင်းပြီး ” ကိုယ် အရေးကြီးဆုံး ဝန်ခံ စရာ ကိစ္စ တခု ရှိသေးတယ် နိုရာ”

Post by: XIII on 01-01-2025, 20:57:49
အိပ်မက်ဆန်တဲ့ တွေ့ဆုံခြင်း
အခန်း (၄)

“ရှင်” နိုရာက ရုတ်တရက် အံ့ဩသွားပေမယ့် ဘာမှ မဟုတ်သလို ဟန်ဆောင်ရင်း
“ကျမ တကယ် သတိမထားမိ လိုက်ဖူး။ ဒါကြောင့် K Pay လွှဲလိုက်တဲ့ နာမည်က မြတ်သူသူအောင် ဖြစ်နေတာကိုး။ ယောက်ျား တယောက် အနေနဲ့ အသံနည်းနည်း နူးညံ့နေတာက လွဲလို့ ရှင့်မှာ မိန်းကလေးနဲ့ တူတာ ဘာမှ မရှိတာ။ ကျမ လိုပဲပေါ့။” နိုရာက ရယ်သံလေးနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
“ဒါကြောင့် ရှင်က ပထမဆုံး အတွေ့အကြုံလို့ ပြောနေတာကိုး၊ Date Girl တယောက်နဲ့ တွေ့ဖို့ သတ္တိတွေ မွေးပြီး တွေ့ရတာတို့ ဘာတို့ဆိုတော့ တော်တော် အံ့ဩနေတာ၊ တကယ်ပြောရင် ကျမအတွက်လဲ ဒါ ပထမဆုံးပါပဲ” နိုရာက မြတ်သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ရီဝေဝေ ငေးကြည့်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

“ဒါဆိုရင်…ရှင်က” နိုရာရဲ့ အသံတွေက ချိုချိုသာသာလေးပါပဲ။ “ဒီညမှာ ရှင် ဘယ်လို ဖြစ်ခြင်တာလဲ။ အတိအကျပြောရင် ရှင် ဘယ် Role လဲလို့ မေးတာ”
မြတ်သူက သူ့ဆံပင်ကို လက်နဲ့ သပ်လိုက်ရင်း “ကိုယ်က ဘယ်တုန်းကမှ ဘယ်သူနဲ့မှ Bottom မထိုင်ဖူးခဲ့ဘူး။ ဒီညလဲ ကိုယ် Top ပဲ နေမှာ”
“ရှင်…” ဒီတခါ နိုရာ တကယ် မျက်လုံး ပြူးသွားခဲ့တယ်။ သူကြားဖူးခဲ့တာက transman နဲ့ transgirl နဲ့ sex လုပ်ကြရင် transman က bottom နေတယ်လို့ပဲ ကြားဖူးတာလေ။ ခု ဒီလူက top ပဲ နေမယ် ဆိုပါလား။ သူ့ဘဝ မှ ယောက်ျားလေးတွေ အများကြီးနဲ့ top ရော bottom ရော နေခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမယ့် ခုလို transman တယောက်နဲ့က တခါမှ မတွေ့ဖူးသေးဖူးလေ။ ပြီးတော့ top ပဲ နေမယ့် သူတဲ့။ နိုရာစိတ်ထဲ နေထိုင်လို့ မကောင်းသလို ဖြစ်သွားပေမယ့် မြတ်သူလို transman တယောက်နဲ့ ဆိုတော့ ရင်တော့ ခုန်သား။

” Top … ဟုတ်လား” နိုရာက စိတ်ကို အတည်ငြိမ်ဆုံး ထားပီး မေးလိုက်တယ်။ “ဒီနေ့တော့ အထူးအဆန်း တွေပဲ တွေ့နေရပါလား” ပါးစပ်လေး လှုပ်ရုံ ရွေရွတ်လိုက်တယ်။
” ဒါ ပုံမှန် မဟုတ်ဖူး ဆိုတာ ကိုယ် သိပါတယ်” မြတ်သူက ပြုံးပြုံးလေးပဲ ပြောလိုက်တယ်။ ” စိတ်ချပါ နိုရာ…၊ ကိုယ်ရော မင်းရော အဆင်ပြေဆုံး ဖြစ်ဖို့ ကိုယ် ကြိုးစားပေးမှာပါ၊ ဒီညမှာ မင်းက ကိုယ့်ရဲ့ မင်္ဂလာဦးည သတို့သမီးလေးပါပဲ။ ကိုယ်တို့ နှစ်ယောက် ဟန်နီးမွန်းညလိုပဲ သဘောထားပြီး နေကြရအောင် နော်”
“ရှင်စကားတွေကတော့ ကြွေလောက်စရာပါပဲ။ အဲလောက် မလိုပါဖူး။ ကျမ တာဝန် ကျမ ကျေပွန် စေရပါမယ်” နိုရာက စကားနဲ့ ပြန်ချေပနေပေမယ့် စိတ်ထဲမှာတော့ မြတ်သူနဲ့ ရှေ့ဆက်ရမယ့် ဒီည အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်။ ဒီယောက်ျား (တကယ်တော့ Transman တယောက်)ဟာ သူ့ကို ဘယ်လိုများ ရင်ခုန်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မှာတဲ့လဲ။ မင်္ဂလာဦးညတဲ့လား၊ သတိုးသမီးလေးတဲ့လား၊ ဒါတွေဟာ နိုရာနဲ့ ဘယ်လိုမှ နီးစပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ အရာတွေလေ။ မိန်းမ အစစ် တယောက် မဟုတ်ယုံ မက ပြည့်တန်ဆာ ပါ လုပ်နေတဲ့ နိုရာ့လို လူအတွက် သတို့သမီး တယောက်ရဲ့ မင်္ဂလာဦး ညဆိုတာ ဆောင်းတွင်း အိပ်မက်လို ပါပဲ။

” ကိုယ့်ကို ယုံကြည်ပေးပါ နိုရာ” မြတ်သူက နိုရာ့ မျက်လုံးတွေကို စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။ နိုရာက မျက်လွှာချလိုက်ပြီး ဝိုင်ခွက်ကို ပဲ စိုက်ကြည့်နေတော့တယ်။ တကယ်တော့ နိုရာ စိတ်အရမ်း လှုပ်ရှားနေပီ။ သူ တကယ်ကို သတို့သမီး တယောက် ဖြစ်ခြင်လာတယ်။ ဒီညဟာ သူ့အတွက် မင်္ဂလာဦး ညများလား။ ပြည့်တန်ဆာ လုပ်နေတဲ့ transgirl တယောက် အနေနဲ့ ယောက်ျားပေါင်း များစွာနဲ့ အိပ်ခဲ့ဖူးပေမယ့် ဘယ်သူကမှ မြတ်သူလို ရင်ခုန်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့သလိုပဲ။ ဘယ်ယောက်ျားကမှ နိုရာ့ကို ရင်ခုန်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ဖူးလေ။ တကယ်ဆိုရင် မြတ်သူက ယောက်ျားလေး မှ မဟုတ်တာ။ ဒါပေမယ့် နိုရာ့အတွက် တွေ့ဖူးသမျှ ယောက်ျားတွေထက် သူက ပိုရင်ခုန်စေနိုင်တယ်။ နိုရာ့ စိတ်ထဲမှာ မြတ်သူသာ သူ့ခင်ပွန်း ဖြစ်လာခဲ့ရင် ဆိုတဲ့ အတွေး ဝင်လာတယ်။ မဖြစ်နိုင်တာတွေ စိတ်မကူးနဲ့စမ်း မိနိုရာ။

“ကျမ တခုတော့ မေးခြင်တယ်” နိုရာက စိတ်ကို အတည်ငြိမ်ဆုံး ဖြစ်အောင် ထိန်းပြီးတော့ မေးလိုက်တယ်။ “ကျမက trangirl ဆိုတာ လူ အများစုက သိကြတယ်၊ ရှင်လဲ transman ဆိုတာ သိတဲ့သူ များမှာပဲ။ ကျမတို့ နှစ်ယောက် ဟော်တယ်ခန်းထဲမှာ အတူတူ ရှိနေခဲ့တာ လူတွေ သိခဲ့ရင် ရှင့်ကို ဘယ်လို ပြောကြမလဲ။ ဒါတွေကို ရှင် စိတ်မပူဖူးလား”
“စည်းတွေ ဘောင်တွေ ဆိုတာ လူတွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ချုပ်နှောင်ထားတဲ့ အရာတွေပါ” မြတ်သူက နိုရာ့ဆီက အကြည့်မလွှဲပဲ ပြောလိုက်တယ်။ “ကိုယ်ဖြစ်ခြင်တာက အကန့်အသတ်တွေ ကင်းလွတ်နေတဲ့ အိပ်မက်ကို အကောင်အထည် ဖော်ဖို့ပဲ။ ကိုယ် မင်းရဲ့ ကြော်ငြာကို စတွေ့ထဲက စိတ်ဝင်စားခဲ့တာ။ မင်းနဲ့ တွေ့ဖို့ကို လနဲ့ချီ စဉ်းစားပြီးမှ ကိုယ့်အိပ်မက်ကို အကောင်အထည် ဖော်ခဲ့တာပဲ။ ဒီညတော့ ကိုယ့်အိပ်မက်တွေထဲက နတ်သမီး ဖြစ်ခွင့်ပေးပါတော့ နိုရာ”

မြတ်သူက စကားဆုံးတာနဲ့ နိုရာ့ရှေ့မှာ ဒူးထောင် ထိုင်ချလိုက်တယ်။

Post by: XIII on 06-01-2025, 19:23:44
ရမ္မက်တွေနဲ့ ည
အခန်း (၅)

“ဒီညတော့ ကိုယ့်ရဲ့ နတ်သမီးလေး ဖြစ်ခွင့်ပေးပါ…နိုရာ” မြတ်သူက နိုရာရဲ့လက်ကို ကိုင်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။
“ထပါတော့ ရှင်” နိုရာက မြတ်သူရဲ့ လက်ကို ကိုင်ပြီး ဆွဲထူလိုက်ရင်း သူပါ မတ်တတ်ရပ်လိုက်တယ်။ ရုတ်တရက် ဆိုသလို မြတ်သူနဲ့ နိုရာ နှုတ်ခမ်းခြင်း ထိကပ်ပြီး အနမ်းတွေ စချွေလိုက်ကြတော့တယ်။ မြတ်သူရဲ့ လက်တွေက နိုရာ့ ကျောပြင်ကို ပွတ်သပ်နေတယ်။ တင်ပါးကိုရော ပဲပေါ့။ နမ်းနေရင်းကနေ မြတ်သူက နိုရာ့ ဂါဝန်ကို ပုခုံးပေါ်ကနေ ဆွဲပြီး ချွတ်ချလိုက်တယ်။ အသက်ရှူထုတ်လိုက်တဲ့ လေအေးအေးလေးက နိုရာ့ အရေပြားပေါ် ပွတ်သပ်သွားသလို ခံစားရပေမယ့် ဂါဝန်စကို သူ ပြန်ဆွဲ မတင်တော့ဖူး။ နိုရာ့ လက်တွေက မြတ်သူရဲ့ ရှပ်အင်္ကျီ ကြယ်သီးတွေကို ဖြုတ်ချနေပြီ။

“ကျမလေ ဒီလို တခါမှ မခံစားရဖူးဘူး” နိုရာက မြတ်သူ နှုတ်ခမ်းတွေကို နမ်းနေရင်းနဲ့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်။ အဝတ်အစားမဲ့သွားတဲ့ မြတ်သူရဲ့ ရင်အုပ်ကျယ်ကျယ်ကို ပွတ်သပ်ရင်းနဲ့။ မြတ်သူက ရမက်ခိုးတွေ ဝေနေတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်ရင်း
“ကိုယ်လဲ အတူတူပဲ” သူ့အသံက တိုးပြီး နူးညံ့နေလွန်းတယ်။
“ကျမတို့ အတူတူ စူးစမ်းကြရအောင်” နိုရာဟာ စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီ။ မြတ်သူက နိုရာရဲ့ ကျောကုန်း တလျှောက် ပွတ်သပ်ပြီး “ရှေ့ဆက်ကြရအောင်လေ” တဲ့။ မြတ်သူက နိုရာရဲ့ နို့သီးခေါင်းတွေကို ဖြစ်ညှစ်ရင်း နှုတ်ခမ်းကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း စုပ်ချလိုက်တယ်။ နိုရာက ခေါင်းငြိမ့်ရင်း မျက်လုံးကို မှိတ်ထား လိုက်တယ်။

“ဟုတ်” လေသံ တိုးတိုးလေးနဲ့ ပြန်ဖြေရင်း မြတ်သူရဲ့ ဆံပင်တွေကို ဆွဲဖွနေလေရဲ့။ မြတ်သူရဲ့ လက်တဖက်က အဝတ်မရှိတဲ့ ကျောပြင် ပေါ်ကနေ အောက်ကို တဖြည်းဖြည်း လျှောဆင်းပြီး တဝက်တပျက် ကျွတ်နေတဲ့ဂါဝန်စကို အဆုံးထိ ချွတ်ချလိုက် ပါပြီ။ ခု နိုရာ့ကိုယ်ပေါ်မှာ အဝတ်ဆိုလို့ ပင်တီ လေးပဲ ကျန်တော့တယ်။ အဲဒီလက်တွေက နိုရာရဲ့ တင်ပါးကို ဆုပ်နယ်လို့။ နိုရာက မြတ်သူရဲ့ ခေါင်းကို သူ့ရင်သားတွေဆီကို ဆွဲချလိုက်ပြန်တယ်။
“လှလိုက်တာ” မြတ်သူက သူ့နှာခေါင်းနဲ့ ကပ်နေတဲ့ ရင်သားတွေကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။ လျှာဖျားက နို့သီးခေါင်းကို ကလိရင်းနဲ့ တင်ပါးကိုလဲ အားရပါးရ နယ်နေတယ်။ ပီးတော့ ကလေးတယောက်လို နိုရာရဲ့ နို့တွေကို အားရပါးရ စို့တော့တယ်။ နိုရာ့ဆီက ညည်းညူသံတွေ တဖြည်းဖြည်း များလာသလို ဒူးတွေက တဖြည်းဖြည်း ညွှတ်ကျလာတယ်။ နှစ်ယောက်ထိုင် ဆိုဖာပေါ်ကို နှစ်ယောက်သား ထပ်ကျသွားတယ်။ မြတ်သူက နိုရာ့နို့တွေကို တလှည့်ဆီ အငမ်းမရ စို့နေတဲ့ အချိန် နိုရာကလည်း မြတ်သူရဲ့ ခေါင်းကို ထိုးဖွရင်း ညည်းညူသံတွေ ပိုကျယ်လာခဲ့တယ်။

“အရမ်းကောင်းနေပီလား” မြတ်သူက တိုးတိုးလေးပဲ မေးလိုက်တယ်။ နိုရာက ခေါင်း အသာလေး ပဲ ငြိမ့်ပြလိုက်တယ်။ နို့စို့နေရင်း မြတ်သူ လက်တွေက နိုရာ့ ပင်တီပေါ် ရောက်လာခဲ့တယ်။ နိုရာကိုယ်ပေါ်မှာ တခုတည်းသော ကျန်တဲ့ အဝတ်လေးပေါ့။ ပင်တီကို အသာဆွဲချွတ်လိုက်တယ်။ နိုရာက အလွယ်တကူ ချွတ်နိုင်အောင် တင်ပါးကို ကြွပေးလိုက်တယ်။ မြတ်သူက ပင်တီကို ဆွဲချွတ်လိုက်တဲ့ အချိန် နိုရာက ပေါင်တံနှစ်ဖက်ကို ညှပ်ပြီး သူ့လိင်တံလေးကို မြတ်သူ မမြင်ရအောင် ကြိုးစားနေတယ်။
“အတင်းကြီး ဖုံးနေဖို့ မလိုပါဖူး” မြတ်သူက ရယ်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။ “ကိုယ် ဘာကြိုက်တယ် ဆိုတာ အစောကြီးထဲက ပြောပီးသားလေ။ အဲလို တန်းလန်းလေးနဲ့ ကောင်မလေးကို Top နေခြင်တာလို့”
နိုရာလည်း ပေါင်တွေကို အတင်းစိမထားပဲ အလိုက်သင့်ပဲ နေပေးလိုက်တယ်။ မြတ်သူက နိုရာရဲ့ ပေါင်ကြားနားထိ သူ့မျက်နှာကို ရွှေ့လိုက်တယ်။ နိုရာ ရင် နည်းနည်း ခုန်ပီး မြတ်သူကို ကြည့်လိုက်တယ်။ မြတ်သူက နို့ရာ့ရဲ့ တန်းလန်းလေးကို စိုက်ကြည့်နေတယ်။ ပြီးတော့ ပေါင်တံတွေကို ဆွဲထောင်ပြီး ကွေးချလိုက်တယ်။ တန်းလန်းလေးရဲ့ အောက်က ခရေပွင့်လေးက ရဲရဲလေး။

“အင့်” နိုရာရဲ့ ညည်းသံ သဲ့သဲ့လေး ထွက်လာတယ်။ မြတ်သူက ခရေပွင့် ရဲရဲလေးကို သူ့လျှာနဲ့ မြည်းစမ်းနေတယ်။ နိုရာ ထွန့်ထွန့်လူးနေပြီ။ ပေါင်ကွေးထားတဲ့ ကြားက မြတ်သူရဲ့ ခေါင်းကို လှမ်းဆွဲပြီး သူ့တင်ပါးနဲ့ အတင်း ဖိကပ်ထားတယ်။ ဘယ်ယောက်ျားဆီကမှ မရဖူးသေးတဲ့ အရသာတွေ၊ ကြင်နာမှုတွေကို မြတ်သူဆီက ရတယ်လို့ ခံစား လာရတယ်။ ဖေဖေ့ဆီက လွဲလို့ ဘယ်ယောက်ျားဆီကမှ ဒီလို ကြင်နာမှုမျိုးတွေ သူ မရဖူးသေးဖူး။ ‘မိနိုရာ …သိပ် စိတ်ကူး ယဉ်မနေနဲ့။ ဒါဟာ ဒီတည ပြီးရင် ပြီးသွားမယ့် အရာတွေ ‘ နိုရာ တယောက် တိမ်တွေပေါ်မှာ လွင့်နေတုန်း ရုတ်တရက် ပြုတ်ကျသွားတယ်။

“အရမ်း ကောင်းတယ်မလား။ ကိုယ်လဲ မင်းရဲ့ အပြုအစုကို လိုခြင်နေပီ”

Post by: XIII on 08-01-2025, 12:06:37
ရမ္မက်တွေနဲ့ ည
အခန်း (၆)

နိုရာ့ စိတ်ထဲ သံသယ တချို့ ဝင်လာတယ်။ သူ့ ခရေပွင့်ကို လျက်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ တန်းလန်းလေးကို ကြည့်ပြီးမှ လုပ်ခြင်တယ် ဆိုတဲ့ မြတ်သူဟာ တကယ် Top မှ ဟုတ်ရဲ့လား။ သူ ကြုံဖူးခဲ့တဲ့ တချို့ ယောက်ျားတွေလိုပဲလား။ ကိုယ်က Top ပဲ နေမယ် ဆိုပြီးမှ အခန်းထဲ ရောက်တော့ သူ့ တန်းလန်း လေးကို ကုန်းစုပ်ပီး သူတို့ကို ပြန်လုပ်ခိုင်းသွားတဲ့ သူတွေလဲ ကြုံခဲ့ဖူးတာ ဆိုတော့ ယောက်ျား အစစ် တယောက်တောင် မဟုတ်တဲ့ မြတ်သူ ဘာ Role လဲ ဆိုတာ သံသယ ဖြစ်လာတယ်။ ခုလဲ ပြန်ပြုစုဖို့ ပြောနေပီ။ နိုရာဟာ ယောက်ျားလေး တွေနဲ့ Role အစုံ နေဖူးပေမယ့် မြတ်သူတို့လို လူမျိုးနဲ့ တခါမှ နေဖူးတာ မဟုတ်ဖူး။ ဘယ်လောက်ပဲ ယောက်ျား တယောက်လို ခံစားနေရပစေ သူ့ ပေါင်ကြားထဲက ဟာကို မြင်ရင် မြတ်သူကို ယောက်ျားလို့ ဆက်ပြီး ခံစားလို့ ရပါ့မလား။ ဒါပေမယ့် နိုရာ စိတ်ဆုံးဖြတ်ချက် ဒုံးဒုံး ချလိုက်တော့တယ်။

အပေါ်ပိုင်း ဗလာကျင်းနေတဲ့ မြတ်သူက သာမန် ယောက်ျား တယောက် ထက်တောင် ယောက်ျား ပီသနေသေးတယ်။ နိုရာ သူ့ဘောင်းဘီကို ဖြည်းဖြည်းခြင်း ချွတ်ပေးလိုက်တော့ ပေါင်ကြားမှာ ဖုဖောင်းနေတဲ့ စပီဒိုကို ထပ်တွေ့ရတယ်။ နိုရာက ကြမ်းပြင်မှာ ဒူးထောက် ထိုင်ချရင်းနဲ့ စပီဒို အပေါ်က ပွတ်သပ်နေတယ်။ စပီဒို ရဲ့ အောက်မှာ ရှိမယ့် ကစားစရာဟာ ဘာ ဖြစ်နေဖြစ်နေ နိုရာ့ အနေနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ အသင့်ပြင်ထားလိုက်တယ်။ စပီဒိုကို ဆွဲချွတ်လိုက်တဲ့ အခါ နူးညံ မာကျောတဲ့ အရာ တခု မြတ်သူ ပေါင်ကြားကနေ ထွက်လာတယ်။ နိုရာ နည်းနည်းတော့ ကြောင်သွားတယ်။
“ကိုယ်က အမြဲ အဆင်သင့် ပြင်ထားတတ်တဲ့ သူမျိုးပါ” မြတ်သူက နိုရာ့ကို ပြုံးပီး ပြောလိုက်တယ်။ နိုရာက သဘောပေါက်သွားပြီး ထောင်မတ်နေတဲ့ အဲဟာကို လက်နဲ့ ဆော့ကစားလိုက်တယ်။
“နည်းနည်းတော့ အေးစက်စက် နိုင်တယ်နော်” နိုရာက အရည်လဲ့နေတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ မြတ်သူကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။ ပီးတော့ အဲဒီ ဟာကြီးကို လက်နဲ့ ရှေ့တိုးနောက်ငင် လုပ်ပေးနေတယ်။

“နွေးသွားအောင် လုပ်ပေးတော့လေ” မြတ်သူက ဒူးထောက်နေတဲ့ နိုရာ့ ဆံပင်တွေကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။ နိုရာလဲ ဆီလီကွန် ချောင်းကို လျှာဖျားလေးနဲ့ စပီး တို့ကစားလိုက်တယ်။ ဒါဟာ အတုအယောင် တခုပေမယ့် နိုရာ့ စိတ်ထဲ အစစ်အမှန်လို ခံစားလာရတယ်။ ဆီလီကွန် ထိပ်ဖျားကို Lollipop တချောင်းလို ပတ်လည်လှည့်ပြီး လျက်ပေးလိုက်တယ်။ အရင်းကို လက်နဲ့ ကိုင်ရင်း ထိပ်ဖျားကို တခုလုံး စုပ်ချလိုက်တဲ့ အချိန် မြတ်သူ တယောက် တုန်တက်လာတာကို နိုရာ ခံစား လိုက်ရတယ်။ မျက်လုံးပင့်ပြီး ကြည့်တဲ့ အချိန် မြတ်သူက နိုရာ့ကို အရည်လဲ့တဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ စိုက်ကြည့်ရင်း ညဉ်းတွားနေသံ တိုးတိုးလေး ထွက်နေတယ်။ ‘ဆီလီကွန်ချောင်းကို စုပ်ပေးနေတာ ဘာလို့ အရသာ တွေ့နေတာလဲ’ နိုရာ စဉ်းစားမိတယ်။ ဒါပေမယ့် သူကိုယ်တိုင်တောင် တကယ့်အစစ်အမှန်ကို စုပ်ပေးနေရတာထက် ပိုပြီး အရသာ တွေ့နေတော့ ထပ်မစဉ်းစားတော့ပဲ ဆက်စုပ်ပေး နေလိုက်တယ်။ နိုရာက မြတ်သူရဲ့ အချောင်းကြီးကို လက်နဲ့ကိုင်ပြီး သူ့လျှာပေါ် သူ့ဘာသာ ရိုက်လိုက်၊ ထိပ်ဖျားလေးကို ပြန်စုပ်လိုက်နဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေသလို မြတ်သူကလဲ နိုရာရဲ့ ဆံပင်တွေကို ပွတ်သပ်ရင်း ညည်းညူနေတော့တယ်။

နိုရာလည်း တဖြည်းဖြည်း စိတ်ပိုကြွလာပြီး အချောင်းတချောင်းလုံး ဝင်တဲ့အထိ Deep Throat လုပ်ချလိုက်တယ်။ နိုရာဟာ ယောက်ျားတယောက်ရဲ့ တကယ့်ဟာကို စုပ်ရတာ ထက်တောင် မြတ်သူရဲ့ ဟာကို စုပ်နေရာ ပိုအရသာ တွေ့နေသလိုပဲ။ နိုရာ စုပ်ပေးတာတွေ တဖြည်းဖြည်း အားပါ လာသလို မြတ်သူရဲ့ အသံတွေလည်း ပိုပြီး ကျယ်လာတယ်။ နိုရာ့ ဆံပင်တွေကို ပွတ်သပ်နေရာကနေ သူ့ခေါင်းကို ကိုင်ပြီး ရှေ့တိုးနောက်ငင် လုပ်ပေးလာတယ်။ မြတ်သူရဲ့ ဟာကြီးက နိုရာရဲ့ အာခေါင်ကို သွားထောက်တိုင်း နိုရာ့မှာ စိတ်တွေ ပိုပိုကြွလာတယ်။ နှစ်ယောက်သားဟာ ခုဆို နယ်မြေသစ် တခုကို သွားဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ။
“ကိုယ်တို့ နောက်တဆင့် တက်သင့်ပြီ ထင်တယ်” မြတ်သူက တိုးတိုးလျလျလေး ပြောလိုက်တယ်။ နိုရာက စုပ်ပေးနေတာ ရပ်ပြီး သူ့ အိပ်ထဲက Lubricant ကို ထုတ်လိုက်တယ်။
“ရှင်နဲ့က ကွန်ဒွန် သုံးဖို့တော့ လိုမယ် မထင်ဖူးနော်” နိုရာ က ရယ်ပီး Lubricant ကို မြတ်သူရဲ့ ဆီလီကွန် ချောင်းကို လူးပေးလိုက်တယ်။ “ဘယ်လို နေပေးရမလဲ”
“ကိုယ့်အပေါ်က အရင် ထိုင်ပေးပါလား”

နိုရာကို Lubricant ကို ထပ်ယူပြီး သူ့ ခရေပွင့်ကို လူးမယ် လုပ်တော့ မြတ်သူက ယူပြီး သူကိုယ်တိုင် လုပ်ပေးတယ်။ Lubricant ကို ခရေပွင့်ဝကို ထည့်ရင်း သူ့လက်ခလယ်နဲ့ပါ မွှေလိုက်‌တော့ နိုရာ တချက် တွန့်သွားတယ်။ နိုရာက မြတ်သူကို ကျောပေးပြီး ဆိုဖာပေါ် ထိုင်နေတဲ့ မြတ်သူရဲ့ အချောင်းကို လက်နဲ့ကိုင်၊ သူ့ခရေပွင့်လေးနဲ့ တေ့ပြီး ဖြည်းဖြည်းခြင်း ထိုင်ချလိုက်တယ်။ နိုရာ စုပ်ပေးထားလို့ နွေးစ ပြုနေတဲ့ ဒီအချောင်းကြီးဟာ နိုရာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ တရစ်ရစ်နဲ့ တိုးဝင်လာတော့ နှစ်ယောက်လုံး စီက ညည်းသံတွေ ထွက်လာတယ်။ မြတ်သူက နိုရာရဲ့ တင်ပါးတွေကို ဆုပ်နယ်ပေးနေသလို နိုရာကလည်း တင်ပါးကို လှုပ်ရမ်းပေးနေတယ်။ မြတ်သူက နိုရာရဲ့ နို့နှစ်လုံးကို နောက်ကနေ သိုင်းဖက်ရင်း ဆုပ်နယ်ပေးတော့ နိုရာက ပိုတက်ကြွလာပြီး တက်ခုန်ချက်တွေ ပြန်လာတယ်။
“ကိုယ် မင်းမျက်နှာကို ကြည့်ပီး လုပ်ခြင်တယ်”
မြတ်သူရဲ့ စကားကြောင့် နိုရာက ခုန်နေတာကို ရပ်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်တော့တယ်။ မြတ်သူရဲ့ လက်ကို ဆွဲပြီး
“ကုတင်ပေါ် သွားရအောင်”

ကုတင်ပေါ်မှာ နိုရာက ပက်လက်လှန် ပြီး ပေါင်ကားပေးထား လိုက်တယ်။ မြတ်သူက နိုရာ့ ပေါင်နှစ်ချောင်းကို သူ့ပုခုံးပေါ်တင်ပြီး သူ့အချောင်းကြီးကို ခရေပွင့်လေးထဲ ဖြည်းဖြည်းခြင်း ထိုးထည့်လိုက်တယ်။ ဒီတခါတော့ လမ်းသိနေပြီဖြစ်တဲ့ မြွေကြီးဟာ လျှောလျှောလျူလျူပဲ အဆုံးထိဝင်သွားတော့တယ်။ အဆုံးထိ ဝင်တော့မှ ဖြည်းဖြည်းခြင်း အဝင်အထွက် မှန်မှန် ဆောင့်ပေး လိုက်တယ်။ နိုရာရော မြတ်သူရော အရသာတွေ အပြည့်နဲ့။ မြတ်သူက မှန်မှန်လေး ဆောင့်ပေးနေရင်း နိုရာ့ နှုတ်ခမ်းတွေကို အငမ်းမရ နမ်းလိုက်တယ်။ နိုရာလည်း အလိုက်သင့် ပြန်နမ်းရင်း မြတ်သူရဲ့ ဆောင့်ချက်တွေကို ကော့ပေးပြီး တုန့်ပြန်နေတယ်။ မြတ်သူက အစစ်အမှန် မဟုတ်ဖူး ဆိုပေမယ့် သူကြုံခဲ့ဖူးတဲ့ ယောက်ျား အစစ်တွေထက်တောင် ပိုကောင်းတဲ့ ခံစားမှုများ ရနေတယ်လို့ ခံစားနေရတယ်။

နမ်းနေရင်းနဲ့ မြတ်သူရဲ့ ဆောင့်ချက်တွေ ပိုပို မြန်လာတယ်။ နှုတ်ခမ်းနမ်းနေရာကနေ ဖယ်လိုက်ပြီး နိုရာရဲ့ ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ကိုင်လို့ ဆက်တိုက် ဆောင့်ချလာတယ်။ နိုရာကလည်း ဆောင့်ချက် တွေကို အလိုက်သင့် တုန့်ပြန်လို့။ နှစ်ယောက်သား ညည်းညူသံတွေ ပြင်းထန်လာသလို ခန္ဓာကိုယ် တုန့်ပြန်ချက်တွေလဲ မြန်ဆန်လာပါပြီ။ မြတ်သူ ရဲ့ ဆောင့်ချက်တွေကြား ပျော့ခွေနေတဲ့ နိုရာရဲ့ လိင်တံ ကတွေ အဖြူရောင် အရည်ပျစ်ပျစ်တွေ ထွက်ကျလာသလို မြတ်သူကလည်း နိုရာ့ပေါ် ဖက်ပြီး လှဲချလိုက်တယ်။ နှစ်ယောက်သား အနမ်းတွေ ဆက်ပေးနေတဲ့ အချိန် မြတ်သူရဲ့ အချောင်းကြီးက နိုရာ့ ခရေပွင့်ထဲက မထွက်ရသေးဖူး။

Post by: XIII on 09-01-2025, 21:05:31
လေပြေ
အခန်း (၇)
“အဆင်ပြေရဲ့လား နိုရာ” မြတ်သူက နိုရာ့ကို ဖက်ထားရင်းနဲ့ မေးလိုက်တယ်။
“အင်း” နိုရာက တိုးတိုးလေးပဲ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ သူ့မျက်နှာက ရှက်ပြုံးလေးနဲ့။
“အဲလိုမျိုး ပီးတတ်တဲ့ အကျင့် ရှိတာလား” မြတ်သူက စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်တယ်။
“ကျမ ဘဝမှာ အဲလိုအချိန် မပြီးတာ ကြာလှပြီ။ ရှင်နဲ့ကြမှ ဘယ်လိုတွေ ဖြစ်သွားလဲ မသိ” နိုရာက မပွင့်တပွင့် အသံလေးနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
“ကြိုက်တယ်ပေါ့”
နိုရာ ပြန်ဖြေချိန် မရလိုက်ဖူး။ မြတ်သူက နိုရာ့ရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေကို အငမ်းမရ စုပ်နမ်းလိုက်ပြန်တယ်။ နိုရာကလဲ အားကျမခံ ပြန်နမ်းရင်း မြတ်သူကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်ထားလိုက်တယ်။
“ခဏတော့ နားရအောင်နော်၊ ခုတင် ပြီးထားတော့ ကျမ ခံနိုင်မှာ မဟုတ်သေးဖူး” နမ်းနေရာကနေ ခွာပြီး နိုရာက တောင်းပန်တဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ မြတ်သူက နိုရာ့ ကျောကုန်းကို ပွတ်သပ်ရင်း
“ကိုယ်လဲ ပြီးထားတာပါ။ နားရင်း စကား ပြောကြတာပေါ့။ ဝိုင်သောက်ကြဦးမလား မိန်းမ”
“ရှင်” မြတ်သူရဲ့ ခေါ်သံကြောင့် နိုရာ ရင်ခုန်သွားပြန်တယ်။ “သောက်ရင်း စကား ပြောကြတာပေါ့”
နိုရာက ကုတင်ပေါ်က ထပြီး တဘက် ပတ်လိုက်တယ်။
“မိန်းမကို ဒီတိုင်းလေးပဲ မြင်ခြင်တာ” မြတ်သူက ပြောရင်း ကုတင်ပေါ်က ထလိုက်တယ်။ ခုမှပဲ နိုရာ မြတ်သူကို သေချာ ကြည့်မိတယ်။ မြတ်သူဟာက ခါးပတ် ပတ်ထားတာ မဟုတ်ပဲ ဘောင်းဘီနဲ့ တသားထဲ တပ်ထားတာမျိုး။ နိုရာလည်း မြတ်သူ စကားကြောင့် ပတ်ထားတဲ့ တဘက်ကို ချွတ်ပီး ဒီတိုင်းပဲ ဆိုဖာပေါ်မှာ ထိုင်လိုက်တယ်။ သောက်လက်စ ဝိုင်ခွက်ကို ယူပြီး တငုံသောက်ရင်း
“ရှင့်ဟာမျိုး တခါမှ မတွေ့ဖူးသေးဖူး၊ အရင် တွေ့ဖူးသမျှက ခါးပတ်နဲ့ ဟာတွေပဲ၊ တွေ့ဖူးတယ် ဆိုတာ ရုပ်ရှင်ထဲမှာ ပြောတာနော်။ ဒီလိုနေဖူးတာ ရှင်နဲ့ ပထမဆုံးပဲ”
“မိန်းမကလဲ…ဒီအခြေအနေတောင် ရှင် ရှင် နဲ့ လုပ်နေတုန်းလား၊ ယောက်ျား လို့ပဲ ခေါ်ပါတော့” မြတ်သူက မချိုမချဉ် မျက်နှာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ “ဟုတ်တယ်… ခါးပတ်လည်း အရင်က သုံးဖူးတယ်။ သီးခြားဖြစ်နေတယ်လို ခံစားရလို့ ဒါ ဝယ်ထားတာ။ ဒီကောင်က အမြဲ ဝတ်ထားလဲ အဆင်ပြေတယ်။ စကားမစပ် ပြောရရင် ဒါဝယ်ပြီးထဲက မိန်းမနဲ့ ပထမဆုံး တွေ့တာပဲ”
“ဟုတ်လား..၊ ဒါဆို ကျမက ရှင့်ကို ရှင်ပြုပေးလိုက်တာပေါ့” နိုရာက ရယ်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။ “ယောက်ျား လို့တော့ မခေါ်ပါရစေနဲ့ဦး၊ ကျမ အကျင့်မဖြစ်သေးလို့ပါ။ ခုမှ စတွေ့တဲ့သူ တယောက်ကို ခေါ်ဖို့ အဆင်မပြေနိုင် သေးလို့ပါ”
” မိန်းမ သဘောပါပဲ” မြတ်သူက ဝိုင်ခွက်ကို ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။ “ကိုယ်တို့ တယောက် အကြောင်း တယောက် နည်းနည်းတော့ သိဖို့ လိုမယ် ထင်တယ်။”
“ရှင့်အကြောင်း အရင် ပြောပြလေ”
“ကိုယ့်အကြောင်းက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေး ပါပဲ” မြတ်သူက နိုရာ့ဘေးမှာ ထိုင်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။ “တဦးတည်းသော သား..၊ အဲ တကယ် ပြောရင်တော့ သမီးပေါ့” မြတ်သူက သမီး ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို လေသံ ဖျော့ဖျော့လေး ပြောလိုက်တယ်။
“အဖေက ယောက်ျားလေး အရမ်း လိုခြင်တာ၊ ကိုယ်မွေးလာတော့ သမီး ဖြစ်နေလို့တောင် အစပိုင်းက သိပ် မချစ်ခဲ့ဖူး။ ကိုယ် သိတတ်စထဲက ယောက်ျား တယောက်လိုပဲ ပြုမူ နေထိုင်ခဲ့တာ။ အဲလိုမှန်း သိမှ အဖေက ကိုယ့်ကို ပိုဂရုစိုက်လာတယ်။ ကျောင်းသွားတဲ့ အချိန်က လွဲလို့ ယောက်ျားလိုပဲ နေတယ်။ ဆယ်တန်းအောင်တော့ ဟော်မုန်းစား၊ ဂျင်ဆော့နဲ့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာတာ။ ကျောင်းပီးတော့ မိဘ လုပ်ငန်း ဝင်လုပ်။ ဒီလောက်ပါပဲ”
“ရှင့် Sex Life ရော မပြောတော့ဖူးလား” နိုရာက ပြောတော့ မြတ်သူက ဖြည်းဖြည်းခြင်း ဆက်ပြောတယ်။
“ကိုးတန်းနှစ်မှာ ကောင်မလေး တယောက်နဲ့ စကြိုက်တယ်။ အဲတုန်းက နမ်းရုံလောက်ပါပဲ။ တက္ကသိုလ် တက်ရင်းနဲ့ ထားဖြစ်တဲ့ ရည်းစားတွေမှာ Sex ကိစ္စ ပါလာပီ။ အဲတုန်းက Dildo တော့ မသုံးသေးဖူး။ ကျောင်းပီးမှ Dildo စသုံးဖြစ်တာ”
“ရှင်ပြောတော့ ပြီးထားတယ်ဆို၊ တကယ်ပြောရင် ကျမ နားမလည်ဖူး။ ရှင့်ဟာက တကယ်တော့ အပေါ်ယံ မဟုတ်ဖူးလား။ အဆင်ပြေရင် ဘယ်လို ပြီးတယ် ဆိုတာ ပြောလို့ရမလား။ ကျမ တကယ် စိတ်ဝင်စားလို့ပါ”
“စိတ်ခံစားမှုလို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့။ တကယ်ပြောရင် Dildo မသုံးခင် ခန္ဓာကိုယ်ခြင်း ပွတ်သပ်တုန်းက ပြီးခဲ့ဖူးတယ်။ Dildo နဲ့ ပြီးတာကတော့ ဒါ ပထမဆုံးပဲ ပြောရမှာ”
“အင်း…ထားလိုက်ပါ။ ဘယ်လိုများ ရှင်က transgender တွေ Gay တွေကို စပြီး စိတ်ဝင်စား လာတာလဲ။”
“ကိုယ်လဲ ဘာကြောင့်ဆိုတာ မသိ။ ဒါပေမယ့် porn ကြည့်ရင်တောင် transgender porn တွေ gay porn တွေ ရွေးကြည့်ဖြစ်တာတော့ ငါးနှစ်လောက် ရှိနေပြီ။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ မိန်းကလေးတွေထက် သူတို့နဲ့ တွဲခြင်လာတယ်။ မိန်းမရဲ့ X က ကြော်ငြာကို တွေ့လိုက်တော့ တွေ့ခြင်စိတ် အရမ်း ဖြစ်သွားတာပဲ။ ဒါတောင် တကယ်တွေ့ဖို့က တနှစ်လောက် သတ္တိ မွေးလိုက်ရတယ်”
“ခုတော့ သတ္တိ ရှိသွားပြီ ဆိုတော့ တခြား transgender တွေလဲ တွေ့ရဲတော့မှာပေါ့၊ ဟုတ်လား” နိုရာ က ပြုံးစိစိ ပြောလိုက်တယ်။
“မဟုတ်ပါဖူးကွာ၊ ကိုယ် ဒိတ်တယ် ဆိုတာ ဒီတိုင်း မချဉ်းကပ်ရဲလို့ ဒီလို ချဉ်းကပ်လိုက်ရတာပါ။ ဒါနဲ့ ကိုယ့် အကြောင်းတွေပဲ မေးမနေနဲ့လေ။ မိန်းမ အကြောင်းလဲ ပြောပြဦး”
“အင်းပါ” နိုရာက စိတ်မပါ သလိုနဲ့ ပြောလိုက်တယ် ” ကျမ အကြောင်းက ကြားနေကျ ဇာတ်လမ်း တပုဒ်လိုပါပဲ။ ကျမ အသက် (၃) နှစ်လောက်မှာ အဖေ နဲ့ အမေ ကွဲတယ်။ အမေနဲ့ပဲ ကြီးပြင်းခဲ့ရတယ်။ အဲ အရွယ်မှာပဲ ကျမကိုယ် ကျမ မိန်းမ တယောက်လို စခံစားခဲ့ရတယ်။ အမေက လက်ခံပေးပေမယ့် ကျောင်းနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ ကဲ့ရဲ့မှုတွေကြား မနည်း ရုန်းကန် ခဲ့ရတယ်။ ဆယ်တန်းအောင်တော့ မိန်းကလေးလို စဝတ်ခဲ့တယ်။ အမေ့ကို ကူညီဖို့ အဝေးသင် တက်ရင်း အလုပ်လုပ်ခဲ့တယ်။ မိန်းကလေးလို ဝတ်တဲ့ သူတယောက်အတွက် ရွေးစရာ အလုပ်က သိပ်မရှိဖူးလေ။ ကျမ အသက် (၂၀) မှာ အမေ ရုတ်တရက် ဆုံးသွားတော့ ကျမ ရတဲ့ လခက အိမ်ငှားခ ပေးဖို့တောင် အဆင်မပြေဖူး။ ဒီလိုနဲ့ပဲ Date Girl အလုပ်ကို စလုပ်ဖြစ်ခဲ့တယ် ဆိုပါတော့”
“ခုတော့ ပုံမှန်လေး အဆင်ပြေနေပီ မလား”
“ထင်လို့ပါ…။ မိန်းမ အစစ်မဟုတ်တဲ့ ကျမတို့ကို ယောက်ျား အများစုက ဈေးမပေးခြင်ကြဖူးလေ။ ဖေဖေ နဲ့သာ မတွေ့ခဲ့ရင် ကျမ ခုချိန် ဘယ်ဘဝ ရောက်နေမယ်တောင် မသိဖူး”
“အဖေက ငယ်ငယ်လေးက ကွဲသွားတာဆို”
“အဲ အဖေ မဟုတ်ဖူး။ ဖေဖေ ဆိုတာက ခု လက်ရှိ ကျမရဲ့ မွေးစား အဖေ ကို ပြောတာ။ ကျမ ဘဝမှာ ဘယ်ယောက်ျားမှ သူ့လောက် ကျမကို ဂရုစိုက်မပေး ခဲ့ဖူး”
ဖေဖေ ဦးဝေလင်း အကြောင်း ပြောတော့ နိုရာ့ မျက်လုံးတွေက အရောင်လဲ့လာတယ်။

Post by: XIII on 10-01-2025, 17:04:31
မှုန်ပြာရီဝေ ပြက္ခဒိန်များ
အခန်း (၈)

မြကျွန်းသာ ရှေ့မှာ နိုရာ မတ်တပ်ရပ်နေတာ တော်တော်ကြာပီ။ ညက (၁၀) နာရီ ထိုးတော့မယ်။ ခုချိန်ထိ ဧည့်သည်က မရသေး။ ဒီထက် နည်းနည်းနောက်ကျလို့ အောက်ဆိုဒ်ကားတွေပါ မရှိတော့ရင် ခက်ပြီလေ။ ပလက်ဖောင်းပေါ် ထိုင်နေရာကနေ ပြန်ဖို့ မတ်တပ် ရပ်လိုက်တယ်။ သူ့ရှေ့က ပရိုဘောက်စ် ကားတစီး လာရပ်တယ်။ တက်စီပဲ ထင်လို့ နိုရာ ထွက်သွားတုန်း ကားခေါင်းခန်းကနေ
“ညီမ အားရဲ့လား”
“ဟုတ်” နိုရာ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။ ကားဆီကို ပြန်လှည့်လာပြီး “အားပါတယ်ရှင်။ ဘယ်လို သွားခြင်ပါသလဲ”
“Night ခေါ်ခြင်တယ် ညီမ။ ဘယ်လိုယူလဲ”
“ငါးသောင်းပါ အကို၊ အပြုအစုကတော့ စိတ်တိုင်းကျစေ ရပါမယ်” နိုရာက အချိုဆုံး အသံနဲ့ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။

“ညီမ မိန်းကလေး မဟုတ်ဖူးနော်၊ ကြိုပြောထားတာ” တချို့ဧည့်သည်တွေက မိန်းကလေးနဲ့ မှားခေါ်သလို၊ တချို့ကြတော့လည်း သိရဲ့သားနဲ့ မသိချင်ယောင် ခေါ်ပြီးမှ မိန်းကလေး မဟုတ်လို့ ဘာညာ နဲ့ ပြဿနာ ရှာတတ်လို့ နိုရာက ကြိုပြောလိုက်တယ်။
“သိပါတယ် ညီမ၊ ဟိုလေ… ညီမက Top နေပေးလို့ ရမလား” ကားထဲက လူက မရဲတရဲ မေးတယ်။
“ရှင်” Top နေတယ် ဆိုတာ နိုရာတို့လို transgender တွေက ယောက်ျားလေးတွေကို ပြန်လုပ်ပေးရတာ မျိုးကို ပြောတာပါ။ အဲလို လူတွေ ရှိတာ ကြားဖူးပေမယ့် နိုရာက တခါမှ မလုပ်ဖူး ဘူးလေ။ ဒါပေမယ့် ဒီအချိန်မှာ တညလုံးခေါ်တာ ကို ငြင်းလိုက်ရင် နိုရာ့လောက် မိုက်တဲ့သူ ရှိပါဦး မလား။
“ဟုတ်…ညီမ အရင်က တခါမှ မနေဖူးသေးဘူး။ နေတော့ နေနိုင်ပါတယ်။ အကို အဆင်ပြေရင် ခေါ်ပေါ့နော်” နိုရာက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပဲ ပြောလိုက်တယ်။
“ခေါ်မယ်လေ…ကားပေါ်တက်ခဲ့တော့”

နိုရာ ကားခေါင်းခန်းမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်တယ်။ အဲလူကို ကြည့်ရတာ အသက် ၃၀ ကျော် လူရည်သန့်ပဲ။ တည်တည်ကြည်ကြည်နဲ့ ယောက်ျား ပီသတဲ့ပုံ ရှိတယ်။ နိုရာ သူ့ကို ကြည့်ရတာ စိတ်ထဲ အေးချမ်းသလို ခံစားရတယ်။ သူ့ကို ခေါ်နေကြ တခြား ဧည့်သည်တွေနဲ့ မတူသလိုပဲ။ ကားက အလယ်အလတ် မိုတယ် တခု ရှေ့မှာ ရပ်သွားတယ်။ အဲလူက ဆင်းပြီး ကောင်တာကို သွားတယ်။ သူ ပြန်လာပြီး နိုရာ့ကို လာခေါ်တယ်။ အခန်းထဲရောက်တော့
“ခဏတဖြုတ် နားဦးလေ။ ဆေးလိပ် သောက်တတ်လား”
“ဟုတ်” သူ့မျက်နှာကို ကြည့်ရတာ တည်ငြိမ်ပြီး အေးချမ်း သလို ခံစားရတယ်။ အရက် သောက်ထားပုံလဲ မပေါ်ဖူး။ သူပေးတဲ့ စီးကရက်ကို လှမ်းယူပြီး နှုတ်ခမ်းမှာ တတ်လိုက်တယ်။ အဲလူက မီးခြစ်လှမ်းညှိ‌ ပေးတယ်။ စီးကရက် မီးခိုးတွေနဲ့ အတူ နိုရာ့ ဘဝကြီး ပျောက်ကွယ်သွားရင် ဘယ်လောက် ကောင်းမှာလဲ။
“ညီမ နာမည် ဘယ်လို ခေါ်လဲ” အဲလူက ကုလားထိုင်မှာ ထိုင်နေရင်း မေးလိုက်တယ်။ “အကို့နာမည် ဝေလင်းပါ”
“နိုရာလို့ ခေါ်ပါတယ် အကို” နိုရာက ကုတင်ပေါ် ဘေးစောင်းထိုင်ရင်း ပြန်ပြောတယ်။ နိုရာက စိတ်တွေ မွန်းကြပ်နေတယ်။ သူတခါမှ Top မနေဖူးဘူးလေ။ Masturbate လုပ်တာ ရှိပေမယ့် ဒီလို နဖူးတွေ့ ဒူးတွေ့ တခါမှ မကြုံဖူးဘူးလေ။ အဆင်မပြေရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ။ သိတတ်စ ထဲက မိန်းမ တယောက်လို စိတ်နဲ့ နေလာတဲ့ သူ့အတွက် Top နေဖို့ စိတ်ကို ဘယ်လို သွင်းရမလဲ။

“အကို…” တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ အခန်းကို နိုရာ့ အသံက ဖြိုခွဲလိုက်တယ်။ “Top နေဖို့က ညီမရဲ့ ပထမဆုံး အတွေ့အကြုံပါ။ အဆင်မပြေတာ ရှိရင် သည်းခံပေးပါနော်။ အကိုက အရင် အဲလို နေဖူးလား”
“ဟုတ်…” ဝေလင်းက ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ပြန်ပြောတယ်။ “နေဖူးပါတယ်။ ဒါဆို အကို အသစ်လေး စားရတာပေါ့။ အကိုပဲ ဦးဆောင်ပေး ပါမယ်”

ဝေလင်းက ပြောရင်းနဲ့ မတ်တပ်ထလာပီး နိုရာ့ နှုတ်ခမ်းတွေကို စုပ်နမ်းလိုက်တယ်။ နိုရာ့အတွက် အထူးအဆန်း တခုလိုပဲ။ တွေ့နေကြ ဧည့်သည်တွေက နိုရာ့တို့လို သူတွေကို မနမ်းကြဖူးလေ။ နိုရာ့အောက်က အချောင်းလေးက တဖြည်းဖြည်း မာလာသလို ခံစားလာရတယ်။ ဝေလင်းက နိုရာ့ အဝတ်အစားတွေကို တလွှာခြင်း ချွတ်လိုက်တယ်။ ခုဆို နိုရာ့မှာ ပင်တီလေးပဲ ကျန်တော့တယ်။ အဲပင်တီထဲက မာမာလေး တခု ချုပ်နှောင် ခံထားရတယ်။ ဝေလင်းက ပင်တီပေါ်ကနေ အဲမာမာလေး ကို ပွတ်သပ်ပေးတော့ အတင်း ရုန်းထွက်ဖို့ ကြိုးစားလာတယ်။ ဝေလင်းက ပင်တီကို ဆွဲချွတ် လိုက်တော့ နိုရာက တင်ပါးကို အလိုက်သင့် ကြွပေးလိုက်မိတယ်။ ဝေလင်းရဲ့ ရှေ့မှာ ၆ လက်မ ကျော် ရှိတဲ့ အသားချောင်း တချောင်း လှုပ်ရမ်းနေနေပီ။ ဝေလင်းက အဲ အသားချောင်းရဲ့ ထိပ်ဖူးကို ရေခဲချောင်း စုပ်သလို စုပ်ချလိုက်တယ်။
“အား…” နိုရာ့ရဲ့ သက်တမ်း နှစ် နှစ်ဆယ်မှာ တခါမှ မရဖူးသေးတဲ့ အရသာ တခုကြောင့် ညည်းသံ လွှတ်ခနဲ ထွက်လာတော့တယ်။ အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ ဝေလင်းက ကြင်နာ ရီဝေတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ နိုရာ့ကို လှမ်းကြည့်လို့။

Post by: XIII on 13-01-2025, 22:39:56
မှုန်ပြာရီဝေ ပြက္ခဒိန်များ
အခန်း (၉)

“ကိုကြီးရယ်…ကောင်းလိုက်တာ” နိုရာက ပါးစပ်ကတောင် ထုတ်ပြောလိုက်ရတယ်။ ဝေလင်းက သူ့လျှာဖျားနဲ့ နိုရာရဲ့ ထိပ်ဖူးကို တို့ပီး လျက်ပေးနေတယ်။ နိုရာ့ကသာ သူများကို အဲလို လုပ်ပေးဖူးတာ။ နိုရာ အတွက်တော့ ဒီလို လုပ်ပေးခံရတာ ပထမဆုံး။ နိုရာ အရမ်းကောင်းနေပီ။ အတွေ့အကြုံ မရှိသေးတဲ့ နိုရာက သုံးမိနစ်တောင် မပြည့်ခင် ပြီးခြင်လာတယ်။ သူ စိတ်ကို တင်းထားလိုက်တယ်။ ဝေလင်းရဲ့ ခေါင်းကိုတော့ တင်းနေအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားလေရဲ့။ ဝေလင်းရဲ့ စုပ်ချက်တွေက ပိုပြီး ပညာသား ပါလာသလို နိုရာလည်း စိတ် သိပ်မတင်းနိုင်တော့ဖူး။

“ကိုကြီး…ညီမ ပြီးတော့မယ်။ ထုတ်လိုက်တော့” ဝေလင်းက နိုရာ့ စကားကို မကြားသလိုနဲ့ ဆက်စုပ် ပေးနေတယ်။ နိုရာရဲ့ ထိပ်ဖူးနဲ့ ဝေလင်းရဲ့ အာခေါင် ထိသလို ခံစားရတာ အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်လာတဲ့ အခါ နိုရာ ဆက်ပြီး တင်းမထားနိုင်တော့ဖူး။ အဖြူရောင် အရည်ပျစ်ပျစ်တွေ နိုရာ့ထိပ်ဖူးဆီက ပန်းထွက်ပီး ဝေလင်းရဲ့ ပါးစပ်ထဲ ဝင်သွားတော့တယ်။ နိုရာ့ဘဝ မှာ တခါမှ မခံစားခဲ့ဖူးတဲ့ အရသာကို ဝေလင်းဆီက ရလိုက်တယ်။ သူအရင်က masturbate လုပ်ဖူးပေမယ့် ဒီတခါ ပြီးသွားသလိုမျိုး ပီးတဲ့ အရသာ မရဖူးဘူး။ ဝေလင်းကို ကြည့်လိုက်တော့ သူ့နှုတ်ခမ်းမှာ အရည် ဖြူဖြူတွေ လျှံကျလို့။ နိုရာ ဝေလင်းကို အားနာသွားတယ်။
“ကိုကြီးက ဘာလို့ဆက်စုပ်တာလဲ။ အားနာစရာကြီး။ ထွေးပစ်လိုက်လေ” နိုရာ့ကို ဝေလင်းက ပြုံးကြည့်ရင်း အရည်ဖြူတွေကို မြိုချလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ နိုရာ့ ထိပ်ဖူးမှာ ကပ်ကျန်နေတဲ့ အဖြူရည်‌ တွေကို လျှာနဲ့ လျက်ပီး သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးလိုက်တယ်။ ပီးတော့ ကုတင်ပေါ် အိပ်ရင်း
” ခဏ နားလိုက်ဦးလေ ညီမ”

နိုရာလည်း လက်ဆန့်ထားတဲ့ ဝေလင်းရဲ့ ပုခုံးကို မှီပြီး အိပ်လိုက်တယ်။ မပျော့မမာ ဖြစ်နေတဲ့ အချောင်းလေးကို ပေါင်ကြားထဲ ညှပ်ရင်း။ ဝေလင်းက နိုရာ့ကို ဖက်ထားလိုက်တယ်။ ဝေလင်း ရင်ခွင်ထဲ အိပ်နေရတာဟာ နိုရာ့စိတ်ထဲ ငြိမ်းချမ်းနေသလိုပဲ။
“ကောင်းရဲ့လား ညီမ” ဝေလင်းက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်တယ်။
“အင်း..” နိုရာက မပွင့်တပွင့် ပြန်ဖြေတယ်။ “ညီမ တခါမှ အဲလို မလုပ်ဖူးဘူး။ ကိုကြီးက အမြဲ လုပ်နေကြလား”
“အမြဲတော့ မဟုတ်ပါဖူး။ အရမ်းကို စိတ်ဖြစ်လာမှ အရဲစွန့် လုပ်ရတာပေါ့”
ဝေလင်းကို ကြည့်ရတာ နိုရာ တွေ့ဖူးတဲ့ အရင် ဧည့်သည်တွေနဲ့ မတူသလိုပဲ။ နိုရာ့အပေါ် ကြင်ကြင် နာနာ ရှိတယ်။ စကားပြောတာလဲ မွန်ရည်တယ်။ တကယ်တော့ သူပြောသလို နိုရာ သူ့ကို Top မနေပေးရ သေးဖူးလေ။
“ကိုကြီး…။ ညီမ ခဏလောက် နားပီးရင် ပြန်နေပေးမယ်နော်”
“ရပါတယ်…။ ညီမ အဆင်ပြေမှ လုပ်ပါ” ကဲ… ဘယ်လောက် ချစ်ဖို့ ကောင်းလိုက်လဲ။ သူ ပိုက်ဆံပေးပြီး ခေါ်လာတဲ့ တယောက်ကို အတင်းအကြပ် မခိုင်းဖူး။ နိုရာ တွေ့ရတဲ့ ဧည့်သည်တိုင်းသာ သူ့လိုဆို ဘယ်လောက် ကောင်းလိမ့်မလဲ။

ဝေလင်းက နိုရာ့ နဖူးကို နမ်းလိုက်တယ်။ နိုရာ့ စိတ်တွေ ပြန်ကြွလာတယ်။ ပေါင်ကြားက ဟာလေးလဲ နည်းနည်း မာလာပေမယ့် အဆင်သင့်တော့ မဖြစ်သေးဖူး။ ဒီလူကို စိတ်ကျေနပ်တဲ့ အထိ ပြုစု ပေးခြင်စိတ် တွေ နိုရာ ဖြစ်လာတယ်။ နိုရာက ဝေလင်း နှုတ်ခမ်းကို လှမ်းပြီး နမ်းလိုက်တယ်။ ဝေလင်း နှုတ်ခမ်းက သုတ်နံ့ ညှီစို့စို့ကို ရတယ်။ နိုရာက ဂရုမစိုက်ဖူး။ ဝေလင်းနှုတ်ခမ်းတွေကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း စုပ်နမ်းပြစ်တယ်။ ဝေလင်းကလဲ အလိုက်သင့် ပြန်နမ်းလိုက်တယ်။ တယောက်နဲ့ တယောက် တင်းတင်း ကြပ်ကြပ်နဲ့ ပွေ့ဖက် နမ်းရှုပ်နေတုန်း ဝေလင်းရဲ့ ပေါင်ကို ခပ်မာမာ အချောင်းတချောင်း လာထောက်တယ်။ ဝေလင်းက အဲအချောင်းကို လက်နဲ့ ကိုင်ပီး ပွတ်သပ်တဲ့ အခါ အဲအချောင်းက သံချောင်း တချောင်းလို ပိုမာလာခဲ့တယ်။
ဝေလင်းက နမ်းနေတာ ရပ်လိုက်ပြီး နိုရာ့ပေါင်ကြားကို ဆင်းလာတယ်။ ထောင်မတ်နေတဲ့ အသားချောင်းကို အသာအယာ ပဲ စုပ်ပေးတယ်။ နိုရာ ထပ်ညည်းနေရပြန်ပီ။ ဝေလင်းရဲ့ ဆံပင်တွေကို ဆွဲဖွရင်းနဲ့။ နိုရာ ခါးကနေ ကော့တက်ပြီး အဲ အချောင်းမာက ဝေလင်းရဲ့ အာခေါင်ကို သွားသွား ထောက်တယ်။

“ကိုကြီး ဆက်စုပ်နေရင် ညီမ ထပ်ပြီးသွားလိမ့်မယ်” နိုရာ ပြောလိုက်တော့ ဝေလင်းက စုပ်ပေးနေတာ ရပ်လိုက်တယ်။
“ကိုကြီး အပေါ်က အရင်ထိုင်ပေးပါလား” ဝေလင်းက ခေါင်းညိမ့်ပြီး မတ်တပ်ရပ်တယ်။ နိုရာက ဘေးမှာ တင်ထားတဲ့ အိတ်ထဲက အဖော် ကို ဖောက်ပြီး သူ့အချောင်းမာမာ ကြီးမှာ စွပ်ပေးလိုက်တယ်။ ချောဆီထုပ်ကို ဖောက်ပြီး အဖော်စွပ်ထားတဲ့ အသားချောင်း မှာ လူးလိုက်တယ်။ ဝေလင်းက နိုရာ့ကို ကျောပေးပြီး အချောင်းပေါ် တည့်တည့် ထိုင်မယ် လုပ်တော့ နိုရာက ချောဆီကို ဝေလင်းရဲ့ ခရေပွင့်ထိပ်မှာ သူ့ လက်ချောင်းလေးတွေနဲ့ သုတ်ပေးလိုက်တယ်။ ဝေလင်းက နိုရာ့ အချောင်းကြီးကို လက်နောက်ပြန် ကိုင်ပြီး သူ့ခရေပွင့်ဝမှာ တေ့လို့ ဖြည်းဖြည်းခြင်း ထိုင်ချလိုက်တယ်။ ကျင်းထဲ ထိုးဝင်သွားတဲ့ လွန်သွားကြီးလို တရစ်ပြီး တရစ် ဝင်သွားတဲ့ အချိန်မှာ နိုရာ ရော ဝေလင်းပါ အိပ်မက်တခု ထဲ စီးမျော သွားသလိုပဲ။ အဆုံးထိ ဝင်သွားပြီးတော့ ဝေလင်းက သူ့တင်ပါးကို ဖြည်းဖြည်းခြင်း ကြွလိုက် ချလိုက်နဲ့။ လူသား နှစ်ဦးရဲ့ အိပ်မက်ကမ္ဘာမှာ အရသာ အပြည့်နဲ့ ညည်းတွားသံတွေ ပျံ့လွင့်လို့ပေါ့။ ဝေလင်းရဲ့ စီးချက်နဲ့ အတူ နိုရာလည်း လိုက်ပါ စီးမျောရင်း အောက်က အလိုက်သင့် ကော့ပင့်ပေး တတ်လာပြီ။

“ကိုကြီး အိပ်လိုက်ပါလား” ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက် အဲဒီ အိပ်မက်ထဲ မျောလွင့် အပြီးမှာတော့ နိုရာက အိပ်မက်ကို အသက်ထပ်ဝင်လာအောင် ပြောလိုက်ပြီ။ ဝေလင်းက ပက်လက် အိပ်ပြီး ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ကားပေးထားတယ်။ နိုရာက ဝေလင်းရဲ့ ပေါင်ကြားထဲ ဝင်ပြီး ချောမွေ့နေတဲ့ ခရေပွင့်ထဲ သူ့အချောင်းကို ထိုးထည့်လိုက်တယ်။ ရေနံတူးသလို တရစပ် ထိုးသွင်းချက်တွေ မြန်လာပြီး နိုရာ့ဆီက ရေနံဖြူတွေက အဖော်အိပ်ထဲ စီးကျလာတော့တယ်။
……………
“ဪ…ဒီလိုကိုး။ ဒိတ်အနေနဲ့ တွေ့ရင်းကနေ မွေးပြီး စားလိုက်တာပေါ့” မြတ်သူက ရယ်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။
“ကျမတို့ အဲဒီညက သာမန်ပဲ တွေ့ခဲ့ကြတယ်။ မနက်ကျ အဆောင်နားထိ သူလိုက်ပို့ပေးတယ်။ သူရော ကျမပါ ထပ်မတွေ့ဖြစ်ခဲ့ကြဖူး” နိုရာက ဆွေးဆွေးမြည့်မြည့်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ “နောက်ညတွေမှာ ကျမ သူထပ်ရောက်လာမလား မျှော်မိသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ ရောက်မလာ ခဲ့ဖူး။”

Post by: XIII on 22-01-2025, 22:49:37
မှုန်ပြာရီဝေ ပြက္ခဒိန်များ
အခန်း (၁၀)

ဝေလင်းနဲ့ တွေ့ခဲ့တာ နှစ်လ ကျော်သွားပြီ။ တခါတလေ ဝေလင်းကို သတိရပေမယ့် မျှော်တော့ မမျှော်တော့ ပါဖူး။ နိုရာ့ ဘဝက ပုံမှန်လေးပဲ လည်ပတ် နေတယ်။ နေ့ဖက်ဆို ဖုန်းဆိုင် တဆိုင်မှာ အရောင်းဝန်ထမ်း လုပ်ရင်း ညဖက်တွေ မြကျွန်းသာ ရှေ့မှာ ဧည့်သည် မျှော်ပေါ့။ တရက်တော့ ဆိုင်မှာ customer မလာလို့ ဖုန်းထိုင်ကြည့်နေတုန်း
“Redmi Note 7 ကြည့်ခြင်လို့ပါ သမီး”
နိုရာ မော့်ကြည့်လိုက်တော့ မထင်မှတ်တဲ့သူ။ မျှော်နေတုန်းက မျှော်တဲ့နေရာမှာ ပေါ်မလာပဲ မထင်တဲ့ နေရာကြမှ သူက ပေါ်လာတယ်။
“ဟင်…ကိုကြီး…”
“နိုရာ မလား…။ ဒီဆိုင်မှာ လုပ်တာပေါ့”
“ဟုတ် … ပြမယ်နော်..” နိုရာက ဖုန်းအကြောင်း ရှင်းပြနေပေမယ့် စိတ်က လှုပ်ရှားနေတယ်။ ဝေလင်းကို ပြန်တွေ့တာ ကြောင့်ရော…သူနဲ့ တွေ့တဲ့ ည အကြောင်း ဆိုင်မှာ မထင်မှတ်ပဲ ပြောလိုက်မိမှာ ကြောင့်ရောပေါ့။ ဝေလင်းကလည်း နိုရာ ရှင်းပြတာ နားထောင်နေပေမယ့် တခုခု ပြောခြင် နေသလိုပဲ။ ငွေရှင်းပြီးလို့ ဖုန်းထည့်ပေးပီးခါမှ
“လိုတာ လှမ်းမေးလို့ ရအောင် ဖုန်းနံပါတ်ပေးပါလား နိုရာ” နိုရာ ပြောတဲ့ နံပါတ်ကို miss call လှမ်းပေးရင်း ” viber လဲ ဒါပဲပေါ့”
“ဟုတ် ကိုကြီး” ဝေလင်း ပြန်သွားတော့ miss call ဝင်နေတဲ့ နံပါတ်ကို “ကိုကြီး” လို့ပဲ မှတ်ထား လိုက်တော့တယ်။ ညနေ ၅ နာရီလောက်ကြ viber message ဝင်လာတယ်။
“ညနေစာ ကိုကြီး လိုက်ကျွေးမယ်၊ ဘယ်အချိန် အလုပ်ဆင်းမှာလဲ” ဒီလိုဖြစ်လာမယ် ဆိုတာ နိုရာ သိပြီးသားပဲလေ။ ” ၇ နာရီ ကိုကြီး..။ လမ်းထိပ်ကပဲ စောင့်ပါ”
ည (၇) နာရီ ထိုး ဆိုင်ပိတ်ပြီး နိုရာ ထွက်လာတော့ အရင် စီးဖူးတဲ့ ပရိုဘောက်စ်လေးက အဆင်သင့် ရောက်နေပြီ။ “စောင့်ရတာ ကြာပီလား ကိုကြီး”
” ၇ နာရီ အတိ ရောက်လာတာ၊ မကြာပါဖူး။ ဘာစားခြင်လဲ ပြောလေ” တကယ်ပြောရင် နိုရာက ညစာ စားခြင်လို့ ဝေလင်းကို တွေ့တာမှ မဟုတ်တာ။ ဝေလင်းနဲ့ စကား ထိုင်ပြောခြင်နေတာ။

“အဆင်ပြေတာ ပဲ လုပ်လေ။ ညီမ အဝတ်အစား ပြန်လဲလို့ ရလား။ တနေကုန် ဆိုတော့ ညီးစီစီ ဖြစ်နေလို့ပါ။ အဆောင်က ဟိုဖက် ရပ်ကွက်တင်ပဲ”
“လုပ်လေ၊ ရေမိုးချိုး အလှပြင်ပီးမှ ပြန်ထွက်လာပေါ့” ဝေလင်းက နိုရာ လမ်းညွှန်စရာ မလိုပဲ နိုရာ့ အဆောင် လမ်းထိပ်ထိ မောင်းလာခဲ့တယ်။ လမ်းထိပ်ရောက်တော့ အဆောင်ရှေ့ထိ လိုက်ပို့လို့ ရလားတဲ့။ နိုရာက အဲမှာပဲ စောင့်ခိုင်းပြီး အဆောင်ကို အပြေး ပြန်လာခဲ့တယ်။ အဆောင်ရောက်တာနဲ့ ရေ ကမန်းတန်း ချိုးပီး အဝတ်အစားလဲ၊ အလှပြင်လိုက်တယ်။ နိုရာ့လို မပြည့်စုံတဲ့သူ အတွက် အလှပြင်စရာက အများကြီး မရှိပါဖူး။ အားလုံးပြီးတော့ အချိန်က ၇ နာရီ ၄၅။
“စောင့်ရတာ ကြာလို့ အားနားလိုက်တာ”
“အေးဆေးပါ။ ရန်ကင်းနားပဲ သွားကြမယ်လေ။ ပီးရင် မြကျွန်းသာမှာ အလုပ် ဆက်လုပ်ဦးရမယ် မလား”
“ဒီနေ့တော့ မလုပ်တော့ဖူးလေ။ စားရင်း အေးအေးဆေးဆေး စကား ပြောတာပေါ့။ ကိုကြီး အချိန် ရတယ် မလား” နိုရာက ပြောတော့ ဝေလင်းလဲ
“ဒါဆို အနီးအနားပဲ သွားလိုက်မယ်လေ။” ဝေလင်းက နိုရာတို့ ဖုန်းဆိုင်နားက မာလာရှမ်းကော ဆိုင်ကို မောင်းလိုက်တယ်။ မှာထားပြီး စောင့်နေကြရင်း ဝေလင်းက
“နိုရာလည်း အလုပ်ကြိုးစားတယ်နော်၊ တော်တော်စုမိနေပီလား”
“ဒီလို လုပ်နေတာတောင် လောက်ငှအောင် မနည်း သုံးနေရတာပါ ကိုကြီးရယ်…။ ချွေတာလို့သာ တော်ရုံကျနေတာ” နိုရာက ဆက်ပြောတယ်။ ” ညီမတို့ကြ သာမာန် မိန်းကလေး ထက်တောင် ပိုလို့ ကုန်သေးတယ်။ အလှပြင် ပစ္စည်းက ဈေးပေါတာ ဝယ်လို့ ရတယ်။ ဟော်မုန်းဆေးကြ မသောက်တာ ကြာရင် ယောက်ျားပုံ ပြန်ပေါက်လာလို့ ခုဆို အမြဲ မသောက်နိုင်တောင် တလခြား တခါလောက်က အမြဲ သောက်နေရတာ”
“ဪ…ladyboy ဘဝကလည်း တကယ် မလွယ်ဖူးနော်” ဝေလင်းက သနားတဲ့ လေသံနဲ့ ပြောတယ်။ “အထင်သေးတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့လည်း အကြည့်ခံရ၊ အလုပ်ကျတော့လည်း အလှပြင်တာရယ်၊ နတ်ကတာရယ် အပြင် တခြား အလုပ်က ရဖို့ မလွယ်၊ နိုရာ ဖုန်းဆိုင်မှာ လုပ်တော့ ကိုကြီးက တော်တော် အံ့ဩနေတာ”
“ဒီဆိုင်က ဆယ်တန်းအောင်စ ထဲက လုပ်တာလေ။ အဲကြောင့် ရတာ။ တခြား အလုပ် သွားလျှောက် သေးတယ်။ မိန်းမလို ဝတ်လို့ဆိုပြီး မခန့်ဖူး။ ” နိုရာ့ အသံက စိတ်ဓာတ်ကျနေသယောင်။ ” ကိုကြီး ပြောတာ ဟုတ်တယ်။ အလှပြင်တာနဲ့ နတ်ကတာ မဟုတ်ရင် ladyboy တွေ လုပ်ဖို့က ဒီ offer အလုပ် တခုပဲ ရှိတော့တာ။ ညီမ ဒီ အလုပ်တောင် အင်မတန် ကံကောင်းလို့ ရထားတာ”
“အင်းပါ.. ဒီနေ့တော့ နိုရာ ဘာလုပ်ခြင်လဲ။ ကိုကြီး တတ်နိုင်သလောက် အကုန် လုပ်ပေးမယ်။” ဝေလင်းက ပြောတော့ နိုရာက
“ဒီည တညလုံး ကိုကြီးနဲ့ တူတူ ရှိခြင်တယ်။ ကိုကြီးနဲ့ စကား ပြောရတာ စိတ်ချမ်းသာတယ်။ ညီမ ငယ်ငယ်ထဲက ထွက်သွားတဲ့ ဖေဖေနဲ့ စကားပြောရသလိုပဲ”
“ဒါဆို ကိုကြီးက နိုရာ့ မွေးစား အဖေ လုပ်မယ်လေ။” ဝေလင်း ပြောတော့ နိုရာက ရယ်တယ်။
“ဟီဟိ…တကယ် ပြောတာလား။ ခုက စပီး ဖေဖေ လို့ပဲ ခေါ်တော့မယ်။ ဖေဖေ ဒီည သမီး လုပ်ခြင်တာ လုပ်ခွင့် ပေးမယ် မလား”
“ကဲ ဘာလုပ်မှာလဲ…သမီး။ ဖေဖေ ဘာလုပ်ပေးရမလဲ။ ခု ဖေဖေ့အိပ်ထဲ ရှိတဲ့ ပိုက်ဆံ အတိုင်းတော့ ဒီည အဆင်ပြေအောင် လုပ်ပေးမယ်”
“စိတ်ချပါ…ဖေဖေကလည်း။ ဖေဖေ့ ပိုက်ဆံ မသုံးဖူး။ သမီး ဖြစ်ခြင်တာ လိုက်လုပ်ပေးရင် ရပီ။ သားအဖ ဖြစ်တဲ့ အထိမ်းအမှတ်အနေနဲ့ ဒီညစာတော့ ဖေဖေ ရှင်းလိုက်၊ ကျန်တာ အကုန် သမီး ပိုက်ဆံ ထဲကပဲ သုံးမယ်။ ခု သမီးကို အဆောင် ပြန်ပို့ပေး။ အလှပြင်ရအောင်လို့။”
……..
“ဪ … ဒီလိုကနေ သားအဖ ဖြစ်သွားတာပေါ့။ အဲညက ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်ကြသေးလဲ” မြတ်သူက စိတ်ဝင်တစား မေးတယ်။
“ပြောပြမှာပေါ့။ ဝိုင်လေး တငုံလောက် သောက်ပါရစေဦး”

Post by: XIII on 31-01-2025, 20:35:30
မှုန်ပြာရီဝေ ပြက္ခဒိန်များ
အခန်း (၁၁)

နာရီဝက်လောက် လမ်းထိပ်မှာ စောင့်ပြီးတော့ နိုရာ ကားပေါ် ပြန်ရောက်လာပြီ။ ညစာ စားတုန်းက အိမ်နေရင်း ပုံစံလေးကနေ ခု တော့ ဒီဇိုင်းက ပြောင်းလာခဲ့ပြီ။ ဒီ ကောင်မလေး သိပ်လှနေပါလားလို့ ဝေလင်း တွေးမိလိုက်တယ်။ ခုတင် မထင်မှတ်ပဲ သမီးလို့ မွေးစားလိုက်တဲ့ ကောင်မလေးနားမှာ ရှိနေရမယ့် အချိန်တွေက ပျော်ဖို့တော့ ကောင်းမှာပါလေ။
“ဖေဖေ…ပျင်းနေပီပေါ့” နိုရာ့အသံက ပျော်ပုံ ပေါက်နေတယ်။ ဝေလင်းက
“သမီးတော် ဘယ်သွားမှာတုန်း…။ ကလပ်သွားခြင်လို့လား”
“ဟုတ်ပါဘူး ဖေဖေရဲ့…။ ဒီတညလုံး ဖေဖေအနားမှာပဲ နေခြင်တာ။ ဟိုတယ် တခုခု သွားကြ မယ်လေ” နိုရာက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်ပေမယ့် ဝေလင်းက ရင်ခုန်သံ မြန်သွားတယ်။ ဒါပေမယ့် ဣန္ဒြေ ဆယ်ပြီး ဟော်တယ် တခုဆီ မောင်းလာခဲ့တယ်။ ဟော်တယ်ခန်းထဲ ရောက်တော့ နိုရာက ဝေလင်းရဲ့ ပါးကို ရုတ်တရက် နမ်းလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ နှုတ်ခမ်းတွေ…။ အနမ်းတွေက တရစပ် ချွေပြီးတော့ နိုရာက
“ကိုယ့်အဖေကို နမ်းရတာ အားတောင် မရသေးဖူး။ ဒီည သမီးကပဲ အရာရာ ဦးဆောင်မယ်။ သိလား..ဖေဖေ” ပြောရင်းနဲ့ နိုရာက ဝေလင်း အင်္ကျီကို ဆွဲချွတ်လိုက်တယ်။ ပီးတော့ ပုဆိုးကို ချွတ်ချလိုက်တယ်။ ခု ဝေလင်းမှာ မာတင်းဖောင်းထနေတဲ့ အောက်ခံ ဘောင်းဘီတိုပဲ ကျန်တော့တယ်။ နိုရာက ဝေလင်းရဲ့ နှုတ်ခမ်းကို ပြန်နမ်းလိုက်တယ်။ ဝေလင်းလည်း နိုရာကို တင်းတင်း ကြပ်ကြပ် ပြန်ဖက်ပြီး ပြန်နမ်းနေတယ်။ ခဏကြာတော့ နိုရာက သူ့ အဝတ်အစား တွေကို ချွတ်ချလိုက်တယ်။ ပေါင်ကြားမှာ ခြောက်လက်မလောက် ရှိတဲ့ ငှက်ပျောသီး တချောင်းက မာကျောနေရဲ့။ ဝေလင်းက နမ်းနေရင်းနဲ့ နိုရာရဲ့ ငှက်ပျောသီးကို အသာလေး ပွတ်ပေးနေတယ်။ ငှက်ပျောသီးက ပိုပြီး မာလာသလိုပဲ။

“ဖေဖေ…နို့စို့ပေး” နိုရာက ဟော်မုန်းဆေး ပုံမှန် မသောက်နိုင်တာကြောင့် ရင်သားက စူထွက်ရုံလေး ရှိတယ်။ ဝေလင်းက နမ်းနေတာက ရပ်ပီး နိုရာ့ ရင်သားလေးတွေကို စုပ်ပေးလိုက်တယ်။ နိုရာက ဝေလင်း ခေါင်းကို သူ့နို့သေးသေးလေးတွေနဲ့ အတင်းကပ်ထားတယ်။ အောက်က ငှက်ပျောသီး ကတော့ ဝေလင်းရင်ဘတ်ကို ထောက်လို့ပေါ့။ ဝေလင်းလည်း နို့သေးသေးလေး နှစ်ဖက်ကို တလှည့်စီ အားရပါးရ စို့ရင်းနဲ့ ငှက်ပျောသီး စားခြင်စိတ် ပေါက်လာလို့ နိုရာ့ ပေါင်ကြားကို ဆင်းလာခဲ့ တယ်။ ခြောက်လက်မလောက် ရှိတဲ့ အဲ ငှက်ပျောသီးရဲ့ ထိပ်ဖူးကို လျှာနဲ့ အရသာ မြည်းလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ နိုရာ ထွန့်ထွန့်လူးသွားတော့တယ်။
“ဖေဖေရယ်…” ဝေလင်းလည်း နိုရာ စိတ်ပါနေမှန်း သိတော့ ငှက်ပျောသီးကို အားရပါးရ စုပ်ချလိုက်တယ်။ နိုရာတယောက် တင်ပါးပါ ကြွတက်လာတယ်။ ဝေလင်းရဲ့ ဆံပင်တွေကို အတင်းကိုင် ထားတယ်။ ဝေလင်းကလဲ ငှက်ပျောသီး ထိပ်ဖူးကို လျှာနဲ့ ကလိလိုက်၊ တချောင်းလုံးကို စုပ်ချလိုက်နဲ့။ ကလေးတယောက် နို့အေးချောင်းကို အားရပါးရ စုပ်နေသလိုပဲ။

“ဖေဖေ…သမီး ပြီးသွားလိမ့်မယ်” နိုရာက ပြောရင်းနဲ့ သူ့ပေါင်ကြားထဲက ဝေလင်းရဲ့ ခေါင်းကို ဖယ်လိုက်တယ်။ “ဖေဖေ့ကို သမီး တလှည့် ပြုစုပေးဦးမယ်။ ပက်လက် အိပ်ပေးထား”
နိုရာက ဝေလင်းရဲ့ နားရွက်တွေကို စနမ်းလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ လည်ပင်း။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဝေလင်းရဲ့ နို့သီးခေါင်းတွေကို စုပ်နမ်းပေးပြန်တယ်။ ဝေလင်းလည်း ထွန့်ထွန့်လူးနေပီ။ နို့သီးခေါင်းတွေကို စုပ်ပေးရင်းနဲ့ ထောင်မတ်စ ပြုနေတဲ့ ဝေလင်းရဲ့ ငှက်ပျောသီးကို လက်နဲ့ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်တယ်။ ဝေလင်းရဲ့ ငှက်ပျောသီးလည်း မာကျောလာပါပီ။ နိုရာက အောက်ကို ဆက်ဆင်းလိုက်တယ်။ ငှက်ပျောသီး ထိပ်ဖူးကို အသာအယာ ပွတ်သတ်ရင်း အခွံကို ဆွဲလှန်လိုက်တယ်။ ငှက်ပျောဖူး နီနီ ကြီးက ပွင့်အာလို့။ နိုရာလည်း အဲငှက်ပျောဖူးကို လျှာနဲ့ မြည်းကြည့်လိုက်တယ်။ ဝေလင်း တင်ပါးကနေ ကော့တက်လာတယ်။ လျှာနဲ့ တို့ကြည့်တာ အားမရလို့ နိုရာလည်း ငှက်ပျောဖူးကို ပါးစပ်ထဲ ငုံချလိုက်တယ်။ ဝေလင်းက သေးတဲ့အထဲ မပါပါဖူး။ နိုရာ့ထက်တောင် နည်းနည်း ကြီးသလိုပဲ။ နိုရာ့ စုပ်ချက်တွေအောက်မှာ ဝေလင်း ညည်းညူနေတယ်။
နိုရာက ငှက်ပျောသီးကို စုပ်နေရာကနေ အောက်က တွဲလောင်းလေးကို ပြောင်းစုပ်လိုက်တယ်။ ခဏနေတော့ ဝေလင်းရဲ့ ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ဆွဲထောင်ပြီး ခရေပွင့်လေး ဘယ်လို အရသာ ရှိလဲ ဆိုတာ မြည်းစမ်းပြန်ရော။ ခရေပွင့်ရဲ့ အဝကို နိုရာ့လျှာ ဝင်သွားတဲ့ အချိန် ဝေလင်း လည်း အိပ်ရာခင်း ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆွဲညှစ်ရင်း ညည်းနေလေရဲ့။ ခရေပွင့်ဝမှာလည်း နိုရာ့ တံတွေးတွေနဲ့ ရွှဲနေပီ။

“ဖေဖေ…ဖေဖေ အရင် လုပ်ခြင်လား။ သမီးပဲ လုပ်ရမှာလား”
“သမီးပဲ လုပ်လေ…။ ဖေဖေက မလုပ်ခြင်ဖူး” ဝေလင်း ပြန်ဖြေတော့ နိုရာက သူ့အိတ်ထဲက ကွန်ဒွန် နဲ့ ချောဆီကို သွားယူလိုက်တယ်။ ကွန်ဒွန်ကို သူ့ငှက်ပျောဖူး ထိပ်မှာ စွပ်ပြီး ချောဆီ ထပ်သုတ် လိုက်တယ်။ လက်ထဲမှာ ချောဆီနည်းနည်း ကိုင်ပီး ဝေလင်းရဲ့ ခရေပွင့် အဝကို သုတ်ပေးရင်း လက်ချောင်းနဲ့ အထဲထိ ဖြည်းဖြည်းခြင်း ထည့်မွှေပေးလိုက်တယ်။ ခရေပွင့် အဝနည်းနည်း ပွင့်လာတော့ မှ နိုရာက ဝေလင်းရဲ့ ပေါင်နှစ်ချောင်းကို မထားပြီး ကွန်ဒွန်စွပ်ထားတဲ့ သူ့ငှက်ပျောသီး ကို ဖြည်းဖြည်းခြင်း ထိုးသွင်းလိုက်တယ်။ ငှက်ပျောသီး မာမာကြီး ခရေပွင့်ထဲ တရစ်ပြီး တရစ် ထိုးဝင်သွားတော့ ဝေလင်းရဲ့ ညည်းသံတွေလည်း ပိုကျယ်လာတယ်။ ဖြည်းဖြည်းခြင်း ထည့်ရင်း ငှက်ပျောသီးကြီး အဆုံးထိ ဝင်သွားတော့ နိုရာက ဝေလင်းကို ဖက်ပြီး နှုတ်ခမ်းတွေကို စုပ်နမ်းလိုက်တယ်။ သူ့ခါးကို လှုပ်လို့ အောက်ပိုင်းမှာက အဝင်အထွက် မှန်မှန်လေးပဲ။ ဝေလင်းကလည်း နိုရာ့ကို ပြန်ဖက်ပြီး အငမ်းမရ ပြန်နမ်းသလို အောက်ကနေ ပြန်ကော့ပေးနေလို့ နှစ်ယောက်သား အတိုင် အဖောက် ညီညီနဲ့ အဆင်ပြေနေတယ်။ နိုရာရဲ့ ဆောင့်ချက်တွေက တဖြည်းဖြည်း မြန်လာသလို ဝေလင်းကလည်း စည်းချက်နဲ့ အညီ ကော့ပေးနေတော့ နှစ်ယောက်လုံး အတွက် နိဗ္ဗာန်ဘုံလိုပဲ။

“သမီး ဆောင့်ရတာ အားမရလို့ ကုန်းပေးပါလား ဖေဖေ” နိုရာက ပြောတော့ ဝေလင်းလည်း လေးဖက် ကုန်းပေးလိုက်တယ်။ နိုရာက နောက်ကနေ အားရပါးရ ဆောင့်လိုက်၊ တခါတခါ ဝေလင်းကို နောက်ကနေ လှမ်းဖက်ရင်း နားရွက်တွေကို နမ်းလိုက်နဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတယ်။ ဝေလင်းကတော့ အရသာ ခံရင်းနဲ့ နိုရာပြုသမျှ နုနေရတာပေါ့။ နာရီဝက်နီးပါးလောက် နှစ်ယောက်သား Cloud No. 9 ပေါ်မှာ မျောလွင့်နေပီးတော့မှ နိုရာရဲ့ ဆောင့်ချက်တွေ မြန်တက်လာပြီး နို့ရည်တွေက ကွန်ဒွန်ထဲကို စီးဝင်သွားတယ်။ ပီးတော့ ကွေးကွေးလေး ကုန်းပေးထားတဲ့ ဝေလင်းပေါ်မှာ မှောက်ပြီး အိပ်ချ လိုက်တော့တယ်။ နိုရာရဲ့ ငှက်ပျောသီးက နို့ရည်တွေ ထွက်တာတောင် ပျော့ကျ မသွားပဲ ဝေလင်းရဲ့ ခရေပွင့်ထဲမှာ ဆက်ရှိနေတုန်း။
…………………………………

“အဲည ပြီးကတည်းက ဦးဝေလင်းနဲ့ တူတူ နေတာပေါ့။ ပြီးတော့ အဲညက ဘာတွေ ဆက်ဖြစ် သေးတုန်း။ ပြောပြပါဦး”
“အမလေး..။ ရှင်လဲ တော်တော် စပ်စုတာပဲနော်။ နောက်တလ လောက် ကြာမှ သူ့အိမ် ပြောင်းနေဖြစ်တာ။ သိခြင်ရင် နောက်တခါ ကြမှ ထပ်မေးတော့”
နိုရာက ခပ်ရွဲ့ရွဲ့လေး ဖြေလိုက်ချိန်မှာ မြတ်သူက ပြုံးစိစိနဲ့ နိုရာ့နား ကပ်လာခဲ့တယ်။

Post by: XIII on 05-02-2025, 21:31:05
ခရမ်းပြာ မုန်တိုင်း
အခန်း (၁၂)

နိုရာက အနားရောက်လာတဲ့ မြတ်သူကို လှမ်းပြီး ဖက်လိုက်တယ်။ မြတ်သူ က အလိုက်သင့် ပါသွားရင်း နိုရာ့နှုတ်ခမ်းကို နမ်းချလိုက်တယ်။ နိုရာကလည်း အပြန်အလှန် အနမ်းတွေ ပေးနေတယ်။ နမ်းနေရင်း မြတ်သူရဲ့ လက်တွေက နိုရာ့ ရင်သားတွေကို ဖြစ်ညှစ်နေတယ်။ နို့သီးခေါင်းလေး တွေတောင် ရဲလာနေပီ။ နိုရာကလဲ အားကျမခံ မြတ်သူရဲ့ ရော်ဘာ မြွေကြီးကို ဖြစ်ညှစ် ဆော့ကစား နေတယ်။ နိုရာ့တင်ပါးပေါ်ကို မြတ်သူရဲ့ လက်ချောင်းတွေ ရောက်လာပီ။ ဂျုံနယ်သလိုမျိုး တင်ပါးတွေကို ဖြစ်ညှစ်နေရင်းက နိုရာ့ ခရေပွင့်ထဲ မြတ်သူရဲ့ လက်ချောင်းတချောင်း တိုးဝင်လာတယ်။ မကြာသေးခင်ကမှ မြွေတကောင် တွင်းအောင်းထားတဲ့ ခရေပွင့်လေးထဲ လက်ချောင်းက အဆင်ပြေပြေ ဝင်သွားတယ်။

နိုရာက နမ်းနေတဲ့ မြတ်သူရဲ့ ခေါင်းကို သူ့ရင်သားကြားကို ပို့လိုက်တယ်။ ကလေးတယောက်လိုပဲ မြတ်သူက နိုရာ့နို့သီးခေါင်းတွေကို အငမ်းမရ ဆက်စို့တော့တယ်။ နိုရာ့ ခရေပွင့်ထဲ ရောက်နေတဲ့ သူ့လက်ချောင်းကလဲ လွန်သွားတခုလို မွှေနှောက်လို့။ နိုရာ ခံစားချက်တွေ မြင့်တက်ပြီး ညည်းညူသံ တွေ ကျယ်လာတော့တယ်။ နို့စို့နေတဲ့ မြတ်သူကို ဆိုဖာပေါ် တွန်းချလိုက်တယ်။ ပက်လက် လန်နေတဲ့ မြတ်သူမှာ ၇ လက်မ ရာဘာမြွေကြီးက အမောက်ထောင်လို့။ အဲဒီ ရာဘာမြွေကြီးကိုပဲ အငမ်းမရ စုပ်ချလိုက်တယ်။ ပထမ အကြိမ်ပြီးတော့ ရေမဆေးထားဖြစ်ကြဖူး ဆိုတာ ခုမှ သတိရလိုက်ပေမယ့် အဲအနံ့ကပဲ နိုရာ့ကို စိတ်ပိုကြွစေလာတယ်။ ဘယ်လို ကနေ ခံစားတယ်လို့ မသိပေမယ့် နိုရာ စုပ်လိုက်တော့ မြတ်သူ ဆီက ညည်းသံတွေ ထွက်လာတယ်။ တွန်းလှဲ ခံလိုက်ရတုန်းက နိုရာ့ခရေပွင့်ထဲက သူ့လက်ချောင်း ကျွတ်ထွက်ပေမယ့် သူ့လက်ချောင်းက နိုရာ့ ခရေပွင့်ထဲ ပြန်ရောက် လာပြန်ပီ။ နိုရာလည်း စိတ်တွေ ပိုထန်လာပြီး အားရပါးရ စုပ်နေသလို မြတ်သူရဲ့ အားနေတဲ့ လက်တဖက်က နိုရာ့ ဆံပင်တွေကို ကိုင်ပြီး လှုပ်ပေးနေတယ်။

နိုရာ့ စိတ်ခံစားချက်တွေက ထိန်းမရတော့တဲ့ အဆုံး စုပ်နေတာကို ရပ်ပြီး မြတ်သူအပေါ် တက်ခွ လိုက်တော့တယ်။ မြွေကြီးကို လက်တဖက်နဲ့ ကိုင်ပြီး သူ့ခရေပွင့်နဲ့ တေ့လို့ ထိုင်ချလိုက်တယ်။ အဲဒီ ရာဘာမြွေကြီးက သူနေနေကြ တွင်းထဲ ဝင်သလိုပဲ လျှောလျှောရှူရှူ ဝင်သွားတော့တယ်။ အဆုံးထိ ဝင်သွားတာနဲ့ နိုရာလည်း အပေါ်က ဆောင့်ပေးသလို မြတ်သူကလဲ အောက်ကနေ ပြန်ကော့ ပေးနေတော့ နိုရာ့အတွက်က လေပေါ် လွင့်နေသလို ခံစားလာရတယ်။ နိုရာရဲ့ ငှက်ပျောသီး လေးက ခုတော့ ပျော့ခွေပြီး နိုရာ ဆောင့်လိုက်တိုင်း တဖတ်ဖတ်နဲ့ ရိုက်နေတယ်။ ငှက်ပျောသီးရဲ့ တဖတ်ဖတ် ရိုက်သံ စည်းချက် နဲ့ အတူတူ နိုရာနဲ့ မြတ်သူတို့ အပေးအယူ မျှမျှပဲ ဆက်လုပ်ရှားနေကြတယ်။ ဆယ်မိနစ်လောက် ကြာတော့မှ
“ကို လုပ်ပေးဦးမယ်။ မိန်းမ ညောင်းနေရာပေါ့” မြတ်သူက ပြောလိုက်တော့ နိုရာလည်း ဆိုဖာ လက်တန်းပေါ် ထောက်ပြီး လေးဖက် ကုန်းပေးလိုက်တယ်။ မြတ်သူက နောက်ကနေ သူ့ရဲ့ ရော်ဘာ မြွေကြီးကို နိုရာ့ ခရေပွင့်ထဲ ဖြည်းဖြည်းခြင်း ထည့်လိုက်တယ်။ မြွေကြီး တွင်းထဲ ဝင်သွားတဲ့ အချိန်မှာ နိုရာရဲ့ အကြောပေါင်းစုံ စိမ့်ပြီး လေထဲ ရောက်သွားသလို ခံစားလာရတယ်။ မြွေကို အဆုံးထိ ထိုးသွင်းပြီးမှ မြတ်သူက ဖြည်းဖြည်း မှန်မှန်လေး စဆောင့်လာတယ်။ မြတ်သူရဲ့ ဆောင့်ချက်တိုင်းဟာ နိုရာ့အတွက် အရသာရှိနေပြီး ညည်းသံတွေ ပိုထွက်လာပြန်တယ်။ မြတ်သူနဲ့ လိင်ဆက်ဆံရတာဟာ တခြား ယောက်ျားတွေနဲ့ လိင်ဆက်ဆံရတာနဲ့ ခံစားချက် မတူသလိုပဲ။ တကယ်ဆို မြတ်သူက ယောက်ျား တယောက် တောင်မှ မဟုတ်တာ။ ပီးတော့ သူမှာ ယောက်ျား လိင်တံလဲ မရှိဖူး။ ဒါပေမယ့် နိုရာ့ အတွက် အကောင်းဆုံး အရသာတွေ ဘာလို့ ပေးနေပါလိမ့်။

မြတ်သူ နောက်ကနေ ဆောင့်တိုင်း နိုရာကပါ သူ့တင်ပါးကို ပြန်ကော့ပေးပီး အလိုက်သင့် တုံ့ပြန် နေတယ်။ နိုရာတို့ နှစ်ယောက်က တကယ်ကို chemistry မိနေသလိုပဲ။ ပိုက်ဆံကြောင့် ဆက်ဆံ ပေးနေရတယ် ဆိုတဲ့ ခံစားချက် မဟုတ်ပဲ တကယ့် ချစ်သူ နှစ်ယောက် လိင်ဆက်ဆံသလိုမျိုး နိုရာ ခံစားရတယ်။ ဖေဖေ့ နဲ့ အိပ်ရင် ခံစားရတဲ့ ခံစားချက်မျိုးလဲ မဟုတ်ပြန်ဖူး။ ဖေဖေနဲ့ကကြ ကိုယ့်အဖေ ရဲ့ လိုအင်ကို ဖြည့်ပေးနေရလို့ ကျေနပ်တာမျိုး။ နိုရာ့ဘဝမှာ တခါမှ ချစ်သူ ရည်းစား မထားဖူး ခဲ့ဖူး။ မြတ်သူသာ သူ့ ချစ်သူ၊ သူ့ယောက်ျား ဖြစ်လာရင် ဘယ်လောက် ကောင်းမလဲ ဆိုတဲ့ အတွေး နိုရာ့ ခေါင်းထဲ ဝင်လာတယ်။ အဲဒါ ဖြစ်နိုင်စရာ အကြောင်း ရှိပါ့မလား။ သူက ပြည့်တန်ဆာ၊ ပြီးတော့ မိန်းမ အစစ် မဟုတ်ဖူး။ အဲလိုပဲ မြတ်သူကြည့်ရတာ ပိုက်ဆံရှိ အသိုင်းအဝိုင်းက ဖြစ်ပုံရတယ်။ ပြီးတော့ ယောက်ျား အစစ်လဲ မဟုတ်ပြန်ဖူး။ ပြီးတော့ သူ့ကို ပိုက်ဆံပေးပြီး ငှားထားတာ။ နိုရာ့ကို တညတာ စိတ်အာသာ ဖြေဖို့လောက်ပဲ စဉ်းစားမှာပါ။

အတွေးတွေကို ဖျောက်ပြီး လက်တွေ့ဘဝ ထဲကို နိုရာ ပြန်ဝင်ခဲ့တယ်။ မဖြစ်နိုင်တာတွေ စဉ်းစားတာထက် လက်ရှိ အချိန်ကို အကောင်းဆုံး အသုံးချဖို့ နိုရာ စဉ်းစားလိုက်တယ်။ မြတ်သူက နိုရာ့ကို နောက်ကနေ သိုင်းဖက်ရင်း သူ့ရင်သားတွေကို ညှစ်နယ်နေတယ်။ ပြီးတော့ နိုရာ့ လည်ပင်းကို နမ်းတယ်။
“ကို့ဘဝမှာ မိန်းမနဲ့ နေဖူးတာလောက် အရသာ ရှိတာ မတွေ့ဖူးဘူး” မြတ်သူက မောပန်းနေတဲ့ အသံ နဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ အောက်မှာတော့ သူ့ မြွေကြီးက နိုရာ့ တွင်းပေါက်ထဲ ဝင်လိုက် ထွက်လိုက်။
“မိန်းမ မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း လုပ်ခြင်တယ်” ပြောရင်းနဲ့ သူ့မြွေကြီးကို တွင်းထဲက ထုတ်လိုက်တယ်။ နိုရာ့ ခရေပွင့်လေး ဟာတာတာနဲ့ ကျန်ခဲ့သလိုပဲ။ နိုရာ ပက်လက် လှန်ပေးမယ် လုပ်တော့ မြတ်သူက နိုရာ့ကို ပွေ့ချီလိုက်တယ်။ နိုရာလဲ မြတ်သူက ပြန်ဖက်ပြီး အလိုက်သင့် လိုက်လာ ခဲ့တယ်။ မြတ်သူက နိုရာ့ကို ကုတင်ပေါ် အသာအယာ ချပေးပြီး သူ့ပေါင်ကြားထဲ ဝင်လိုက်တယ်။ နိုရာက ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ကားပြီး မြှောက်ပေးလိုက်တော့ မြတ်သူရဲ့ မြွေကြီးက သူ့တွင်းသူ ချောချော မောမောပဲ ဝင်သွားတယ်။ မြတ်သူက အဝင်အထွက် မှန်မှန်လေး လုပ်ပေးနေသလို နိုရာကလည်း အောက်က အလိုက်သင့် တုန့်ပြန်ပေးနေတယ်။ မြတ်သူက မတ်တပ်နေရာကနေ ကုန်းပီး နိုရာ့ နှုတ်ခမ်းတွေကို နမ်းတယ်။ လက်တွေကလဲ နိုရာ့ ရင်သားတွေကို ဖြစ်ညှစ်ရင်း။ နိုရာက မြတ်သူကို ပြန်ဖက်ပြီး အနမ်းတွေကို တုန့်ပြန်တယ်။ နမ်းနေရင်းနဲ့ ဆယ့်ငါး မိနစ်လောက် ကြာတော့ မြတ်သူရဲ့ ဆောင့်ချက်တွေ မြန်လာသလို အနမ်းတွေကလဲ ပိုကြမ်းလာတယ်။ အချက် နှစ်ဆယ်လောက် ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆောင့်ချရင်းနဲ့ မြတ်သူလည်း နိုရာ့ပေါ်မှာ ဖက်လျက်လည်း လှဲချလိုက်တော့တယ်။
……………………………………………….

ခုတော့ နိုရာနဲ့ မြတ်သူ ဆိုဖာပေါ်မှာ ဆေးလိပ်သောက်လိုက်၊ ဝိုင်သောက်လိုက်နဲ့ စကားပြော နေကြပြီ။ အဝတ်အစားတွေတော့ ခုထိ ပြန်မဝတ်ကျသေးဖူး။ မြတ်သူက
“ကို တခုလောက် မေးခြင်တယ်၊ စိတ်မဆိုးနဲ့နော်”
“မေးပါ၊ ကျမကို စော်ကားတာမျိုး မဟုတ်ရင် စိတ်မဆိုးတတ်ပါဖူး”
“မိန်းမ အဖေနဲ့ မိန်းမနဲ့ ဆက်ဆံရေးက ဘယ်လိုမျိုးလဲ”
“အားလုံး သာမာန် သားအဖလိုပါပဲ။ ဟိုတခုက လွဲလို့ပေါ့”
“အင်း၊ အမြဲ တူတူ အိပ်ကြတာပေါ့။”
“ဟင့်အင်း၊ ဖေဖေနဲ့ကျမက တယောက်တခန်းပဲ အိပ်ကျတာ။ တခါတလေတော့ သူ့အခန်းမှာ သွားအိပ်ဖြစ်တယ် ဆိုပါတော့”
“မိန်းမ အဖေက Gay ပေါ့။ မိန်းမနဲ့ အတူနေတဲ့ ပုံစံအရ”
“အဲလိုလဲ ပြောလို့ မရဖူး။ သူက transgender တွေနဲ့ပဲ အဲလို နေရတာ ကြိုက်တာတဲ့။ ယောက်ျား တွေနဲ့ အဲလို မနေဖူးဘူး ပြောတယ်။ တကယ်ဆို ကျမ သူ့အိမ်မှာ နေပြီးထဲက တခြားသူတွေနဲ့တောင် မနေတော့ဖူး”
“ကို တခုလောက် တောင်းဆိုခြင်လို့ပါ။ မိန်းမ စိတ်မဆိုးဖူး ဆိုရင်ပေါ့”

Post by: XIII on 08-02-2025, 21:10:21
ခရမ်းပြာ မုန်တိုင်း
အခန်း(၁၃)

“ဟုတ်..ဘာတောင်းဆိုဦးမလို့လဲ”
“မိန်းမ အဖေက transgender တွေကိုပဲ စိတ်ဝင်စားတာဆို။ ကိုကလဲ transgirl တွေ gay တွေကို စိတ်ဝင်စားတာ ဆိုတော့။ တကယ်လို့များ အခွင့်အရေး ရရင် မိန်းမရယ်၊ ကိုရယ်၊ မိန်းမ အဖေရယ် အတူတူ တွေ့ခြင်လို့”
“ရှင်” နိုရာ တော်တော် အံ့ဩသွားတယ်။ အင်းလေ…နိုရာက ပြည့်တန်ဆာပဲ။ ပြည့်တန်ဆာ တယောက်ကို ဘယ်တန်ဖိုးထားပါ့ မလဲ။ သူ့ ဆန္ဒတွေ ဖြည့်ပေးဖို့လောက်ပဲ စဉ်းစားမှာပေါ့။

“ဖေဖေက သူ့အလုပ်မှာ ရာထူး တခု နဲ့ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ အင်ဂျင်နီယာ တယောက်ပါနော်။ အဲလို ခေါ်ပီး တွေ့ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်လောက်ဖူး”
“ကို ပြောတာ ဒီညလို ခေါ်တာမျိုး မဟုတ်ဖူးလေ။ မိန်းမရယ်၊ မိန်းမ အဖေရယ်နဲ့ ညစာ အတူတူ စားမယ်။ ပြီးတော့ ခင်ခင် မင်မင် နေကြမယ်။ အဲလို ပြောတာ။ “
“ရှင်လဲ စကားကို အမျိုးမျိုး ပြောတတ်တယ်နော်။ ရှင်က ကျမနဲ့ ဟိုတယ်မှာ တွေ့ရုံ အပြင် တခြား နေရာမှာ တွေ့ဖို့ သတ္တိ ရှိလို့လား”
“ကို အတည်ပြောနေတာပါ မိန်းမရာ။ ကို ဒီည တညထဲ အတွက် မိန်းမကို ခေါ်လိုက်တာ မဟုတ်ဖူး။ ရင်းနှီးခြင်တဲ့ စိတ်တခုထဲနဲ့ ခေါ်လိုက်တာ။ မိန်းမကို ဒီလိုမှ မခေါ်ရင် တွေ့ရဖို့ လွယ်မှာ မလွယ်တာ။
“ဪ…။ ကျမ ကိုများ မိန်းမ..မိန်းမ နဲ့။ ကျမနဲ့ တွေ့တဲ့အချိန်တော့ ယောက်ျားတိုင်း ချစ်ပါတယ်။ သဘောကျတယ် ပြောကြတာပဲ။ အတည်ယူပါမယ် ဆိုတာတောင် ပါသေးတယ်။ ပြီးတော့လဲ ပြီးသွား ကြတာပါပဲ” နိုရာ့အသံက စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့။ “ကျမ အတွက်က အဲလို စကားလုံးတွေက ရိုးနေပါပြီ။ ရှင် ဘယ်လို ပြောပြော ရှင်အတွက် ပေးထားတဲ့ အချိန် အတွင်းမှာ ကျမ တာဝန် အပြည့်အဝ ကျေစေရပါမယ်”

“အဲလို မဟုတ်ပါဖူး။ မိန်းမလို့ ခေါ်တာ မကြိုက်ရင် မခေါ်တော့ပါဖူး။ ကို ပြောနေတာတွေက တကယ့် စိတ်ရင်းနဲ့ ပြောနေတာပါ။ စတွေ့ထဲက ပြောတယ်မလား။ ဒိတ်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က နိုရာနဲ့ ရင်းနှီးခြင်လို့ ဒိတ်တာပါဆို။ တကယ်ပြောရင် နိုရာ့ပုံကို စတွေ့ထဲက သဘောကျတယ်။ မိန်းကလေး မဟုတ်မှန်း မသိခင်ထဲက။ သိလိုက်တော့ ပိုတောင် သဘောကျ သွားတာပဲ။ တခြား ယောက်ျား တွေလို ဒိတ်ခေါ်တာ မဟုတ်ပဲ တခြား နည်းလမ်း တခုနဲ့ ချဉ်းကပ်ဖို့ပေါ့” မြတ်သူက ပြောနေရင်း သောက်လက်စ စီးကရက်ကို ပြာခွက်ထဲ ချေလိုက်တယ်။
“ရှင့် ပုံပြင်တွေက နားထောင်လို့တော့ ကောင်းသားပဲ။ ဆက်ပြောပါဦး” နိုရာက ပြုံးစိစိ လေသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
“ကို တကယ်ကြီး အတည်ပြောနေတာ နိုရာ” မြတ်သူက နောက်ထပ် စီးကရက် တလိပ်ကို မီးညှိလိုက်တယ်။ “တခြား နည်းလမ်းတွေ နဲ့ ကြိုးစားဖို့ အမျိုးမျိုး စဉ်းစားပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ ဒီနည်းလမ်းက အကောင်းဆုံး ထင်လို့ ဒိတ်ဖြစ်လိုက်တာ”

“မဆိုးပါဖူး။ ရှင့်နည်းလမ်းက…။ ကျမကိုလည်း စားရတယ်။ ရင်းနှီးမှုလဲ ရတယ်။ ဒီတိုင်း ရင်းနှီးရင်တောင် စားရဖို့ ရှင် ကြံဖန်ရဦးမယ်။” နိုရာက မြတ်သူ စကားတွေကို ကျေနပ် နေပေမယ့် ရယ်ကျဲကျဲ လေသံနဲ့ ဆက်ပြောတယ်။ “ခုကျ ရှင်က ကျမတင် မကဖူး။ ကျမ အဖေပါ ဆက်စားဖို့ ကြံစည်နေပြီနော်”
” ကို့က အဲလောက်ထိ မရည်ရွယ်ပါဖူး။ နိုရာကို ပိုပြီး ရင်းနှီးခြင်တယ်။ နိုရာ့ကို ညအိပ်ရုံ သဘောထားတာ မဟုတ်ဖူး။ အပြင်မှာပါ ကို့ချစ်သူ တယောက်လို တွဲခြင်တာ။ နိုရာ့အဖေနဲ့ တွေ့ခြင်တယ် ဆိုတာကလည်း နိုရာတို့ relation ကို စိတ်ဝင်စားတာက အဓိက ပါ။”
“အပြောကတော့ ကောင်းတယ်နော်။ ကျမကို ရှင် တကယ် အဲလို တွဲရဲလို့လား”
“Why not, Babe?” မြတ်သူက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ပြန်ပြောတယ်။ “ကိုနဲ့ နိုရာက တရားဝင် လက်ထပ်လို့ ရတဲ့ လူနှစ်ယောက်နော်။ ကို နိုရာ့ကို လက်ထပ်နိုင်တဲ့ အထိ ကြိုးစားမယ်”

“ရှင်…” နိုရာ ချက်ချင်း ပြန်မပြောနိုင်တော့ဖူး။ သူက နို့ရာကို လက်ထပ်မယ်တဲ့လား။ မြတ်သူဆိုတဲ့ သူက တော်တော် စိတ်ကူးယဉ်တတ်တာပဲ။ စီးပွားရေး လုပ်နေတဲ့ transman တယောက် အနေနဲ့ နိုရာလို Date Girl လုပ်နေတဲ့ transgirl တယောက်ကို လက်ထပ်မယ်တဲ့လား။ နိုရာ့ကို တွေ့ဖို့တောင် တနှစ်လောက် စဉ်းစားခဲ့တဲ့ သူက လက်ထပ်မယ် ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ ဘာဖြစ်ဖြစ် နိုရာ့ ဘဝမှာ လက်ထပ်မယ်လို့ ပြောတဲ့သူ ဆိုတာ မရှိဖူးသေးဖူးလေ။ ပီးတော့ သူပြောတာလဲ ဟုတ်နေတာပဲ။ တရားဝင် လက်ထပ်လို့ ရတယ် ဆိုတာ။ ဥပဒေ အရ ဆို နိုရာက ယောက်ျား၊ သူက မိန်းကလေး လေ။ လက်ထပ်လို့ ရနေတာပဲ။ တော်ပါ…မစဉ်းစားတာ ကောင်းပါတယ်။ ဒီည သူပေးထားတဲ့ ပိုက်ဆံနဲ့ တန်အောင် ဝန်ဆောင်မှု ပေးရတာ နိုရာ့ အလုပ်ပဲလေ။ သူ့ဘာသာ ယောက်ျား ဖြစ်ဖြစ်၊ မိန်းမ ဖြစ်ဖြစ်။ ပြီးတော့ နိုရာတို့ အတွက် bottom ပဲ နေပေးရတာက အများကြီး သက်သာ တယ်လေ။

“အပိုတွေ ပြောမနေပါနဲ့တော့ ကိုမြတ်သူ။ ရှင် ကျမနဲ့ အတူနေရတာ သဘောကျတယ် ဆိုရင် နောက်လဲ ဟိုတယ်မှာ ခေါ်တွေ့လို့ ရပါတယ်။ ပြီးတော့ ရှင်က ဖေဖေရယ်၊ ကျမရယ်နဲ့ threesome ခြင်နေတာ မလား။ အဲကိစ္စလဲ ဖေဖေ သဘောတူရင် ကျမ စီစဉ်ပေးပါ့မယ်။ အဲအတွက်တော့ ရှင် ပိုက်ဆံ မကုန်စေရပါဖူး။” နိုရာက သူ့အတွေးတွေကို ရှင်းထုတ်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။ “ကျမကတော့ ဒီညမှာ ရှင်ပေးထားတဲ့ ငွေနဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ ဝန်ဆောင်မှုကို ပြန်ပေးမှာပါ။ မပူပါနဲ့”
“ကို အဲလို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဖူး။ ကို့စိတ်ထဲ ရှိတဲ့ အတိုင်း ပြောပြတာပါ။ ကို့စကားတွေ တကယ် ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာ အချိန်ကပဲ သက်သေ ပြပါလိမ့်မယ်” မြတ်သူရဲ့ စကား ဆုံးတော့ နိုရာက သူ့ပါးကို နမ်းရင်းနဲ့
“အရင် လက်တွေ့အချိန်မှာပဲ အလုပ်နဲ့ သက်သေပြကြရအောင်”

…………………………

အဲဒီညက နိုရာ့အတွက် အဆင်ပြေတဲ့ ညတခု ပါပဲ။ ယောက်ျား အစစ်တယောက် မဟုတ်တဲ့ မြတ်သူအနေနဲ့ စွမ်းဆောင်မှု အကြိမ်ရေက အကန့်အသတ် မရှိတာတော့ အမှန်ပဲ။ လိင်ဆက်ဆံလိုက်၊ ဝိုင်သောက်လိုက်နဲ့ ဘယ်နှစ်ကြိမ် ဖြစ်သွားလဲတောင် နိုရာ မမှတ်မိခဲ့ဖူး။ မနက် နိုးလာတော့ မြတ်သူလဲ နိုရာ့ဘေးမှာ အိပ်ပျော်နေတုန်း။ သူမနိုးအောင် အသာလေး ထပြီး ရေချိုးခန်းထဲ လျှောက်လာတော့မှ သူ့ ခရေပွင့်က ကျိန်းနေတာ သတိထားမိတယ်။ ရေချိုးခန်းထဲက ထွက်တော့ မြတ်သူ နိုးနေပီ။
ဟော်တယ်မှာ မနက်စာ စားတော့လည်း မြတ်သူက သူ့ကို ချစ်သူ ရည်းစားတယောက်ကို ဂရုစိုက် သလိုမျိုး ဆက်ဆံတယ်။ အခန်းထဲ ပြန်ရောက်တော့ မြတ်သူက
“နိုရာ…အချိန်ရသေးတယ် မလား။”
“အင်း…” နိုရာ့စကားလဲ ဆုံးရော မြတ်သူက နိုရာ့နှုတ်ခမ်းတွေကို နမ်းလိုက်တယ်။ အဝတ်အစားတွေ ကျွတ်ပြီး နောက်တကြိမ် ထပ် ဆက်ဆံ ဖြစ်ကြတယ်။ ပြီးတော့ မြတ်သူက
“အချိန်တန်တော့ အိမ်ပြန်ကြရတော့မယ်နော်….” ဆွေးဆွေးမြည့်မြည့် အသံနဲ့…။ “ကို လိုက်ပို့ပေးပါရစေ။”
“ရှင်…။ ဒီတခါတော့ အိမ်ပေါ်ထိ မတက်ပါနဲ့ ဦးနော်”
“အင်းပါ..။”

………………..
ကွန်ဒိုရဲ့ အခန်းတံခါးကို ဖွင့်လိုက်တော့ ဖေဖေ က ဧည့်ခန်းမှာ ထိုင်နေတာ တွေ့လိုက်တယ်။

Post by: XIII on 16-02-2025, 22:25:42
ဖေဖေ့ရင်ခွင်
အခန်း (၁၄)

“သမီး နောက်ကျလှချည်လား”
“ဟုတ်..ဖေဖေ။ ဧည့်သည်က အချိန်ပို ခေါ်လိုက်လို့ပါ။ ဖေဖေ က ဒီနေ့ နားတာလား”
“စနေလေ သမီးရဲ့။ အရေးကြီး ကိစ္စမရှိရင် စနေက အမြဲ နားနေကြပဲ”
“ဟီး…သမီးလည်း စနေ၊ တနင်္ဂနွေတွေတောင် မသိတော့ပါဖူး။ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဖေဖေ အိမ်မှာ ရှိနေရင် စိတ်ချမ်းသာတာပဲ သိတယ်”
“ကြည့်ရတာ ငါ့သမီး ပျော်နေသလိုပဲ။ ဘယ်လိုများဖြစ်”
“ဖြစ်ပါဖူး ဖေရယ့်..။ ဒီလိုပါပဲ…။ အဝတ်အစား လဲလိုက်ဦးမယ်”
“အင်းပါ…။ ဒီနေ့ ဖေဖေ သမီးကြိုက်တဲ့ ဝက်စတူး ချက်ထားတယ်”
“ပီးမှ ဖေဖေ နဲ့ တူတူ စားမယ်လေ။ ဖေဖေ့ကိုလည်း ပြောစရာတွေ ရှိသေးတယ်…”
“ထူးထူးခြားခြား ပါလား။ လုပ်စရာ ရှိတာ အရင် လုပ်လိုက်ဦး”

အခန်းထဲကို မြူးထူးပီး ဝင်သွားတဲ့ နိုရာ့ကို ကြည့်ရင်း ဝေလင်း တယောက် ပြုံးမိသလို ဖြစ်သွားတယ်။ အရင် သူ အလုပ်ပိတ်တဲ့နေ့ နိုရာ တညလုံး ဧည့်သည်နဲ့ တွေ့ရာက ပြန်လာရင် ညှိုးနွမ်းနေသလို ရောက်တာနဲ့ သူ့ကို နှုတ်ဆက်ရုံသာ နှုတ်ဆက်ပြီး ရေချိုး အဝတ်အစား လဲတော့တာပဲ။ ပီးတာနဲ့ စားစရာ စားပြီး အိပ်တတ်တယ်။ ဒီနေ့ကြ ဒီကောင်မလေး ဘာကြောင့်များ အဲလောက် မြူးထူးနေရ သလဲ မသိဖူး။
တကယ်ပြောရရင် ဝေလင်းက နိုရာ့ကို ဒိတ်အလုပ်မလုပ်စေခြင်ဖူး။ သူ မွေးစားလိုက်ထဲက အလှပြင် သင်တန်းတွေ တက်ခိုင်းတယ်။ ဆိုင်တဆိုင် ဖွင့်ပေးဖို့ထိ စီစဉ်ပေးတယ်။ ဒါပေမယ့် နိုရာ က အရင်လို လမ်းပေါ်ရပ်တာမျိုး မဟုတ်ပဲ online ကနေတော့ ဆက်လုပ်ဦးမယ်၊ အဲတခုတော့ သူ့ကို ခွင့်ပြုပေးပါလို့ တောင်းဆိုလို့ သူ မတတ်သာပဲ ခွင့်ပြုထားရတာ။ အလှပြင်တဲ့ အလုပ်ကိုလည်း အချိန်ပိုင်း လုပ်တယ်။ ခု သူ့ရင်သား ဆီလီကွန် ထည့်တာတောင် သူ့ အလုပ်လုပ်လို့ ရတဲ့ ပိုက်ဆံနဲ့ ထည့်ထားတာ။ သမီးက ဒိတ်လုပ်တာကလွဲရင် ကျန်တာ အကုန် သူ့စကား နားထောင်တယ်။ ဒိတ် ဆက်လုပ်ရခြင်ရဲ့ အကြောင်းပြချက်ကလည်း သူ ဒိတ်လုပ်ရင်း ဖေဖေ နဲ့ တွေ့ခဲ့တာ မလို့ အဲအလုပ်ကို သူ တန်ဖိုးထားတယ်တဲ့။ သူ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ သူတော့ ဟုတ်နေတာပဲ။

“ဖေဖေ.. ဘာတွေ တွေးနေတာတုန်း” နိုရာက ပြောရင်းနဲ့ သူ့နား လာထိုင်သလို ဖက်ပြီး ပါးကို နမ်းလိုက်တယ်။
“သမီး ဘာကြောင့် အူမြူးနေလဲ စဉ်းစားနေတာ” ဝေလင်းက ပြန်ဖြေရင်း နိုရာ့ပါးကို ပြန်နမ်းလိုက်တယ် ။
“ဖေဖေ့ကို ပြောစရာ တွေ အများကြီးပဲ။ အစက စားသောက်ပြီးမှ ပြောမလို့ပဲ။ မနေနိုင်လို့ ခု ပြောတော့မလို့” နိုရာက ဝေလင်း ပေါင်ပေါ် ခေါင်းအုံးပြီး လှဲလိုက်တယ်။ ဝေလင်းက နိုရာ့ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်တယ်။
“ဘယ်က စပြောရမယ် မသိဖူး။ အင်းပါ…။ အစကပဲ ပြောတော့မယ်။” နိုရာက မြတ်သူနဲ့ တွေ့တဲ့ အကြောင်းကို ပြန်ပြောပြလိုက်တယ်။
“အဲလိုမျိုးလဲ ရှိတာပဲပေါ့။ အဲဒါနဲ့ သမီး အူမြူးနေတာနဲ့ ဘယ်လို ဆက်စပ်နေပါလိမ့်”
“သမီးလည်း မသိဖူး။ ဒါပေမယ့် သူနဲ့ တွေ့ရတာ သမီး စိတ်ချမ်းသာ သလိုပဲ”
“အတွေ့အကြုံသစ် မလို့လည်း ဖြစ်မှာပါ သမီးရယ်”
“မသိတော့ ပါဖူး။ ဒါပေမယ့် ခု သိနေတာ တခုပဲ”
“ဘာလဲ သမီး”
“ဖေဖေ ဖင်သေချာ သွားဆေး။ သမီးသိတာက ဖေဖေ့ကို အကောင်းဆုံး ပြုစုပေးခြင်စိတ် ဖြစ်နေတယ်”

“အင်းပါ” ဝေလင်းလည်း ထပီး ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်ခဲ့လိုက်တယ်။ အဲကောင်မလေးဟာ တခါတလေ ကလေး ဆန်ပေမယ့် အထီးကျန်နေတဲ့ သူ့အတွက် တကယ့် အဖော်ကောင်း တယောက်ပဲ။ အရင်က နိုရာဟာ တညလုံး ဧည့်သည့်နဲ့ တွေ့ပီး ပြန်လာရင် စားသောက်ပီး တန်းအိပ်တာပဲ။ ဘယ်တော့မှ အဲလိုမလုပ်။ ဒီနေ့တော့ တခြား နိုရာ တယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသလိုပဲ။ ဝေလင်း ဧည့်ခန်းထဲ ပြန်ရောက်လာတော့
“ဖေဖေ့ကို ဒီမှာပဲ ပြုစုပေးတော့မယ်။ အဝတ်အစားတွေ မြန်မြန် ချွတ်ပေး” နိုရာက ပြောရင်းနဲ့ သူ့ အိမ်နေရင်း ဂါဝန်ကို ချွတ်ချလိုက်တယ်။ သူ့ ငှက်ပျောသီးလေးက ထောင်မတ်နေတာပဲ။ ဝေလင်း အဝတ်အစားတွေ အကုန် ကျွတ်တော့ နိုရာက ဝေလင်းရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေကို နမ်းလိုက်တယ်။ ခပ်ကြမ်းကြမ်း နမ်းချရင်းတော့ ဝေလင်းရဲ့ မြွေကြီးလည်း အိပ်ရာ နိုးလာခဲ့တယ်။ နမ်းနေရင်းကနေ ဝေလင်းရဲ့ မြွေကြီးကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး ဆွဲညှစ်လိုက်တော့ အဲမြွေကြီးက ပိုတောင် မာလာသေးတယ်။

“ဖေဖေ..ဆိုဖာ နောက်မှီကို ထောက်ပီး ကုန်းပေး” နိုရာ ခိုင်းသလို ဝေလင်းက ကုန်းပေးလိုက်တယ်။ နိုရာက နောက်ကနေ ဝေလင်းရဲ့ မြွေကြီးကို ဆွဲညှစ်ရင်း ခရေပွင့်လေးကို လျှာနဲ့ လျက်ပေးနေတယ်။ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာတဲ့ နိုရာရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကြား ဝေလင်းလည်း ထွန့်ထွန်းလူးလို့။ နိုရာက မြွေကြီးကို နောက်ကို ဆွဲယူပြီး သူ့ပါးစပ်ထဲ စုပ်ချလိုက်သလို လက်ချောင်း တချောင်းကို ခရေပွင့်ထဲ ထိုးထည့်လိုက်တယ်။ ဝေလင်းလည်း ကုန်းထားနေရင်း ညည်းညူသံ မျိုးစုံကို ထွက်လာရော။
“ဖေဖေ အဖျားတွေ တက်နေပီ။ သမီး ဆေးထိုးပေးရတော့ မလား။ ငှက်ပျောသီး အရင်စားဦးမလား”
“တခါထဲ ဆေးထိုးလိုက်ပါတော့ သမီးလေး”

ဝေလင်း စကားဆုံးတာနဲ့ လျှာနဲ့ ကလိထားလို့ တံတွေးတွေ ရွှဲနေတဲ့ ဝေလင်းရဲ့ ခရေပွင့်ထဲ နိုရာရဲ့ ငှက်ပျောသီး ဆေးထိုးအပ်ကြီး ဝင်သွားတော့တယ်။ နိုရာက နောက်ကနေ ဖက်ပြီး အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ ဆောင့်နေတော့ ဝေလင်းရဲ့ ညည်းသံတွေ ပိုပို ကျယ်လာတယ်။ ပုံစံတွေ အမျိုးမျိုး ပြောင်းပီး နိုရာက ဆေးထိုးပေးနေတော့ ဝေလင်းလည်း သူ့သမီး စိတ်ကြိုက် နေပေးနေရတာ အဲကွန်း အေးစိမ့်နေတဲ့ အခန်းထဲမှာ ခုဆို နှစ်ယောက်လုံး ချွေးတွေ ရွှဲနေပီ။ အချိန်ကလည်း မိနစ် လေးဆယ်လောက် ကြာနေပီလေ။ ဝေလင်းက ဆိုဖာပေါ်မှာ ပက်လက်လေး။ နိုရာက အပေါ်စီးကနေ ဝေလင်းနှုတ်ခမ်းတွေကို နမ်းရင်း ဆေးဆက်ထိုးပေးနေတယ်။ ဆေးထိုးပေးတာ ပိုပိုမြန်လာပြီး ဆေးရည်ဖြူဖြူတွေ ဝေလင်းကိုယ်ထဲ တရဟော ပန်းဝင်သွားတော့မှ နိုရာလည်း အရှိန် လျှော့ချလိုက် တယ်။ ဒါတောင် ဆေးရည် အကုန် ဝင်အောင်လို့ သုံးလေးချက်လောက်တော့ ထပ်ဆောင့်ချ လိုက်သေး။

ပြီးတော့ ဆေးထိုးအပ်ကို ပြန်မနှုတ်သေးပဲ ဝေလင်းအပေါ်ကနေ ဖက်ပြီး လှဲအိပ်နေ ပြန်တယ်။ ဝေလင်းကလည်း သူ့သမီးကို ပြန်ဖက်ရင်း အနားယူလိုက်တယ်။ နားနေရင်းကနေ နိုရာက စကား စလာတယ်။
“ကိုမြတ်သူကို သမီးနဲ့ ဖေဖေ့ အကြောင်း ပြောပြလိုက်တယ်”
“ဟင်…တကယ်ကြီး ပြောလိုက်တာလား။ ဘာတွေ ပြောပြလိုက်တာလဲ။”

Post by: XIII on 19-02-2025, 10:15:10
ဖေဖေ့ရင်ခွင်
အခန်း (၁၅)

“အကုန်နီးပါး ပါပဲ။ ဘယ်လို စတွေ့တာက အစ၊ ဘယ်လို နေကြတယ် ဆိုတာအထိ”
“သမီးကတော့ လုပ်ပီ။ ဖေဖေ့အတွက် အရေးမကြီးပေမယ့် သမီးကို သူ ကြောက်သွားမှာပေါ့”
“ဟင့်အင်း…သူ့ကြည့်ရတာ မကြောက်ပါဖူး။ စိတ်ဝင်တစားကို နားထောင်တာ။ ပီးတော့ သူက ပြောသေးတယ်။ ဖေဖေရယ်၊ သမီးရယ်၊ သူရယ် သုံးယောက် တွေ့ခြင်တယ်တဲ့”
“ဘယ်လို…”
ဝေလင်းတယောက် မျက်လုံးပါ ပြူးသွားရတယ်။ လောကကြီး ဘယ်လိုများ ဖြစ်နေတာလဲ။ သူနဲ့ သူ့သမီးရဲ့ relation ကို သူတို့နှစ်ယောက်ပဲ သိခဲ့တာ။ ခုကျ တတိယလူပါ သိသွားပြီပေါ့။ ပြီးတော့ အဲလူက သူတို့ relation ထဲ ပါလာခြင်တယ်။ တကယ်ဆို ဝေလင်းက Bottom ထိုင်ပေမယ့် ယောက်ျားကို စိတ်ဝင်စားတာ မဟုတ်ဖူး။ သမီးနဲ့ တွေ့ပြီးထဲက ဘယ် transgirl နဲ့မှလည်း sex မဖြစ်တော့တာ။ တခါတလေတော့လည်း အသစ်အဆန်းတော့ တွေ့ခြင်တာပဲ။ တွေ့မယ့် တွေ့တော့လဲ လာကမ်းလှမ်းတဲ့သူက သမီးကို Top နေတဲ့သူ။ ဘာဖြစ်ဖြစ် မြတ်သူကလည်း ယောက်ျားမှ မဟုတ်တာ။ သမီး စီစဉ်တဲ့ အတိုင်း လျှောက်ကြည့်တာပေါ့။ တွေးရင်းနဲ့ မြတ်သူရဲ့ ရမ္မက် စိတ်တွေ ကြွလာတယ်။ ခရေပွင့်ကို ကျုံ့လိုက်မိမှ သမီးရဲ့ ငှက်ပျောသီးကြီးက သူ့ခရေပွင့်ထဲမှာ မထုတ်ရသေးတာ သတိရတော့တယ်။

“ဖေဖေက အဲအကြောင်း ပြောလိုက်တာနဲ့ စိတ်ပါလာတာပဲ။ ဟီ..ဟိ…။ သမီးလည်း တွေးရင်း စိတ်ပြန်ထ လာပီ”
“စိတ်ထဲ တမျိုးတော့ ဖြစ်တာပေါ့ သမီးရယ်…။ စိတ်ထလည်း စားသောက်ပြီး ခဏတော့ နားဦး။ တညလုံး ပင်ပန်းလာတာ။ ဒီညရော မနက်ဖြန် တနေကုန်ရော ဖေဖေ ဘယ်မှ မသွားဖူး”
နှစ်ယောက်လုံး စိတ်ပါနေကြပေမယ့် သမီး ပင်ပန်းမှာစိုးလို့ တားလိုက်တယ်။ အဲတော့မှ နိုရာက
“အင်းပါ ဖေဖေရယ်…။ ခဏတော့ ဒီတိုင်းလေး ဖေဖေ့ကို ဖက်ပြီး နေခြင်သေးလို့ပါ”
နိုရာ့အပြောကြောင့် ဝေလင်းလည်း ဆက်မပြောတော့ပဲ နိုရာ့ကို အလိုက်သင့် ဖက်ထားလိုက်တယ်။ နိုရာက ဝေလင်းရဲ့ ပါးကို နမ်းရင်း
“ဖေဖေ…။ ကိုမြတ်သူ ချိန်းရင်း တွေ့မှာလား”
“သမီးရဲ့ သဘောက ဘယ်လိုလဲ။ သမီး တွေ့ဆို ဖေဖေ တွေ့မယ်။ မတွေ့နဲ့ဆို မတွေ့ဖူး။ ဖေဖေ့ အတွက်က အားလုံးက သမီးရဲ့ သဘောပဲ”
“သမီးကလေ ဖေဖေ သမီး တယောက်ထဲနဲ့ပဲ နေနေရတော့ ဖေဖေ့ကို တခြား တယောက်ယောက်နဲ့ တွေ့စေခြင်နေတာ။ ဖေဖေ ကြိုက်တဲ့ သမီးတို့လို တယောက်ယောက်ပေါ့။”
“အင်းပါ..တကယ်ဆို ဖေဖေလည်း တခါတလေ အဲလို တွေ့ခြင်ပါတယ်။”
“ဒါပေမယ့် သမီးက ဖေဖေ တခြားသူနဲ့ bottom နေတာကိုလည်း ထိုင်ကြည့်ခြင်တာ။ သမီးတို့လို အခြင်းခြင်းကြ သမီးအတွက် အဆင်မပြေဖူးလေ။ ယောက်ျားကြ ဖေဖေကလည်း မကြိုက်၊ အဲဒါကြောင့် မစီစဉ်ပေးတာပါ ဖေဖေရယ့်”
“ဒါကြောင့်ပဲ ခု လူနဲ့ကျ အားရဝမ်းသာ စီစဉ်တော့တာပေါ့…။ ဟုတ်လား”
“ဒါလည်း ဖေဖေ သဘောတူမှပါ။ သူက ဟိုဟာ မပါတာက လွဲရင် တကယ့် ယောက်ျားပဲ။ နေပုံထိုင်ပုံ ပြောပုံက အစ။ သမီးဆို လူခြင်းတွေ့တာတောင် မသိတာ။ အဲလိုဆိုတော့ ဖေဖေ အဆင်ပြေပါ့မလား”
“ဖေဖေက သမီးသဘောပါဆို။ သမီးက ဖေဖေ့အတွက် အဆင်ပြေမယ် ထင်လို့ စီစဉ်ထားပဲ။ ဒါနဲ့ သမီး ဟာကြီးက ပြန်မထုတ်တော့ဖူးလား”
“ဟိ…စိမ်ထားလို့ ကောင်းလို့ပါ ဖေဖေကလည်း။ အရင်ဆို တန်းပျော့သွားတာလေ။ ခုလို မာနေတုန်းလေး စိမ်ထားရတာ။ ဖေဖေက မကြိုက်လို့လား”
“ဖေဖေက မကြိုက်ပဲ နေမလား။ သမီးသာ ညက မပင်ပန်းထားရင် ဘာမှ မပြောဖူး။ ခုက ပင်ပန်းထားလို့ နားစေခြင်လို့”
“အင်းပါ ဖေဖေကလည်း။ ခုထပြီ”

နိုရာက သူ့ငှက်ပျောသီးကို ဝေလင်း ခရေထဲက ထုတ်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်တယ်။ ခုချိန်ထိ ငှက်ပျောသီးက မာနေတုန်းပဲ။ နိုရာက ဝေလင်းကိုပါ ဆွဲထူလိုက်တယ်။
“သမီးကို ရေချိုးပေး…။ ပီးရင် ထမင်းစားမယ်။ တနေခင်းလုံး ဖေဖေ့ကို ဖက်အိပ်ပီး နားမယ်။ နိုးလာရင်တော့ ..ဟီ..ဟိ”
ဝေလင်းလည်း အူမြူးနေတဲ့ သူ့သမီး ကို သဘောကျပီး ပြုံးနေတယ်။ ပြီးတော့ နိုရာ ခေါ်တဲ့ အတိုင်း ရေချိုးခန်းထဲ အထိ လိုက်သွားတော့တယ်။ အရင်ကထက် ပိုပြီး ပွင့်လင်း တက်ကြွနေတဲ့ နိုရာကြောင့် သူလည်း စိတ်တွေ မြူးထူး တက်ကြွနေတယ်။ ဒီအချိန်မှာ နိုရာ ပြောတာမှန်သမျှ လိုက်လုပ်ပေးဖို့ အသင့်ပဲ။ ရေ အတူတူ ချိုးပီးတော့ အဝတ် ဝတ်မယ် လုပ်တော့ နိုရာက ဒီတညလုံး ဘာမှ မဝတ်ဖို့ ပြောတာနဲ့ နှစ်ယောက်သား ကိုယ်တုံးလုံးနဲ့ပဲ ထမင်းစားလိုက်ကြတယ်။ စားသောက်ပြီးတော့ နိုရာက သူ့အခန်းထဲမှာ အတူနားကြမယ် ဆိုပီး ခေါ်သွားတယ်။ အိပ်ရာပေါ် ရောက်တော့ သူ့ရင်ခွင်ထဲ ဝင်ပီး လဲနေတယ်။ နိုရာက မအိပ်သေးပဲ သူ့ရဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို ညှစ်ပီး ဆော့နေလို့ စိတ်တောင် ပြန်ကြွနေတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့သမီး ပင်ပန်းမှာ ဆိုးလို့ ဘာမှ မစပဲ ငြိမ်နေရတာ။ ပေါင်ကြားဆီမှာ နိုရာ့ ငှက်ပျောသီးက နွေးနွေးကြီးနဲ့ လာထိနေတာ သတိထားမိပေမယ့် မသိခြင်ယောင် ဆောင်နေတယ်။ နိုရာက ဝေလင်းပါးကို နမ်းပီး
“ဖေဖေ့ကို နောက်က ဖက်ထားခြင်တယ်”

ဝေလင်းလည်း သူ့သမီး သဘောအတိုင်း ဟိုဖက် လှည့်ပေးလိုက်တယ်။ နိုရာက နောက်ကနေ သူ့ကို ဖက်ထားတော့ ငှက်ပျောသီး ပူနွေးနွေးကြီးက သူ့တင်ပါးကို ပွတ်သတ်နေတာ ခံစားရတယ်။ ပြီးတော့ အဲ ငှက်ပျောသီးက သူ့ ခရေတွင်းထဲ ဖြည်းဖြည်းခြင်း တိုးဝင်လာတော့တယ်။ နိုရာ့ လက်တွေကလည်း သူ့ နို့သီးခေါင်းကို ကလိနေတော့ ငှက်ပျောသီးကို အလိုက်သင့် တုန့်ပြန်ပေးနေမိတယ်။ ဖြည်းဖြည်း မှန်မှန်လေးပဲ အဝင်အထွက် လုပ်နေတဲ့ သမီးတော်ကြောင့် သူလဲ တိမ်တွေပေါ်မှာ လွင့်လာသလို ခံစားရတော့တယ်။ နာရီဝက်နီးပါး တိမ်တွေပေါ် လွင့်နေရင်း နိုရာ့ လက်တဖက်က သူ့ပေါင်ကြားထဲ က အိပ်နေတဲ့ မြွေလေးကို လာနှိုးတာ သတိထားမိလာတယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သမီးရဲ့ အဝင်အထွက်တွေ မြန်လာသလို မြွေကို ဆော့နေတဲ့ လက်ကလည်း ပိုပိုမြန်လာတယ်။ သမီးရဲ့ အဝင်အထွက်နဲ့ စည်းချက်ညီအောင် တုန့်ပြန်ပေးနေရင်းပဲ သူ့ဆီက နို့ရည်ဖြူတွေ ပန်းထွက်လာ သလို သူ့ခရေတွင်းထဲ ပန်းဝင်လာတဲ့ သမီးရဲ့ နို့ရည်တွေကို လည်း ခံစားလိုက်တယ်။

နို့ရည်တွေ ထွက်ပီး မျက်တောင် စင်းကျလာသလို သမီးလည်း ငြိမ်သွားတာ ခံစားမိလိုက်တယ်။ သမီးက သူ့ကို ဖက်ထားသလို သူ့ငှက်ပျောသီးကြီးက ပျော့မကြပဲ ခရေတွင်းထဲ ရှိနေသေးတာပဲ။ အဲအတိုင်းပဲ နေနေရင်း သူ အိပ်ပျော်သွားလိုက်တာ အိပ်မက်တွေတောင် ဂယောက်ဂယက်နဲ့။ ရုတ်တရက် မြည်လာတဲ့ ဖုန်း noti သံကြောင့် သူလန့်နိုးလာတော့ သမီးက သူ့ကို ဖက်ရင်း အိပ်နေတုန်း။ သမီး နိုးမှာ စိုးတာနဲ့ပဲ ဖုန်းကို silent လုပ်ဖို့ လှမ်းယူလိုက်တယ်။ lock screen မှာ မြင်ရတာက
“မိန်းမ..ကို သတိရတယ်” တဲ့။ မြတ်သူဆီက message.

Post by: XIII on 24-02-2025, 18:43:45
တြိဂံလမ်းဆုံ
အခန်း (၁၆)

ဝေလင်း လှုပ်လိုက်လို့ နိုရာ နိုးလာတယ်။ တွင်းအောင်းနေတုန်း ရှိသေးတဲ့ သူ့ ငှက်ပျောသီးကို အိပ်ချင်မူးတူးနဲ့ ခပ်လှုပ်လှုပ် ဆောင့်လိုက်တယ်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ အဲ ငှက်ပျောသီးက ပြန်မာ လာတယ်။ နောက်ကနေ ဝေလင်းကို သိုင်းဖက်ရင်း
“ဖေဖေ ဘယ်သူ့ဆီက message လဲ”
“မြတ်သူ ဆီက” နိုရာ ရုတ်တရက် ထလိုက်တော့ ငှက်ပျောသီးတောင် သူ့အဖေ ခရေပွင့်ထဲက ကျွတ်သွားတယ်။ ငှက်ပျောသီး တထောင်ထောင် တရမ်းရမ်းနဲ့ပဲ ဖုန်းကို ယူလိုက်တယ်။ ပီးတော့
“အိပ်ပျော်နေတာ…ရှင်လုပ်လို့ ပင်ပန်းနေပီလေ :p ” နိုရာက စာပို့လိုက်တယ်။
“ဒီညနေ (၇) နာရီလောက် ညစာ စားရအောင်…။ မိန်းမ အဖေပါ မပါပါအောင် ဖိတ်နော်” တဖက်က စာပြန်လာတယ်။
“ဖေဖေ…ကိုမြတ်သူက ဒီနေ့ ညစာ စားရအောင်တဲ့”
“အင်း … သမီး သွားလေ”
“ဖေဖေ့ကိုပါ ဖိတ်ခိုင်းလိုက်တာ…မြန်မြန်ပြော…သမီး အကြောင်းပြန်ရဦးမယ်” နိုရာက ကလေး တယောက်လိုပဲ။ ချက်ချင်းကို ဖြေခိုင်းနေတာ။ သမီးနဲ့ တွဲနေတဲ့ သူတယောက်က ဖိတ်တာ ဆိုရင် ဝေလင်း ဆုံးဖြတ်ရ လွယ်တာပေါ့။ ခုက သမီးနဲ့ရော သူနဲ့ပါ sexual relation ဖြစ်ခြင်နေတဲ့ သူက ညစာ ဖိတ်ခိုင်းတာ ဆိုတော့ ဝေလင်း ဆုံးဖြတ်ရ ကြပ်နေတယ်။

“အလုပ်ပြီးလို့ အချိန်မှီရင် လိုက်ခဲ့မယ်သာ ပြောလိုက် သမီး…” နိုရာ့ ပုံစံက လိုက်စေခြင်တဲ့ ပုံ ပေါက်နေလို့ သမီး စိတ်ချမ်းသာအောင် မတင်မကျ ပြောလိုက်တယ်။ တကယ်တော့ အဲ လူနဲ့ သူလည်း တွေ့ဖူးခြင်ပါတယ်။ အတွေ့အကြုံသစ် တခု အနေနဲ့ပေါ့။ ယောက်ျား အစစ်တယောက် မဟုတ်ပဲနဲ့ကို သူ့သမီး စွဲလမ်းသွားအောင် လုပ်နိုင်တာ ဘယ်လို ကြောင့်ပါလိမ့်။
“အင်းပါ…သမီးက ဖေဖေ့ကို သူနဲ့ တွေ့စေခြင်တယ်။ ဖေဖေ လဲ အတွေ့အကြုံသစ်ပေါ့။ ဖေဖေ လိုက်မယ်ပဲ ပြောလိုက်တော့မယ်”
သမီးက မြတ်သူကို message ပို့လိုက်တယ်။ ခဏနေတော့ message ပြန်ဝင်လာတဲ့ အသံ ကြားရတယ်။
“၆ နာရီခွဲ လာကြိုမယ်တဲ့ ဖေဖေ။ ခုက စောပါသေးတယ်”
“သမီးက ဘာလုပ်ခြင်သေးလို့တုန်း” ဝေလင်းက သူ့သမီး ဘာဆိုလိုတယ် ဆိုတာ သိရက်နဲ့ တမင် မေးလိုက်တာ။ နိုရာက ဘာမှ ပြန်မပြောပဲ ထောင်နေတဲ့ ငှက်ပျောသီးကို ရမ်းပြတယ်။ ဝေလင်းလဲ သမီးရဲ့ ငှက်ပျောသီးကို လှမ်းဆွဲလိုက်တော့ သမီးက ကုတင်ဘေး ရောက်လာတယ်။ ပီးတော့ သူ့ပေါ် လှဲချလိုက်ပီး ဝေလင်းရဲ့ နှုတ်ခမ်းကို နမ်းလိုက်တယ်။ ဝေလင်းကလည်း အလိုက်သင့် ပြန်နမ်းနေရင်း သမီးရဲ့ ငှက်ပျောသီးကို ဆော့ကစားပေးတယ်။ ငှက်ပျောသီး က သံချောင်းလို မာသွားတဲ့ အချိန်မှာ ဝေလင်းက သမီးကိုယ်လုံးကို လှမ်းခွလိုက်တယ်။

ခွထားလို့ ပွင့်ထွက်နေတဲ့ သူ့ပေါင်ကြားထဲကို သမီးက အလိုက်တသိပဲ ငှက်ပျောသီး အသာ ထိုးသွင်းလိုက်တယ်။ ဘာ ချောဆီမှ မသုတ်ထားပေမယ့် တနေကုန် ငှက်ပျောသီး ဝင်ထားတဲ့ သူ့ခရေထဲ အတားအဆီးမရှိ ဝင်သွားတယ်။ သမီးရဲ့ နို့ရည်တွေတောင် အထဲမှာ ခြောက်မှ မခြောက်သေးတာ။ သမီးက သူ့ကို နမ်းရင်း အသာအယာလေးပဲ လှုပ်ရှားနေတယ်။ ဝေလင်းလဲ အလိုက်သင့် ပြန်နမ်းရင်း သမီးရဲ့ လှုပ်ရှားမှုနဲ့ အလိုက်သင့်လေး တုန့်ပြန်ပေးနေတယ်။ တကယ်ဆို သူနဲ့ သမီးနဲ့ ဒီလိုမျိုး တက်တက်ကြွကြွ မနေဖြစ်တာ တော်တော်ကြာပီ။ တပတ်တခါလောက် အတူ အိပ်ဖြစ်တယ် ဆိုပေမယ့် တကြိမ်လောက် နေပီး အိပ်လိုက်ကြတာမျိုး။

သမီးက ဖက်ရင်း လှုပ်ရှားနေတာ ဆိုတော့ သမီးရဲ့ ဗိုက်နဲ့ သူ့ရဲ့ ပျော့ခွေနေတဲ့ မြွေပေါက်လေးက ပွတ်တိုက်မိနေတာ။ ခရေပွင့်ထဲက အရသာ အပြင် မြွေပေါက်လေးဆီက အရသာ ရနေတော့ ဝေလင်းလဲ တကယ်ကို တိမ်တွေပေါ် လွင့်လာသလိုပဲ။ သမီးကလည်း ဇိမ်နဲ့ ဖြည်းဖြည်းခြင်း လုပ်နေတာ ဆိုတော့ နှစ်ယောက်လုံး မပင်ပန်းပဲနဲ့ အရသာ တွေ့နေကြတာ။ နိုရာက သူ့အဖေကို နမ်းလိုက် နို့သီးခေါင်းတွေကို ကလိလိုက်နဲ့ပဲ သာသာယာယာ လေးပဲ လှုပ်ရှားနေတာ။ ဝေလင်းကလဲ သမီးရဲ့ တင်ပါးကို ပြန်ဆွဲညှစ်ရင်း အောက်ကနေ အလိုက်သင့် ပြန်လှုပ်ပေးနေတယ်။ သားအဖ နှစ်ယောက် ဇိမ်ဆွဲနေလိုက်ရင်း ဖုန်းဝင်လာတယ်။ နိုရာက ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်ပြီး စပီကာ ဖွင့်လိုက်တော့
“ကို နည်းနည်း စောပြီး လာခေါ်လို့ ရမလား။ ၆ နာရီလောက်ပေါ့” မြတ်သူရဲ့ အသံ။
“ဟုတ် ရပါတယ်။ ရောက်ခါနီးရင် ဖုန်းခေါ်လိုက်လေ” နိုရာက ဖုန်းချရင်း နာရီ ကြည့်လိုက်တော့မှ ၅ နာရီ ထိုးတော့မှာပဲ။
“ဟင်…အချိန်ကလည်း မြန်လိုက်တာ။ ဒါဆို သမီး မြန်မြန် ပြီးအောင် လုပ်ပြီး ရေချိုး ပြင်ဆင်ကြ ရဦးမှာ။ ဖေဖေ လေးဘက်ကုန်း ပေးပါလား”

ဝေလင်း က သမီး ပြောသလို လေးဘက်ကုန်းပေးလိုက်တော့ နိုရာလည်း ခပ်သွက်သွက် လှုပ်ရှားတော့တယ်။ ဒါတောင် ဆယ်မိနစ်လောက်နေမှ ခရီးဆုံးကို ရောက်တယ်။ ပြီးတာနဲ့ နားမနေ အားပဲ သားအဖ နှစ်ယောက် ရေချိုးခန်းဝင်ကြရတာ။ အားလုံး ပြင်ဆင်လို့ ပီးတော့ ခြောက်နာရီ ထိုးဖို့ ငါးမိနစ် အလို။
ခြောက်နာရီ ထိုးခါနီးမှာ မြတ်သူဆီက ဖုန်းဝင်လာတယ်။ သူ လမ်းထိပ်ရောက်နေပီတဲ့။ ဒါနဲ့ သားအဖ နှစ်ယောက် ကွန်ဒိုအောက် ဆင်းစောင့်လိုက်ကြတယ်။ မြတ်သူ ရောက်လာတော့ နိုရာက မြတ်သူဘေးမှာ ဝင်ထိုင်တယ်။ ဝေလင်းက နောက်ခန်းမှာ ထိုင်လိုက်တယ်။ နိုရာက မြတ်သူနဲ့ ဝေလင်းကို မိတ်ဆက်ပေးတယ်။ မြတ်သူကို ကြည့်ရတာ နိုရာ့အပေါ် အထင်သေးတဲ့ ပုံမျိုး မရှိပဲ ချစ်သူ တယောက်လို ဂရုစိုက်နေတယ်လို့ ဝေလင်းက ခံစားရတယ်။ တကယ်လို့ မြတ်သူနဲ့ နိုရာ တကယ် ချစ်သူဖြစ်ရင်လဲ သူတို့က လက်ထပ်လို့ ရနေတာပဲ။ ဝေလင်း အတွေးတွေ လွန်နေလိုက်တာ စားသောက်ဆိုင်ရှေ့ ရောက်မှပဲ အသိ ပြန်ဝင်တော့တယ်။

စားသောက်ပွဲကတော့ အေးဆေးပါပဲ။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ စကားတွေ ပြောကြ၊ စားကြရင်းနဲ့ ည (၉) နာရီတောင် ထိုးသွားတော့တယ်။ ပြီးတော့ မြတ်သူက သူတို့ သားအဖကို အိမ်ပြန်ပို့တယ်။ ကွန်ဒိုဆီ ရောက်တော့
“ဒီတခါ ကို အပေါ်တက် လို့ ရမလား”

Post by: XIII on 23-04-2025, 13:51:33
တြိဂံ လမ်းဆုံ

အခန်း (၁၇)

“ညီ..လာလေ.. ရောက်ဖူးတာပေါ့” ဝေလင်းက ပြောလိုက်တော့ နိုရာက သူ့ကို မျက်စောင်း လှမ်းထိုးလိုက်တယ်။ မြတ်သူကတော့ ခပ်တည်တည်ပဲ ဓာတ်လှေကားထဲ ဝင်လိုက်တယ်။
ကွန်ဒိုအခန်းထဲရောက်တော့ နိုရာက ဆိုဖာပေါ်မှာ အရင်ထိုင်လိုက်ပြီး မြတ်သူနဲ့ ဝေလင်းကို လက်ဟန်ပြရင်း ထိုင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်တယ်။ အခန်းထဲက လေအေးစက်ရဲ့ အေးစိမ့်မှုက ညစာစားပွဲရဲ့ တင်းကြပ်မှုကို အနည်းငယ် ပြေလျော့စေသလိုပဲ။ မြတ်သူက ဆိုဖာရဲ့ တစ်ဖက်စွန်းမှာ ထိုင်ရင်း သူ့ဖုန်းကို အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်လိုက်တယ်။ ဝေလင်းကတော့ နိုရာ့ဘေးမှာ ထိုင်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲဖို့ စကားစရှာတယ်။
“ဒီည ညစာက ကောင်းတယ်နော်။ မြတ်သူ ရွေးတဲ့ ဆိုင်ကလည်း နေရာကောင်းတယ်” ဝေလင်းက ပြောရင်း မြတ်သူဘက် အကြည့်လွှဲလိုက်တယ်။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ အကို။ အဲဆိုင်က ကျနော် မကြာခဏသွားဖြစ်တာ။ အစားအသောက်တွေက အမြဲ စိတ်ကျေနပ်စရာပဲ” မြတ်သူက ပြုံးရင်း ဖြေတယ်။ သူ့အသံထဲမှာ ယုံကြည်မှုတစ်မျိုး ပါနေသလိုပဲ။

နိုရာက ဒီစကားဝိုင်းကို စိတ်ဝင်တစားနဲ့ နားထောင်နေရင်း သူ့လက်ထဲက ဖုန်းကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်တယ်။ “ရှင်က အစားအသောက် ရွေးတာ တော်တယ်နော်။ ဒါပေမယ့် ခုညက အစားအသောက်ထက် ပီးရင် ဘာဆက်ဖြစ်မလဲ ဆိုတာက ပိုအရေးကြီးသလိုပဲ” နိုရာက ခပ်ရွဲ့ရွဲ့လေး ပြောလိုက်ပြီး မြတ်သူရဲ့ မျက်လုံးတွေကို စူးစိုက်ကြည့်တယ်။
မြတ်သူက နိုရာရဲ့ အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ “ဟုတ်တယ်။ ကိုယ်လည်း ဒီညက ရိုးရိုးညစာစားပွဲထက် ပိုတဲ့ တစ်ခုခုဖြစ်မယ်လို့ မျှော်လင့်ထားတာ။” သူ့စကားထဲမှာ တမျိုး တမည် ရည်ရွယ်ချက်တွေ ပါနေသလို ခံစားရတယ်။ ဝေလင်းက ဒီစကားကို ကြားတော့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပေမယ့် ငြိမ်နေလိုက်တယ်။ နိုရာကတော့ ဒီအခြေအနေကို ပိုပြီး ရှင်းလင်းအောင် လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သလိုပဲ။
“အင်းလေ… ရှင်က ဖေဖေ့ကို တွေ့ချင်တယ်ဆိုလို့ ဒီည လိုက်လာပေးတာလည်း ပါတာပေါ့။ ဒါပေမယ့် ကျမ တစ်ခုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိချင်တယ်။ အိမ်ပေါ် ရောက်ပြီးမှ ရှင် ဘာဆက်လုပ်ခြင်တာလဲ ” နိုရာရဲ့ အသံထဲမှာ စူးရှမှုရော စပ်စုချင်စိတ်ရော ရောထွေးနေတယ်။

မြတ်သူက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ် စဉ်းစားနေသလိုပဲ ပြီးမှ သူ့မျက်လုံးတွေကို နိုရာနဲ့ ဝေလင်းဆီ တလှည့်စီ ကြည့်ရင်း စကားစတယ်။
“ကိုယ် အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်… နိုရာနဲ့ အကိုတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ကိုယ့်အတွက် ဆွဲဆောင်မှု အရမ်း ရှိတယ်။ လူတွေက သူတို့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး လူ့ဘောင်ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ နေတတ်ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် နိုရာတို့ နှစ်ယောက်ကတော့ အဲဒီစည်းတွေကို ကျော်ဖြတ်ပြီး မင်းတို့ရဲ့ နည်းနဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာဖွေနေကြတယ်။ အဲဒါကပဲ ကိုယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေတာပေါ့”
ဝေလင်းက ဒီစကားကို ကြားတော့ သူ့ရင်ထဲမှာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ခံစားလိုက်ရတယ်။ မြတ်သူရဲ့ စကားတွေက သူတို့ သားအဖရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို အပြစ်တင်တာမဟုတ်ဘဲ တစ်ဖက်ကနေ နားလည်ပေးသလို ခံစားရတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့စိတ်ထဲမှာ မြတ်သူရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ဖို့က ခဲယဉ်းနေသေးတယ်။
“ဒါဆို… ညီက ဘာကြောင့် အကိုတို့နဲ့ ဘာလို့ ပေါင်းခြင်တာလဲ။ ဒါက ရိုးရိုးသာမန် စပ်စုမှုမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူးမလား။” ဝေလင်းက သူ့အသံထဲမှာ တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းထားရင်း မေးလိုက်တယ်။

မြတ်သူက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး သူ့လက်တွေကို ဆိုဖာပေါ်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွတ်သပ်နေတယ်။ “အကို ပြောတာ မမှားပါဖူး။ ကျနော်က ဟိုညက နိုရာနဲ့ ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစရာ စွန့်စားခန်း တခုကို ရှာနေတာပါ။ ကျနော်က transman တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို လက်ခံဖို့၊ ကိုယ့်စိတ်ဆန္ဒတွေကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ အမြဲ ကြိုးစားခဲ့ရတယ်။ နိုရာနဲ့ တွေ့တော့မှ ဒီလိုမျိုး ရှိတာ ကျနော်တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ ပြီးတော့… အကိုတို့ ဆက်ဆံရေးကို ကြားတော့ ကျနော် ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားသွားတယ်။ ကျနော်လည်း အဲဒီလို ပွင့်လင်းတဲ့ ဆက်ဆံရေးမျိုးထဲမှာ ပါဝင်ချင်တယ်။”
နိုရာက ဒီစကားကို ကြားတော့ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြတ်သွားတယ်။ “ဆိုလိုတာက… ရှင်က ကျမတို့နဲ့ အတူတူ နေချင်တယ်ပေါ့။ ရှင်က ကျမတို့ရဲ့ ဘဝထဲထိ ဝင်လာပြီး ဘာဖြစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလဲ။” နိုရာရဲ့ မေးခွန်းထဲမှာ စိတ်ဝင်စားမှုရော သတိထားမှုရော ရောနှောနေတယ်။

မြတ်သူက ခဏရပ်လိုက်ပြီး သူ့အတွေးတွေကို စုစည်းနေသလိုပဲ။ “ကိုယ် ရှင်းပြဖို့ ကြိုးစားပါမယ်။ ကိုယ်က မင်းတို့ရဲ့ ဘဝကို ဝင်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားတာ မဟုတ်ပါဖူး။ ဒါပေမယ့် ကိုယ်လည်း မင်းတို့လို လွတ်လပ်တဲ့ စွန့်စားခန်း တခုကို ရှာနေတယ်။ နိုရာနဲ့ တွေ့တော့မှ ကျနော့် ဘဝရဲ့ အစစ်အမှန်ကို ခံစားရတယ်။ အကို့အကြောင်းပါ ကြားတော့ ဒီလို ဆက်ဆံရေးမျိုးက ဘယ်လောက် ထူးခြားပြီး ရှားပါးလဲဆိုတာပဲ။ ကိုယ်က အဲဒီထဲမှာ ပါဝင်ဖို့ အခွင့်အရေးရချင်တယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လေးစားပါတယ်။”
ဝေလင်းက ဒီစကားတွေကို ကြားပြီး သူ့စိတ်ထဲမှာ အတွေးတွေ ရောယှက်လာတယ်။ မြတ်သူရဲ့ စကားတွေက ရိုးသားပုံပေါ်ပေမယ့် သူ့ရင်ထဲမှာ နိုရာနဲ့ သူ့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ မျှဝေရမယ်ဆိုတဲ့ အတွေးက မသက်မသာ ဖြစ်စေတယ်။ ဒါပေမယ့် နိုရာရဲ့ မျက်လုံးထဲက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မြင်တော့ သူ့စိတ်ထဲမှာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ပြောင်းလဲလာတယ်။

“ဖေဖေ… ကိုမြတ်သူ ပြောတာကို ဖေဖေ ဘယ်လိုထင်လဲ။” နိုရာက သူ့အဖေရဲ့ မျက်နှာကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်တယ်။
ဝေလင်းက ခဏရပ်လိုက်ပြီး သူ့လက်တွေကို ဆုပ်ရင်း စဉ်းစားနေတယ်။ “ဖေဖေကတော့… ဘာဆက်လုပ်မလဲ ဆိုတာ မဆုံးဖြတ်တတ်ဖူး။ ဒါပေမယ့် ဒီလို အခြေအနေမျိုးကို ဘယ်လို စတင်မလဲဆိုတာ ဖေဖေတို့ သေချာ ဆွေးနွေးရမယ်။”

နိုရာက သူ့အဖေရဲ့ စကားကို ကြားတော့ ပြုံးလိုက်ပြီး မြတ်သူရဲ့ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်တယ်။ “အင်းပါ… ကျမ လည်း ဒါကို သေချာ စဉ်းစားရမယ်လို့ ထင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ကိုမြတ်သူကို ကျမ ယုံကြည်တယ်။ ဖေဖေရော ယုံတယ်မလား။”
ဝေလင်းက နိုရာရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ “အင်း… ဖေဖေ ယုံတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါက အချိန်ယူပြီး တည်ဆောက်ရမယ့် အရာတစ်ခုပဲ။ သမီးရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုက ဖေဖေ့အတွက် အရေးကြီးဆုံးမို့ ဖေဖေ သမီးရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လေးစားမယ်။”

မြတ်သူက ဒီစကားတွေကို ကြားတော့ သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ သက်သာရာရမှုတစ်ခု ပေါ်လာတယ် “ကျေးဇူးပါ အကိုနဲ့ နိုရာ။ ကျနော်က မင်းတို့ကို ဖိအားပေးဖို့ မရည်ရွယ်ပါဖူး။ ဒါပေမယ့် ဒီည ဒီလို ရိုးရိုးသားသား စကားပြောရတာ ကျနော့်အတွက် အများကြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။”
အခန်းထဲမှာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်မှု ဖြစ်သွားပြီး သုံးယောက်စလုံး သူတို့ရဲ့ အတွေးတွေထဲ နစ်မျောနေကြတယ်။ နိုရာက ဒီတိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲဖို့ ဆိုဖာပေါ်က ထလိုက်ပြီး ပြုံးရင်း ပြောတယ်။

“အင်းပါ… ဒီညက စကားတွေ အများကြီး ပြောလိုက်ရတာဆိုတော့ နည်းနည်း ပေါ့ပါးအောင် လုပ်ကြရအောင်။ ဖေဖေ၊ ကိုမြတ်သူ… တစ်ခုခု သောက်ကြမလား။ ကျမ ရေခဲသေတ္တာထဲမှာ ဝိုင်တစ်ပုလင်း ရှိသေးတယ်။”
ဝေလင်းနဲ့ မြတ်သူက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်ကြတယ်။ “အင်း… ကောင်းတယ် သမီးရယ်။ ဒီညကို ဒီလို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ ဆက်သွားတာလည်း မဆိုးဘူး။” ဝေလင်းက ပြောလိုက်တယ်။

နိုရာက မီးဖိုချောင်ဘက် လျှောက်သွားရင်း သူ့ရင်ထဲမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ခံစားနေရတယ်။ ဒီညဟာ သူတို့ သုံးယောက်ရဲ့ ဘဝထဲမှာ တစ်ခုခု အသစ်တစ်ခုရဲ့ အစဖြစ်လာနိုင်မလားဆိုတဲ့ အတွေးက သူ့ကို ရင်ခုန်စေတယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဒီလမ်းကြောင်းသစ်က ဘယ်ကို ဦးတည်သွားမလဲဆိုတာကို သူလည်း အတိအကျ မသိသေးပါဖူး။